Forum

Ik ben hier heel erg dubbel in....

Aan de ene kant zou ik wel willen weten hoe het eruit zag en het voelt om binnen te lopen.

Aan de andere kant wil ik er ook absoluut niet heen.

1. Omdat ik ook juist NIET wil weten in verband met wat het aan ideeën in mijn hoofd zou kunnen zetten.

2. Omdat ik niet vind dat je dat soort gruwelijkheden in leven moet houden. Tuurlijk het was heel erg wat er daar gebeurd is, maar ik vind het veel belangrijker om te weten dat er daar vanalles gebeurd is, maar het hoe wil ik niet in leven houden.

3. De mensen die er niet mee om kunnen gaan

4. Omdat ik in betrekkelijk "vriendelijke" situaties meegemaakt heb waar mensen toe in staat zijn. Momenteel is mijn beeld van die kampen bijna gelijk aan hel en dat hoeft niet te veranderen in iets negatievers of in een misschien wel mogelijke "teleurstelling" in de zin van: "dus dit was het?" Ik weet dat het enorm ernstig geweest is en daar wil ik eigenlijk gewoon niks aan veranderen. Zoals het is is het al erg genoeg en dat hoeft niet erger of minder erg gemaakt te worden.

Overigens vind wel dat het niet binnen geweest zijn in zo'n kamp nooit een excuus kan zijn in de vorm van "ik heb het nooit geweten" omdat praktisch iedereen in heel Europa en een groot deel daarbuiten, weet dat er tussen de 5 en 6 miljoen joden vermoord zijn. Waar je je wel voor kan excuseren is dat je niet exact weet onder welke fysieke omstandigheden dat gebeurd is.

Maar in die laatste zin is ook gelijk het gevaar. Er zullen altijd mensen zijn die de ideeën erachter aanhangen en dat WEL als excuus zullen gebruiken. Dit is waar ik ga discrimineren onderscheid ga maken, want in mijn ogen ben je gewoon ronduit debiel en deze planeet niet waardig als je de holocaust niet vreselijk (vul maar een woord in dat je zelf nodig hebt) kan noemen of zelfs nog erger.... ontkennen kan!

En ik geloof dat ik met die optiek niet eens zo ver van de algemeen geaccepteerde norm af zit, maar dat is weer een andere discussie.....

Tot zover mijn mening en in afwachting van znotje's betoog....

Thanks! Ik was echt de enige die er niet heen wilde, en voelde me enigszins onbegrepen, dus ik ben blij om te horen dat er meer mensen zijn die er zo over denken als ik. Ik bedoelde trouwens niet dat ik mensen wil overtuigen om er niet heen te gaan hoor! Uiteraard moet iedereen dat helemaal zelf weten.

Maar ik zit er gewoon niet op te wachten. Mijn stiefvader zei bijvoorbeeld dat iedereen daar één keer in zijn leven geweest zou moeten zijn, om die angst en dat verdriet dat daar hangt te voelen. Ik zie daar het nut niet van in. Waarom zou ik me al die ellende op de hals halen, en er vervolgens niets mee doen? Waarom zou ik, naast wéten wat daar gebeurd is, ook moeten vóelen wat daar gebeurd is? Wat schiet de wereld daar mee op?

Bovendien sta ik een beetje sceptisch tegenover mensen die vertellen over hun bezoek aan Auschwitz. Dat het zo indrukwekkend was, dat ze hele dag stil zijn geweest, dat ze de rest van de dag niets meer hoefden te eten, dat ze er drie dagen naar van zijn geweest... 'Emotioneel geraakt worden' is bijna hip, het begint voor mij een beetje op een pluspunt op je persoonlijkheids-CV te lijken. Nog even en je krijgt er een certificaat mee... Nogmaals, dit geldt dus allemaal niet voor mensen die erheen gaan om bijvoorbeeld familieleden te herdenken.

