Forum

Hoi, mijn eerste topic

Hoe zit het met jullie eq? mijn eq is gemiddeld, volgens verscheidene online tests. Ok het is op het internet, maar ik vraag me af of jullie het goed doen qua emoties...

dit vond ik een goede referentie voor een eq test : http://www.123test.nl/eq-test/

leuk dat je antwoord ben je iemand die graag praat en filosofeert en zo?

Nee, niet echt, maar ik zou het ook graag willen doen. ik praat wel graag over die zaken van het leven... ik zou het wel cool vinden moest er zo van die filosofische groepen zijn voor jongeren. wss bestaan die al. ik denk dat ik ook is wat moet gaan uitzoeken.
ik weet ook niet goed met wie filosoferen, mensen staan er helemaal niet zo voor open om over van die zaken te praten. echt, ze praten liever over de "gewone" zaken. maar soms denk ik dan dat mijn eq gemiddeld is door mijn iq, in de zin van dat ik graag filosofeer en daardoor moeilijker contacten leg...

Ik denk het echt wel, als het over filosoferen gaat. Maar voor de ene is filosofie wat praten over het leven, voor de andere is het praten over filosofen en allemaal ingewikkelde concepten. voor mij is het dat laatste. in het eerste geval, dan hebben mensen inderdaad een duwtje nodig.

wil je ook even de eq test doen?

Persoonlijk vind ik discussies alleen maar interessant als het mij iets oplevert.

Is het misschien niet zo dat ditzelfde idee speelt bij de mensen waar jullie het nu over hebben?
Zijn ze misschien doodvermoeid met allerlei oude concepten?

Een vriendin verwoorde het ongeveer op dezelfde manier als jij knorretje. Ze had waarschijnlijk een negatief zelfbeeld van haarzelf waardoor ze dacht niet sociaal te zijn. Dankzij persoonlijke ontwikkeling is ze nu de sociaalste en doet ze allerlei mensen verwonderen over hoe goed ze met mensen om kan gaan. Het valt zo op dat die mensen het daarna met mij erover hebben. Niks kunstmatigs.

@neminem: wel dat is het hem net, veel mensen denken dat filosofische gesprekken zever zijn en nergens op slaan. maar je moet wel beseffen dat alle nieuwe (onbekende) zaken nergens op slaan, tot als je ze doorhebt. en dat bedoel ik. ik praat, gewoon om te praten, en ook om te ontdekken. maar dat hoeft niet. praten geeft me al veel voldoening. ik kan over veel praten, met veel bewijzen. maar ik geraak gefrustreerd door de mensen hun reactie. echt. maar dat ligt wss aan HB. Ik heb altijd met mensen willen praten, over mijn ideeen en gevoelens. echter dat leek niet makkelijk. ik was er van overtuigd dat iedereen kan praten en iedereen streeft naar een hogere intelligentie, en vandaar dus ook wil praten. maar dat is dus niet zo, omdat ik buiten deze groep behoor. 'iedereen' is een groep mensen waarbij ik moeite heb om me verstaanbaar te maken. 'iedereen' heeft uiteindelijk geen zin in gesprekken die nergens op slaan.
ik vind filosoferen enorm boeiend, omdat dat intelligentie prikkelt. en niet iedereen heeft daar behoefte aan denk ik.

voor mij is HB ook vooral analyseren. alleen als je vanuit een slechte situatie komt, ga je veel negatief denken. ik denk dat ik er nu inzit. in iets heel negatief. maar puur omdat ik het gewoon ben. ik denk daarom ook dat ik negatief scoor op eq tests (of middelmatig), hoewel ik heel goed met mensen overweg kan. het is alleen de inspanning. na een tijd geraak ik mensen beu :S ik ben 'vriendschappen' een beetje beu, maar dat is mss negatief...

@knorretje: het is de eerste keer dat ik iemand zo hoor praten (schrijven ). iemand die ook denkt zoals ik. iemand die nadenken en filosoferen leuk kan vinden.
en ik denk echt wel dat er een verband staat. ik merk dat er veel mensen met een hoog iq, eigenlijk niet hoogbegaafd zijn, want ze hebben tal van problemen op gebied van relaties. ik ken iemand, en die jongen kan vanalles, alleen vriendschappen en familie en dergelijke lukt allemaal niet. en zo ken ik er nog een paar. nu als je hoogbegaafd bent wordt dat meestal bepaald aan de hand van je intelligentiequotient. ik vind dat heel fout. ik verklaar nader.

