Forum

Nou, daar ga ik dan. Ik heb helemaal geen behoefte om hier te discussiëren maar wellicht dat een discussie juist daarover zin heeft, want ik heb ook gezocht naar leuke discussieplekken zonder ze te vinden.
Dus ik ga nu opschrijven waarom ik geen behoefte heb om hier te discussiëren. Er zijn genoeg onderwerpen die ik naar voren zou kunnen brengen en dingen die ik aan een discussie toe zou kunnen voegen, maar als ik dat overweeg heb ik meteen zoiets van "laat maar zitten". Dat komt omdat ik verwacht dat er geen discussie uit naar voren gaat komen waar ik wijzer van wordt, of nieuwe inzichten van krijg. De verwachting die ik heb van discussies hier is dat mensen kennis die ze op hebben gedaan gaan spuien, of hun eigen stokpaarden. Ik kan me bij voorbaat al de reacties, die ik zou krijgen op een onderwerp dat ik naar voren breng, voorstellen. Dan voegt een discussie niets toe voor mij, en als ik kijk naar het verloop van discussies dan vermoed ik dat voor anderen hier ook geldt.
Als ik een discussie aanga vind ik het vaak interessant om de standpunten van andere mensen hoor, of ideeën die ze te binnen schieten. Uiteindelijk leer je mensen denk ik ook een beetje kennen van oprechte discussie. Natuurlijk kan je elementen zoals feiten gebruiken ter ondersteuning van wat je te vertellen hebt, maar ze zijn niet de kern. Eveneens kan je, dat doe ik ook weleens, te snel op het punt komen waar je graag over spreekt. Mensen die hier een onderwerp naar voren brengen, willen wellicht graag hun ideeën en of hun verhaal kwijt omdat dat elders niet lukt. Hopelijk hier, onder (mede-)hoogbegaafde jongeren wel? Maar omdat je er niet zo veel over hebt gesproken met andere mensen heeft je verhaal waarschijnlijk veel termen die voor jou een bepaalde betekenis hebben, maar voor anderen niet zo bijzonder of op die manier overkomen (trouwens een interessant fenomeen). Maar als je dan zo snel to the point wilt komen, deels uit ongeduld, deels uit onuitgewerktheid van je gedachten, komt je verhaal waarschijnlijk niet zo over als je het in je hoofd hebt.
Ik stel me voor hoe de discussie dan vervolgens gaat. Als mensen dan reageren vanuit een of andere zogenaamd objectieve werkelijkheid en met feitelijkheden je verhaal onderuit halen, heb je ook niet zo'n behoefte meer om dingen die je je aantrekt, je persoonlijke gedachten en fascinatie, met anderen op dit forum te delen! Vanuit dit perspectief reageerde ik ook zo fel in het voorstelrondje van Longstreet. Je wilt graag gelijk hebben, en omdat je gelooft in je eigen gelijk wil je andere mensen ervan overtuigen en "helpen" de dingen goed te zien. Maar die andere persoon spreekt toch vanuit dezelfde positie? Je verandert niet zo veel met zo'n reactie, en je voelt je beiden waarschijnlijk teleurgesteld in het gesprek. Maar als al één persoon sowieso de one-up positie neemt, is er geen dialoog meer en is er niet veel méér dan een botsing tussen ego's.
Voor een goede discussie moet je ook een beetje open staan! Wellicht is dat niet zo voor de hand liggend als je gewend bent discussies te voeren vanuit feitelijkheden, maar de objectieve werkelijkheid staat niet op het spel in een discussie. Met andere woorden, er hoeft niet gestreden te worden om wat waar is en wat niet. Het kan zijn dat je gewend bent de objectieve waarheid op te zoeken omdat dat iets is waar je goed in bent als HB'er, en een emotionele band aangaan met mensen is wellicht moeilijk omdat er weinig mensen zijn met wie je je identificeert (immers als je een kloof in begrip ervaart met de persoon met wie je praat, is het makkelijker om die persoon niet serieus te nemen). Maar dat betekent dat jij het beter weet omdat je slimmer bent! Als je iemand niet respecteert begrijp je hem/haar niet, en als je er wel vanuit gaat dat je iemand toch begrijpt dan dénk je dat alleen omdat je er logica in ziet.
Je mag best zeggen, "dat weet ik allemaal ook wel". Fijn. Je gedraagt je er in ieder geval niet naar.
Ik zie trouwens ook wel weer de reacties aankomen, "je stelt zeker voor dat we dan als halfzachte AA-bijeenkomst naar elkaars verhaaltjes gaan zitten luisteren. "Mijn naam is Jim en ik heb al een half jaar geen glas aangeraakt" -- "Hallo Jim, we leven met je mee". "Ook dat is geen luisteren. Dit is niet een of andere verwerkingstherapie, maar een mogelijkheid.
Het is trouwens ook niet mijn bedoeling noch mijn verwachting dat jullie allemaal oh en ah roepen en in verering neerbuigen bij deze post. Ik voel zelf aan dat dit tegen een preek aanleunt. Maar dat is mijn bedoeling ook niet. Red Robin had het er in een andere topic (die van Longstreet, Heet mij welkom) over, en wat ik nu hier schrijf is eigenlijk een vervolg op mijn reactie daar. Ik vind het ook leuk om over dingen na te denken en ze te bespreken, dus ik leg nu uit waarom ik dat hier niet zou doen.