Forum

Ik wil een kort verhaaltje vertellen. Ik ben nieuwsgierig wat jullie erop te zeggen, en hoe jullie erop reageren.

Ik ben eigenlijk altijd wel in van alles geïnteresseerd geweest. Toen ik in groep vijf zat -je kunt je vast nog wel voorstellen dat je dag in dag uit in hetzelfde lokaal zat en dat iedereen aan tafeltjes zat- had ik op mijn tafel altijd wel een encyclopedie en nog wat andere boeken over allerlei onderwerpen. Aan de middelbare school heb ik natuur en techniek gedaan als profiel met biologie 1,2, en na economie 1 te laten vallen ook geschiedenis. Na de middelbare school ben ik met een uitwisselingsorganisatie naar India gegaan, waar ik 11 maanden heb gewoond, naar school geweest, bij een gastgezin gewoond, gewoon normale dingen, maar wel aan de andere kant van de wereld, in een compleet andere cultuur.
Ondertussen heb ik veel nagedacht over wat ik wilde gaan studeren. Op de middelbare school heb ik lange tijd filosofie overwogen. Ik zei toen al vaak dat geld geen rol moet spelen bij wat je studeert; als je iets doet wat je helemaal niet leuk vindt, zal je nooit helemaal gelukkig zijn, je houdt je bezig met iets wat je eigenlijk niet eens interesseert. Ik vond filosofie interessant omdat ik zelf ook al graag wat dieper nadacht (en denk) over alles eigenlijk. Maar na wat meer 'onderzoek' (open dagen, etc) leek het me een erg onpraktische studie. Wat heb je eraan je hele leven na te denken over of het leven wel zin heeft, om vlak voor je dood erachter te komen dat het wel zin heeft, maar dat je je hele leven bezig bent geweest om daar achter te komen. Liever dan dat je simpelweg je best doet om zo veel mogelijk van je leven te maken, dingen te doen die je interessant vindt. Vervolgens heb ik nog een tijdje natuurkunde overwogen, als een praktischere studie die me wellicht in inhoud wat oppervlakkig leek, maar die wel op een hele hoop manieren je horizon kan verbreden. Dat leek me echter ook niets, tot ik tot het punt kwam dat ik al helemaal zoiets had van, 'al ga ik Russisch studeren!' Toen liep ik echter tegen de mogelijkheid aan om een jaar naar het buitenland te gaan, wat ik een goede kans vond om wat van de wereld te zien die ik zo graag wilde bestuderen, en tevens mezelf wat tijd te gunnen om nog eens na te denken over een goede studie. In India kwam ik, na zo'n zes maanden daar te hebben rondgelopen en dus al redelijk wat 'culturele' ervaring opgedaan te hebben, een boek tegen over culturele antropologie. Dat leek me wel wat, leren wat een mens vormt, hoe iemand zijn denkbeelden vormt en zjin of haar gedrag bepaalt ten aanzien van zijn of haar omgeving. Dit leek me razend interessant, ook om meer over mezelf te leren, en om, ruim gezegd, meer te leren over de context waarbinnen wij als mensen leven (ik kan het alsnog niet zo heel goed uitdrukken).
Goed, ik dus terug in Nederland aan die studie begonnen, maar het viel me al gauw tegen. Mijn medestudenten, die me nauwelijks echt geïnteresseerd overkwamen over zoiets essentieels als je eigen menszijn, maar ook de stof, die ik als erg droog en theoretisch ervoer. Dat een antropologisch wetenschapper zich nog steeds de 'academische arrogantie' (zoals ik het noemde) aanmeet om maar even een modelletje toe te passen op een beschavingetje, en het allemaal wel even uitleggen? Ik kon en kan hier nog steeds niet zo goed tegen, ik weet niet echt waarom, maar ergens voel ik me gewoon verontwaardigd. Ik ben dan ook na een halfjaar gestopt. Misschien zoek ik ook wel iets anders dan dat soort kennis.
Toen wist ik het al helemaal niet meer, want als het studeren me ook al tegenviel, waar zou ik het dan wel kunnen vinden? Ik besloot dat wat je werkelijk wilt leren overal wel is, immers de wereld om ons heen is de wereld waarin we leven, en iets wat je op school leert houdt niet op te bestaan buiten de schooldeuren. Het is juist de wereld waarover je iets wilt leren. Toch? Ik dacht dat ik wat ik wilde leren toch wel zou leren, waar dan ook, dus ging ik maar werken, en na korte tijd op mezelf wonen. Maar goed, lang verhaal kort, ook daar kon ik weinig voldoening uit halen. Ik heb nu wel meer ervaring van de straat, maar of ik er echt wijzer van ben geworden... Na weer anderhalf jaar moest ik toch maar weer eens wat uitdagends doen, en ik liep tegen de marine aan. Dat leek mij een uitweg om tóch wat van de wereld te zien, wat te leren, en geld te verdienen. De ideale uitweg als je toch al niet weet wat je wilt. Maar daar voelde ik me geen moment op mijn gemak, zodat ik daar ook na vier maanden mee ben gestopt. En hier ben ik nu.
Nou ben ik op dit forum al mensen tegengekomen die schrijven dat ze juist in alles geïnteresseerd zijn, en dat heb ik ook. Ik schaam me er niet voor dat ik van alles heb uitgeprobeerd en dat ik er steeds mee ben gestopt, maar nu zit ik weer thuis en ben ik nog steeds niet echt bezig iets waarvoor ik 's ochtends graag opsta. Ik zou graag ergens een keuze voor maken, het zou makkelijk zijn, maar ik kan me niet zomaar toewijden aan het een of het ander. Ik zou het ook niet willen, want er altijd wel iets anders wat het onderwerp net weer wat interessanter maakt, al zou ik niet eens wíllen springen van onderwerp naar onderwerp. Het is júist het geheel wat me zo interesseert. En ideaal gesproken zou ik overal met mensen om willen gaan, spreken, reizen, dingen opbouwen, en leren. En eigenlijk, gewoon, heel kort gezegd, leven. Maar ik zou eigenlijk niet weten hoe.