hoogintelligente mensen hebben een hoog iq. wat is dan de zin van te zeggen, hoog iq = hoogbegaafd. geen. tenzij je hoogbegaafd iets meer laat zijn dan hoogintelligent. het probleem bij hoogintelligent is, intelligentie omvat alle soorten van intelligentie. dus ook emotionele. ik zou IQ willen vervangen door LQ = logische quotient. zo krijg je een LQ en een EQ. logisch nadenken en emotioneel nadenken. twee compleet verschillende zaken (ok discussie over mogelijk, maar dat is dan voor een andere topic). mensen die hier zitten, hebben allemaal een iq test gedaan en zijn ongetwijfeld hoogintelligent. ik ook. ik denk dus effectief dat HB en eq gerelateerd zijn.

alleen het probleem is, logische intelligentie kan je zien onafhankelijk van je opvoeding, emotionele intelligentie niet. ik hoop dat jullie het een beetje begrijpen...
groetjes

@MigtyFish: Het punt dat je maakt doet bij mij behoorlijk wat belletjes rinkelen (grappig trouwens, ik ben me er net bewust van hoeveel alternatieve manieren om "iets doet een belletje rinkelen" net door mijn hoofd schoten om er eentje uit te zoeken die mij het beste leek passen). ik was er van overtuigd dat iedereen kan praten en iedereen streeft naar een hogere intelligentie, en vandaar dus ook wil praten.. Dit is voor mij ook een "grote desillusie", al ben ik geneigd te zeggen, niet dat mensen niet slimmer willen worden, maar dat ze niet geïnteresseerd zijn in het leven. Dat ze hun leven leiden, het het lijkt soms wel bijna mechanisch, maar dingen niet leuker, beter, interessanter willen maken, willen begrijpen, leren, enzovoorts. Dat ze het niet gaaf vinden dat ze leven en dat er zoveel mogelijk is, maar dat ze dat alleen (nog) niet weten, en dat ze het dus kunnen leren. Ik begrijp dan heel goed wat je bedoelt als je zegt dat mensen niet geïnteresseerd zijn in filosofie. Het is zo'n onzin dat jij degene zou moeten zijn die alle moeite doet om een goed gesprek op gang te brengen. Ik wil er zo ook niet naar kijken, de gedachte maakt me nogal vermoeid en geeft me het idee dat ik te negatief over mensen en dingen denk (en dat ik ze geen recht doe). Tegelijkertijd is die nieuwsgierigheid en interesse me ook ontzettend veel waard, en wil ik die niet kwijt: de kans om te erkennen dat die belangrijk is voor me, en dat het niet gek is dat ik nieuwsgierig ben kan ik niet aan me voorbij laten gaan, en dus zou ik bijna zeggen dat ik wel móet reageren.

Ik heb soms het idee dat ik (dit houdt ik mezelf wellicht voor) de dingen (en mensen) niet goed genoeg begrijp dat ik dit soort gesprekken niet met andere mensen kan voeren, of dat ik het niet goed genoeg kan uitleggen. Dus geef ik mezelf de uitdaging om dat te leren. Maar het lijkt net of ik daarmee een schakelaar omzet die me me ook meteen minder doet interesseren voor de dingen om me heen, die me het idee geeft dat alles maar heel gewoontjes is: ik probeer denk ik het wereldbeeld te begrijpen dat het vanzelfsprekend is dat we leven en dat de dingen gaan zoals ze gaan om beter met andere mensen te communiceren, om ze wellicht te inspireren voor de ideeën die ik heb. Maar doordat ik dit probeer te begrijpen wordt het voor mij ook vanzelfsprekender, zie ik kennis meer als iets dat ik van docenten overneem (anderen moeten het mij leren, niet: het ligt overal, is niet alleen op school toegankelijk), en lijkt het voor mij ook alsof de wereld (de maatschappij in het bijzonder) iets mechanisch is, een systematiek met een bepaalde logica waar je je niet tegen kunt verzetten (en ironisch genoeg lijkt het juist dan veel sterker alsof mensen een soort machines zijn die op een standaard-manier reageren op bepaalde "inputs", als het ware ze voorspelbaar; juist dat wat ik niet wil accepteren).