Ik ken niemand die er is geweest en toen heeft besloten zich actief in te zetten voor bijvoorbeeld mensenrechten. Mijn stiefvader zei dat je na zo'n bezoek pas besefte dat dit nooit meer mocht gebeuren, en dat het vandaag de dag nog steeds in meer of mindere mate gebeurt dat dat niet zou moeten kunnen. Klopt allemaal, en vervolgens gaat hij op vakantie in Bosnië en ziet hij hoe vreselijk het daar was, en zegt hij hetzelfde. Maar er gebeurt verder niets.

Emotioneel geraakt worden doe ik zelf liever op een positieve manier, door muziek bijvoorbeeld.

Quote van znotje:
Emotioneel geraakt worden doe ik zelf liever op een positieve manier, door muziek bijvoorbeeld.

Daar kan ik me echt helemaal 100% in vinden.
Zeker in dit contrast...

Quote van Sok:
Waarom? Als dingen 'slechts' feiten en getallen worden, staat het in mijn ogen veel sneller open voor herhaling. Je kunt/mag er niet vanuit gaan dat mensen die het voor het zeggen hebben net zo snel leren en dingen in zien als je zo hopen/willen of als nodig zou zijn.

Dat is ook wel het laatste waar ik van uit ga. Tuurlijk de keuze is vrijwillig voor iedereen, maar op een bepaald moment zal je het idee dat een ander mens minder is dan jij zelf de wereld uit willen hebben.
Dat is wat mensen namelijk doen in een oorlog. Maak je vijand minder waard dan jezelf. Zolang er nog monumenten zijn die daar een levende herinnering aan zijn zal dat niet verdwijnen.

Quote van Sok:

Quote van DrieNulZeven:

3. De mensen die er niet mee om kunnen gaan

Eigen keus?

Uiteraard, maar ik ben bang voor de ideeën die het onbewust in de gedachten van de bezoekers kan zetten in het kader van de alinea hierboven.

Quote van Sok:

Quote van DrieNulZeven:

4. Omdat ik in betrekkelijk "vriendelijke" situaties meegemaakt heb waar mensen toe in staat zijn. Momenteel is mijn beeld van die kampen bijna gelijk aan hel en dat hoeft niet te veranderen in iets negatievers of in een misschien wel mogelijke "teleurstelling" in de zin van: "dus dit was het?" Ik weet dat het enorm ernstig geweest is en daar wil ik eigenlijk gewoon niks aan veranderen. Zoals het is is het al erg genoeg en dat hoeft niet erger of minder erg gemaakt te worden.

Dit bedoel ik dus bij 1. Ignorance en denial vind ik twee van de meest gevaarlijke dingen in de mensheid.

Waar negeer en ontken ik iets? Ik zeg juist hier dat ik het ontkennen en het niet weten van het niveau geen excuus vind en dat is het ook niet.

Quote van Sok:
En bovendien vind ik het een belediging voor de mensen die daar hebben moeten leven

Dat het een belediging is aan die mensen is jouw visie. Voor mij is het juist niet bezoeken eerder een soort vorm van respect. Die mensen zouden ook niet willen dat het anderen overkomt of dat ze er mee belast worden.

Ik snap zowieso de mijn leed is erger dan jouw leed filosofie van de mensheid niet. Er kan voor een ander persoon namelijk ook een situatie zijn die dan niet levensbedreigend is, maar die persoon zelf kan er helemaal kapot aan gaan.

En over het niveau van wat er daar gebeurd is....
Waarschijnlijk ben ik één van de weinigen die wel weet hoe de gaskamers eruit zagen zonder er heen geweest te zijn.
En ik weet niet hoeveel haat of stupiditeit er bij het ontwerp van die ovens om de hoek gekomen is, maar de werking en specificaties zijn wel bij mij terecht gekomen en ik ben er zeer erg door geschokt dat iemand die dingen alleen al heeft kunnen bedenken.

Dat zijn de zaken waarmee je de ernst kan schetsen en die dingen zullen niet met één paar dagen van shock tot mij doordringen, maar alleen door er heel voorzichtig over na te denken.

En hoe meer ik er voorzichtig over nadenk, hoe meer ik uit de buurt wil blijven van die duivelse plaats en die ziekmakende dingen.