Forum

precies wat nicole zegt. Ik leer alleen maar een heel klein beetje als we een test ofzo hebben

een heel kelin beetje he floor, net genoeg voor een voldoende haha

Sorry dat ik dit moet vragen, mara ik vraag het me echt af. Zijn jullie echt zulke lachebekken, dis in het dagelijks leven echt altijd "haha" zeggen?

best wel raar ja, maar dat komt omdat wij heel vaak best wel vrolijk zijn. Behalve onder de les, want dan verveel ik me meestal en Floor zit te ver weg om mee te kletsen. maar zovaak zeg ik nou ook weer niet haha, ik was gewoon heel blij toen ik naar de middelbare mocht enzo, en daar werd ik nogal vrolijk van dus dan begin ik te lachen. nou ja, als je het vervelend vind nicole, moet je eerlijk zeggen, zal ik geen haha meer zeggen oke?

Ik!

ik geloof inderdaad dat God bestaat, dat Hij mijn Vader is, dat Hij mij zo lief heeft dat Hij liever zijn eigen Zoon stuurde om voor mijn schuld gestraft te worden dan dat ik voor eeuwig in de hel zou zijn.
en dat die Zoon, Jezus Christus, op aarde is gekomen, heeft geleden en is gestraft, en weer uit het graf is opgestaan en zo de dood heeft overwonnen,
en dat ik daarom eeuwig leven zal hebben, zelfs dat mijn leven nu al door Hem beschermd, geregeerd wordt op zo'n manier dat het alleen maar goed voor me kan zijn.


dat is nogal wat he?
maar het is voor mij de basis van al mijn vertrouwen dat, wat er ook gebeurt, ik altijd verder kan omdat ik van Hem kracht en liefde krijg

dat is mooi Who??, ik geloof ook in God.

Quote van Jeanine:

Dat was zo'n beetje de apostolische geloofsbelijdenis

ik wilde expres niet een standaard belijdenis optypen, want dan is het niet echt meer en kan het voor jullie ook lijken alsof ik bijv. mijn ouders of dominee maar een beetje nablaat. ik heb jullie verteld wat voor mij de punten zijn waar mijn denken en vertrouwen op gebaseerd zijn. behalve dan natuurlijk de dingen als 'de aarde is rond', en 'het is moeilijk om voor jezelf op te komen en mensen te vertrouwen'

philip, dingen kunnen gebeuren, het leven kan gebroken worden. zeker. jij en patrick zijn voor mij persoonlijk degenen op dit forum waarvan het meeste te merken is wat de gevolgen zijn.
zelf heb ik ook het een en ander meegemaakt, maar dat lijkt nu niet zo groot meer.

wat ik ervaren heb, en gehoord heb van anderen, en geloof dat het waar is, is dat in de moeite je wel een schuilplaats en een vaderhart kan vinden in God. en als je het niet meer weet van 'waarom' en 'het doet zo'n pijn, dat heb ik toch niet verdiend' en weet ik het allemaal, dan wordt het moeilijker om te vertrouwen op dat God het allemaal leidt en dat het gaat zoals het moet gaan.
maar juist dan is het een grote troost als je naar iemand kan vluchten op wie je een rotsvast vertrouwen hebt dat die persoon het allemaal in de hand heeft en dat Hij het overzicht heeft over verleden heden en toekomst, en daarom weet dat wat je nu overkomt, uiteindelijk zal blijken dat dat nodig was voor iets wat je nu nog niet kunt zien. dat maakt de pijn en moeite niet minder, want die blijven. maar je weet dat het ergens goed voor is en daarom kun je doorgaan. en de liefde en zorg waarvan je weet en voelt en ziet dat die om je heen zijn (in de vorm van mensen of niet) sterken je en geven moed en vertrouwen.

