Geplaatst op 31-3-2004 om 17:16
Quote van Jeanine:
Dat was zo'n beetje de apostolische geloofsbelijdenis 
ik wilde expres niet een standaard belijdenis optypen, want dan is het niet echt meer en kan het voor jullie ook lijken alsof ik bijv. mijn ouders of dominee maar een beetje nablaat. ik heb jullie verteld wat voor mij de punten zijn waar mijn denken en vertrouwen op gebaseerd zijn. behalve dan natuurlijk de dingen als 'de aarde is rond', en 'het is moeilijk om voor jezelf op te komen en mensen te vertrouwen'
philip, dingen kunnen gebeuren, het leven kan gebroken worden. zeker. jij en patrick zijn voor mij persoonlijk degenen op dit forum waarvan het meeste te merken is wat de gevolgen zijn.
zelf heb ik ook het een en ander meegemaakt, maar dat lijkt nu niet zo groot meer.
wat ik ervaren heb, en gehoord heb van anderen, en geloof dat het waar is, is dat in de moeite je wel een schuilplaats en een vaderhart kan vinden in God. en als je het niet meer weet van 'waarom' en 'het doet zo'n pijn, dat heb ik toch niet verdiend' en weet ik het allemaal, dan wordt het moeilijker om te vertrouwen op dat God het allemaal leidt en dat het gaat zoals het moet gaan.
maar juist dan is het een grote troost als je naar iemand kan vluchten op wie je een rotsvast vertrouwen hebt dat die persoon het allemaal in de hand heeft en dat Hij het overzicht heeft over verleden heden en toekomst, en daarom weet dat wat je nu overkomt, uiteindelijk zal blijken dat dat nodig was voor iets wat je nu nog niet kunt zien. dat maakt de pijn en moeite niet minder, want die blijven. maar je weet dat het ergens goed voor is en daarom kun je doorgaan. en de liefde en zorg waarvan je weet en voelt en ziet dat die om je heen zijn (in de vorm van mensen of niet) sterken je en geven moed en vertrouwen.
ik maak nogal lange zinnen, maar dat komt omdat ik opschrijf wat ik denk en niet nadenk over hoe dat grammaticaal netjes in duidelijk zinnen gezet kan worden.
wat ik heel belangrijk vind om even 'for the record' te zeggen, is dat ik jullie niet wil overtuigen, maar dat ik vertel. en dat ik vragen altijd wil beantwoorden.
en naief? ach, weet je nog, hoop dat het waar is en angst dat het niet waar is, zijn twee kanten van ??n medaille. en bij mij is de hoop zo groot dat het zekerheid is, en dat de angst bijna weg is.
liefs, tessa