Dank je wel voor de inspiratie voor deze post.
Groet,
Maarten

Uit de test komt dat de emotionele intelligentie hoog is.
Ik heb de test enkel gemaakt om te kijken of mn vermoeden klopt, en dat doet het. De test is eigenlijk een suf zelfreflectieformulier die zo subjectief is als het maar zijn kan. Je kan jezelf makkelijk een hoger of lagere emo intelligentie toedelen als je dat zou willen. Het zijn geen vragen waaruit iets blijkt, de vragen zouden zo gesteld moeten worden dat je niet echt een idee hebt wat de invloed van jouw antwoord op de eindscore is... Je kan zo ook een intelligentietest in elkaar draaien: "Vind je van jezelf dat.... " Geef toe dat kan toch geen mens serieus nemen op deze manier?

Ik ken een jongen die een iq onder de 130 heeft en met wie ik wel over belangrijke zaken kan praten. Dus dat ontkracht je stelling meteen, MightyFish. Het tempo ligt wel wat lager, en de gedachtensprongen zijn anders maar het kan wel. Persoonlijk ben ik al van jongs af aan gewend om mijn gedachten in kleine stapjes te ordenen, ik was namelijk altijd de schooljuf op de basisschool. Dat is voor jezelf misschien wel wat minder leuk, terwijl dat nu juist leuke is van filosoferen, gewoon je gedachten volgen. Maar het kan dus wel.
Hoewel je ook gewoon deze stelling kunt blijven accepteren, want het geeft je wel rust. En dat is ook prettig

Over de EQtesten ben ik het helemaal met jullie eens. Ik krijg altijd te horen dat ik heel sociaal ben, en treed altijd als psycholoog op bij mijn vrienden, maar ik werk liever zelfstandig en alleen zijn vind ik geen probleem, dan kom je dus toch uit op een gemiddeld EQ. Hoewel je het veel te gemakkelijk kunt manipuleren idd.

En een algoritme heb ik nog nooit ontdekt, dat is best interessant, dan kun je er echt alles uit laten komen wat je wilt. Interessant...

Naar mijn mening moet hb ook niet uitsluitend worden getest met een iq-test, maar zijn vooral de herkenningspunten van belang. Ik geef toe dat dat absoluut niet betrouwbaar is, zoiets is dan ook voor jezelf. Wie is er nu bij officiële hoogbegaafheid gebaat als het niet echt zo is?

Er is altijd wel een uitzondering op de regel, dat ontkracht het nog niet meteen. Het gezegde gaat niet voor niets.

Natuurlijk kan je zo'n online testje voorspellen, jij bent niet de enige die dat doorheeft Bad Religion. Er staat ook altijd bij dat aan zo'n testje geen rechten kunnen worden ontleend. Het testje is voor mensen die graag iets meer over zichzelf willen weten, en is niet minder waar als je de onderliggende parameters ziet, dan wordt het alleen meer een verhaaltje. "EQ is (....), als je dit goed kan heb je een hoog EQ en als je dit niet goed kunt scoor je lager." Een EQ test is evident geen intellectuele uitdaging, dan was het alsnog een IQ-test geweest.

Over gesprekken: Je kunt denken dat je nog zo slim bent, mensen kunnen veel conversationele trucjes uithalen waardoor het lijkt alsof ze luisteren, of weten waar je het over hebt. Je kunt jezelf oefenen om goed te luisteren en samen te vatten, daar hoef je niet hoogbegaafd voor te zijn. Bovendien hebben de meeste mensen ontzettend veel ervaring met gesprekken voeren Ik heb zelf maar zelden het gevoel dat ik echt met iemand over hetzelfde aan het praten bent. Zo'n gesprek geeft dan wel weer een enorme kick, omdat je werkelijk met iemand klikt.

Ik doe geloof ik wel iets anders fout, ik krijg tegenwoordig zo makkelijk hoofdpijn van simpel dagelijks leven en doodnormale gesprekken...

p.s. natuurlijk excuseer ik me voor triple-posting, dit zijn opeenvolgende inzichten die ik van te voren niet heb zien aankomen.

Zelfvalidatie is iets anders dan zelfevaluatie. Je kunt ook zeggen dat het testje er staat omdat mensen er behoefte aan hebben, en dat het ook de antwoorden geeft waar mensen behoefte aan hebben. Vraag en aanbod, waar komen mensen op af. Het is ook geen vervanging voor een psychiater als je die nodig hebt. Hetzelfde kan je ook zeggen voor dit forum. Verklaard puur op basis van behoefte van mensen zal het wel bestaan bij de gratie van de behoefte van slimme mensen aan zelfbevestiging, met name die mensen die dat niet in hun dagelijks leven krijgen. (?)

Ik was overdreven cynisch in de voorgaande post.

Rustig aan meneer moderator, er is niets mis met een beetje discussie...

@MightyFish: Dat is jammer! Er valt zoveel te leren over emoties, en via emoties over jezelf, en via jezelf...

