Forum

beste mensen ik wil graag mijn verhaal vertellen en kijken of er een paar slimme mensen tussen zitten die dit uit kunnen werken ?
zo begon het ik begon op mijn vijftiende erg vervelend te worden ik zij niet waar ik naartoe ging ik deed me eigen zin ik was ergens anders dan gewoon ik werd als gek beschouwt en moest naar een justitiële inrichting me opa en oma konden het niet aan ik werd kompleet gek ik had concentratie problemen en mensen hebben allemaal testjes op me gedaan dan dachten ze dat ik autist was toen had ik een grote warboel ik ben altijd anders geweest als een normaal kind altijd ik ben een grote discussie fan en ik ben naar psychologen toe gegaan die tenslotte allemaal gek van me werden ik wist precies wat ze wilden horen ik deed namelijk op mijn 14de zelfstudie psychologie op universitaire niveau op mijn achtste gaf ik mijn eerste spreekbeurt over de mens aap de juf snapte het niet eens ik was constant weg kon geen normale antwoorden geven ik bespeelde mensen dacht vooruit kreeg altijd wat ik wilden in die justitiële inrichting werd ik compleet gek ik kreeg geen prikkels verveelde me en de leraren daar wisten niet wat ze met me aan moesten ik vroeg dingen die ze onmogelijk konden geven over filosofie geschiedenis taal boeken ik ga al vanaf me kleins af naar de bieb en las boeken die niet bestemd zijn voor een klein kind literatuur geschiedenis Charles Dickens Hemingway ik was totaal in me eigen wereld ik hou van muziek kan alle instrumenten bespelen ik speel viool en (piano improvisatie ) in de muziek wereld dat is mij wereld voel me veilig en ken het ik begrijp mensen haast nooit ,
en ik heb alles onderzocht gekeken hoe of wat en ik kan niet met de primitieve mensen omgaan gewoon ik bedoel ik doe dingen waar een 16jarige niet van houdt niet dingen zoals mij die wil uit en jongens en kleren en onzin gewoon .
ik ben lid van de gea wil een nobel prijs winnen maak mijn eigen theorieën hou van filosofie psychologie kwantumfysica metafysica kijk naar het nieuws hou van shakespeare ik ga al van me kleins naar opera en hou van klassieke muziek en Mozart en Einstein zijn me groten voorbeelden net zoals vele anderen die en normaal kind niet eens kent ik heb een grotere vocabulaire dan de meeste kinderen zelfs als volwassenen ik ben nou bezig met Latijns en Grieks zelfstudie en toen ik klein was kon ik Engels terwijl ik da van niemand had geleerd mijn droom is om onderzoeken te gaan doen en nieuwe dingen ontdekken en uitgenodigd worden door Ted ( als iemand dat kent en paleontologie bestuderen en archeologie geschiedenis ik voel me vaak alleen niemand waar ik mee kan praten soms wat volwassenen niemand wist wat ik had ik heb nou geleerd om mezelf te concentreren had echt heel rare dingen midden in de nacht bv. gaan schilderen of schrijven niet erbij zijn als mensen iets aan me vragen niet horen en echt niet express ik ben gewoon ergens anders echt nog allemaal van die rare dingen als iemand weet wat er is Tell me als iemand het weet vertel het me want niemand weet het ben wel meer over mezelf te weten gekomen maar ik heb gehoord dat mij hersens gewoon anders werken dan bij een ander ik denk anders ze zijn er nog niet achter hoe .
ik hoop op reacties .
bedankt

Ik ga een aantal dingen op een rijtje zetten die ik uit je verhaal opmaak (hoeft niet waar te zijn, is alleen wat ik eruit haal).
Volgens mij ben je ongeduldig.
Dat lijkt me ook niet vreemd als je dingen erg snel oppikt. Dit betekent waarschijnlijk dat je een ander tempo aanhoudt dan de meeste mensen om je heen, waardoor je zo'n beetje het idee krijgt dat wat zij zeggen oud nieuws is, waardoor je alleen maar meer vooral met je zelf en je eigen wereld bezig bent.
Het zal ook wel weinig zin hebben om je op één ding te richten, want de uitdaging is er snel vanaf, en vervolgens interesseert het je niet zoveel meer. En zo raak je misschien ook wel geïrriteerd over je omgeving, die je niet genoeg uitdaging kan bieden. Als iemand je 'gek' noemt betekent dat in de eerste plaats dat die persoon je niet begrijpt, en meer niet. Het is niet zo dat er iets aan je niet 'klopt', maar ik geloof dat je dat zelf ook wel begrijpt. Als je omgeving je dan niet begrijpt, en je ook niet kan bieden waar je schijnbaar echt behoefte aan hebt, kan ik me voorstellen dat je dan wrijving krijgt, tot op zo'n hoogte dat jij gefrustreerd raakt en je afzet tegen je omgeving, en zij het ook niet meer weten en jij op een soort opvang komt voor erg moeilijke kinderen. Daar hebben ze echter ook geen speciaal programma voor zeer slimme kinderen, hun doel is meer maatschappelijk, om te zorgen dat moeilijke kinderen toch ook een plaats binnen de maatschappij weten te vinden (lijkt mij). Zij hebben dus ook niet zomaar een oplossing voor jou. Niet zozeer omdat jij, of zij iets fout doen, maar zij zijn gewoon niet bedoeld om jou uitdaging te geven.

Ik denk zelf dat een hele hoop problemen voor jou voortkomen uit dat je omgeving je niet de uitdaging kan geven waar jij behoefte aan hebt. Daar raak jij wellicht gefrustreerd van, waardoor je een hele stapel nieuwe problemen krijgt. Misschien heeft het zin voor je om iets op te zoeken waar je rust in vindt, en waar je rustig van wordt, al is het maar voor tien minuten op een dag, of zelfs op een week. De mensen om je heen bedoelen het ook niet slecht, al kan ik me voorstellen dat je behoefte hebt aan iemand met wie je gewoon op een (voor jou) normale manier kunt praten. Misschien is dat ook wel het beste 'recept' voor jou.