Komt dit mensen bekend voor, heeft iemand ideëen, of gewoon opmerkingen, of gewoon behoefte/interesse om juist hierover te praten? Ik zou zeggen, kom maar op

Je zou verschillende studies tegelijk kunnen doen, die elkaar bv aanvullen. Je zou kunnen proberen zelf iets op te bouwen, dat is ook een hele uitdaging, je moet dus alleen bedenken wat voor iets je zou willen doen. Dan kun je daarvoor ook gericht studeren (en op dat moment gaat het niet zozeer of het interessant is of niet). Je kunt dan altijd nog je verdiepen in dingen die je daarnaast interessant vind. Het belangrijkste is nu denk ik om goed na te gaan wat je gaat kiezen om voor te gaan, waar je je op gaat focussen, anders blijf je door de bomen t bos niet zien zeg mar

Heb ik wel vaker gehoord... Uit verschillende hoeken ook. Wie weet

!! Precies ja... Als mensen mij vragen wat ik wil doen, heb ik zoiets van, zeg het maar! Nou zijn er op zich wel dingen waar ik al mijn tijd aan zou kunnen besteden, maar daar verdien je geen brood mee. Ben ik wel nieuwsgierig, heb je wel iets gestudeerd, en, doe je iets "er naast" waar je uren mee bezig kan zijn? Hoe ben je hier terechtgekomen, als ik het vragen mag?

Dat vind ik interessant advies, er zit zeker wat in. Het gaat in ieder geval al een heel stuk in de richting van "doen wat je zelf wilt". Want ook daarin heb je volgens mij een hoop "sturende elementen" die bijvoorbeeld vervelende vragen gaan stellen als je als hb'er of gewoon slim kind buschauffeur wilt worden... hè? Ik vind het al heel wat om je daar niet zomaar wat van aan te trekken.
Ik heb met een heleboel beroepen zoiets van "nee, dit wil ik niet 'worden'". Ik heb een hoop mogelijkheden aan mijn horizon (ook wel wat dichterbij dan aan de horizon trouwens), maar ik weet van mezelf dat als ik niet volledig aan mijn werk ben toegewijd, ik me er op een bepaald moment niet meer aan kan toewijden. Wat dat betreft neig ik toch het meest naar gewoon iets doen om binnen de maatschappij een plekje te hebben. En dan zie ik wel waar ik uitkom. Natuurkundigen komen soms uit als bedrijfsmanager, om maar een voorbeeld te geven. Is trouwens ook een richting die me wel interesseert. Wie weet.
Als ik voor mezelf een aantal eisen naga kom ik op iets onmogelijks... Al vind ik het wel een goede benadering.

Dank je wel. Ik vind het fijn te lezen wat je schrijft.

Heey neminem, bedankt voor je verhaal. Ook al moet ik nog kiezen, toch heel herkenbaar. Ik vind het moeilijk dingen weg te strepen en zo dus te beslissen dat je die dingen niet leer. Maar zodra je gaat weg strepen blijft er niets meer over, vaak om het beroep inderdaad.
Deze poll is nu van een half jaar geleden. Ik vroeg me af wat je nu bent gaan doen. ??