Ik weet niet waarom ik er makkelijker over praat, ik weet wel dat ik soms een horde moet nemen om iets te zeggen, maar dat ik weet dat het de moeite waard is om dat te doen - en het daarom ook doe. Daar houdt ik dan ook geen kater aan over, wat ik wel heb als ik eigenlijk iets wil zeggen maar het niet doe omdat ik het toch niet durf.

Ik kan er hele theorieën over spinnen, maar dat ga ik hier en nu niet doen. Lijkt me wel een leuk onderwerp voor een gesprek, trouwens.

@MightyFish: Ik zal eerlijk zeggen dat ik met emoties niet altijd even handig om ga, maar ik heb er wel van geleerd dat als je zaken kan benoemen, het een heel eind gemakkelijker word.

Hoe ik er verder mee omga is eigenlijk een vorm van "bewuste afvlakking"
Emoties zijn voor mij gewoon een deel van mij en ik probeer er lol van te hebben.
De emoties waar ik verder geen lol van heb probeer ik gewoon uit te bannen en dat lukt meestal aardig.

Sociaal gezien. Ach dat gaat zoals ik het wil. Geen top, geen onderkant en geen middenmoot.

Groetjes!

Quote van Red Robin:
Zelf doe ik vaak overanalyseren waardoor je er in de meeste gevallen te zwaar aan zaken gaat hangen en dus de bijbehorende onprettige emoties krijgt.

Welke tactieken heb jij vliegende huiskat om ongewenste emoties buiten de deur te houden?

De tactiek is eigenlijk vrij simpel.

Ik beslis heel erg snel dat het zinloos is om na te blijven denken over een ongewenste emotie. Laat staan deze te blijven ervaren.

Ik schakel het dus op een bijna meditatie achtige manier uit.

Ik schakel dus gewoon het denken aan zoiets uit en accepteer daarbij dat het niet altijd zal werken.
Wat waarschijnlijk het belangrijkste element is is dat het voor mij ook niet altijd hoeft te werken. Het is namelijk eveneens zinloos om hierin perfectie na te streven.

Dus op een moment dat ik een nare emotie niet uit kan schakelen denk ik gewoon: "Ach F*** IT!".
Tegen mijn omgeving zeg ik dan: "Laat me maar even een uurtje (kan soms ook 2 of 3 uurtjes zijn) met rust!"
Daarna ben ik weer gewoon aanspreekbaar en kan ik weer redelijk vrolijk verder.

Ik doe dus eigenlijk het tegenovergestelde van wat er in de aard van een hoogbegaafde zit.
Ik stop dus gewoon met het analyseren en nadenken over negatieve emoties. Gewoon simpel stoppen dus. Geen waarom of wat en hoe? Nee, gewoon simpel stoppen.

Emoties zijn nou eenmaal geen objectieve of makkelijk beoordeelbare dingen en daardoor ben ik een paar jaar terug tot de conclusie gekomen dat het veel te vermoeiend is om ermee bezig te blijven.

Hee flying housecat bedankt voor de tip. Moet zeggen dat het idd werkt. Het werkt zelfs zeer goed... alleen als je er even niet bij bent dan nemen je gedachten je weer over zonder dat je er echt erg in hebt. Een of andere redenen moeten de hersenen iets denken. Daarom dacht ik: wat als ik geconcentreerd blijf in mijn omgeving, dan kan ik ook niet meer die onbewuste negatieve gedachten hebben. Ben nu de gehele dag aanwezig geweest bij alles wat ik deed, en voelde mij de hele dag goed, maar poeh, het kostte aardig wat energie: alleenrichten op dat wat je aan het doen bent, ook al is het alleen wachten. Enerzijds denk ik: dit is een goede weg om altijd positief en efficient te zijn: de koffie smaakt lekkerder, je ziet opeens eerder de schoonheid van de omgeving terwijl je er normaal voorbij zou kijken, de reflectie in een waterplas is opeens veel bijzonderder, je accepteert anderen eerder zoals ze zijn, wat je doet is veel taakgerichter... door je alleen te richten op het moment, al het opkomende negatieve er gelijk uit te bonjouren en het eindresultaat voor je te zien.

Ergens twijfel ik aan dit alles, het kost namelijk veel energie. Anderzijds voel ik mij stukken beter dan normaal en is alles veel mooier.

Ik denk dat je het gewoon kunt uitproberen zoals het werkt... als je er doodmoe van wordt en het voelt niet goed aan dan verander je je gedrag toch weer.