Hey knorretje, leuk dat je er naar vraagt. Ik doe de studie Future Planet Studies aan de Universiteit van Amsterdam. Het is een studie die perspectieven uit verschillende disciplines naar voren brengt over de manier waarop wij mensen met de aarde omgaan. Ik vind het leuk om met verschillende disciplines in aanraking te komen en ze te combineren om na te denken over zeer praktische (maar wel complexe...) uitdagingen, en daar voorziet de studie wel in.
Verder kan ik het toch niet laten om allerlei dingen naast mijn studie te doen, en zo leer ik ook van alles dat niet meteen met mijn studie te maken heeft. Ik zit in de facultaire studentenraad, ik lees van alles naast mijn studie, enzovoorts. Ik merk dat je uiteindelijk zelf bepaalt hoeveel je uit je studie haalt en hoeveel je erin steekt, en zo kan ik er toch uitdaging in vinden en veel van leren. Ondertussen leer ik vakspecialisten kennen die het vaak ook leuk vinden dat ik geïnteresseerd ben in hun vak en hun onderzoek, ik kom in aanraking met onderwerpen die ik uit mezelf niet zou hebben gevonden en leer over dingen (zoals de structuur van een universiteit, via de studentenraad) waar de meeste studenten nooit iets over te weten komen. En zo kom ik ook weer andere studenten tegen die in van alles geïnteresseerd zijn. Ik kom dan misschien niet zo makkelijk iemand zoals ik tegen, maar wel mensen met wie ik kan praten over het een of het ander, en van wie ik weer dingen leer over andere interessante onderwerpen/activiteiten. Ik geloof dat ik zo een beetje mijn studentenleven inricht. De tijd die ik overhoud vul ik dan met verdieping, boeken die ik ben tegengekomen die me erg interessant lijken, het internet afstruinen, etc. Zo ben ik nu over Spinoza aan het lezen, nadat ik las dat die Einstein inspireerde, wat ik weer las toen ik Einstein opzocht nadat ik een artikel las over waarom Einstein zo'n mythe is terwijl zijn naam verbonden is aan kernenergie en de atoombom (http://www.thenewatlantis.com/publications/the-lost-prestige-of-nuclear-physics).
That reminds me, ik zou graag een website opzetten met dat soort informatie, dingen die me interesseren en inspireren. Met artikelen, films en websites, maar ook discussies en de mogelijkheid om opinies te posten. Ik wil het wel selectief houden (niet iedereen kan meedoen, het moet je wel inspireren, dat je open bent en geïnteresseerd voor nieuwe dingen, en niet dat je het gebruikt om je stokpaardjes en je frustraties te verkopen. Laat het me wetne als je geïnteresseerd bent :-)

Hey PinkPanter, ik ga me inschrijven in Middelburg, op de Roosevelt Academy. Heb op de opendag 1 proefles gevolgt en weet nu echt voor 90% ckr dat dit HET is:p Ik weet nog niet welk profiel ofso, maar denk iig met Uitvoerende Muziek als vak (op conservatorium niveau) . voor de rest is het dus engelstalig en het schijnt ook nog zwaar te worden. Dat laatste klinkt me bekend in de oren van eerdere schoolmomenten, en ik hoop maar dat het 85368 x = scheeprecht is, anders weet ik het niet meer Volgens mij stel ik het echte keuzemoment eigenlijk gewoon uit, maarja dan hoef ik nu iig nog niet te kiezen Je moet iid gewoon gaan studeren of iets anders wat je leuk vind, laat je sowieso niet beinvloeden door je ouders, je leraren, vrienden, toekomstig succes of wat dan ook, want dan kon je jezelf denk ik een keer tegen, neem echt de tijd voor je keuze

....zat jij bij Music History??? Dat zou echt heel grappig zijn :p Er zat iemand bij de Bach-les en iemand bij de les ervoor met presentaties.. Wat speel je trouwens?

Ik ben er trouwens ook naartoe gegaan omdat ik totaal niet wist wat te studeren, wilde het liefst 6 studies tegelijk doen. Ook nu nog ga ik 4 tracks in mn schema proberen te proppen, al doen de meeste mensen gewoon een major en een minor.. Maar dan is het idd echt een goede keuze! Je kan gewoon nog even rond kijken het eerste semester, hoeft pas aan het eind van het 1e jaar je major te kiezen en kan op het laatste moment alsnog een track doen (ken 3e jaars die 200 en 300 courses van een track in hetzelfde semester doen). En ooh ja, ga naar Bagijnhof! Is gezellig