ik maak nogal lange zinnen, maar dat komt omdat ik opschrijf wat ik denk en niet nadenk over hoe dat grammaticaal netjes in duidelijk zinnen gezet kan worden.
wat ik heel belangrijk vind om even 'for the record' te zeggen, is dat ik jullie niet wil overtuigen, maar dat ik vertel. en dat ik vragen altijd wil beantwoorden.
en naief? ach, weet je nog, hoop dat het waar is en angst dat het niet waar is, zijn twee kanten van ??n medaille. en bij mij is de hoop zo groot dat het zekerheid is, en dat de angst bijna weg is.

liefs, tessa

ik vind dit meer een topic voor onder "het leven" dan onder "studie"...

dankbaar zijn voor het erge dat je is overkomen, is een beetje teveel gevraagd voor de meeste mensen. dat kunnen sommige mensen wel omdat ze hebben geleerd waar het goed voor was, of ze weten dat nog steeds niet maar hebben vrede met hun verleden gekregen.
Ik en velen met mij, zijn God dankbaar voor het leven en alles wat Hij geeft. Dat betekent niet dat ik ook blij ben met de ellende, integendeel zelfs. Maar ik aanvaard het wel als onderdeel van het geheel dat God aan me geeft als zijnde 'alles wat ik nodig heb om voor Hem te leven en sterven'.

en Blubber, je zegt het precies zelf. je projecteert het menselijke op Hem, en Hij is niet menselijk. Hij is volledig anders, en daarom hoeven wij het niet te kunnen bevatten of begrijpen of te kunnen beredeneren dat God buiten de grenzen van tijd en ruimte bestaat.

Dus je kunt bijna alles bijna. Want alles bijna kunnen is een van de dingen die je bijna kunt. Blijkbaar is er dan toch iets wat je helemaal kunt, anders zou je het bijna kunnen niet bijna kunnen.
Jaja. Logica. L.O.G.I.C.A.

Beetje lang geleden dat er nog iemand iets zei hier, maar wil er nog iemand verder gaan over het God-gebeuren?

Nieuwe insteek:
Stel je voor: God is geen persoon, geen wezen. Geen dier, geen iets-wat-boven-de-aarde-zweeft. Niet iets of iemand die je aan kan spreken. Welke eigenschappen zou een God moeten hebben? De meeste mensen zijn het erover eens dat om een God te zijn 6 eigenschappen nodig zijn: Een God is the Oprichter, de Instanthouder, en de Vernietiger. Een God is Alwetend, Alomaanwezig, en Almachtig. Er is maar 1 begrip dat voldoet aan al deze eigenschappen, en dat is de Wet der Natuur, of de Wet van Oorzaak en Gevolg.
Volgens deze Wet is alles, maar dan ook alles, vergankelijk. In de loop van de tijd vergaat Alles. Het enige wat daarvoor verantwoordelijk is de Natuur. Zo ook het lichaam. Je kunt vanalles de schuld geven van de dood, maar het is slechts de schuld van de natuur.

Vroeg me af wat jullie van deze visie (Buddhistische visie) denken....

volgens mij is dit onderwerp niet echt geliefd meer...

Ik ben het met je eens Lizannes. Om even terug te komen op je (boeddistische) visie...

De Namen van God, volgens mij:
In Arabisch (en Nederlands)
Bah? (Pracht)
Jal?l (Heerlijkheid)
Jam?l (Schoonheid)
'Azamat (Grootheid)
N?r (Licht)
Rahmat (Genade)
Kalim?t (Woorden)
Kam?l (Volmaaktheid)
Asm?' (Namen)
'Izzat (Macht)
Mash?yyat (Wil)
'Ilm (Kennis)
Qudrat (Kracht)
Qawl (Spraak)
Mas?'il (Vragen)
Sharaf (Eer)
Sult?n (Soevereiniteit)
Mulk (Heerschappij)
'Al?' (Verhevenheid)
(ik zet dit er gewoon even bij aangezien ik het erg mooie woorden vind, dta arabische, dat geeft het voor mij al direct wat mystieks, zulke grote woorden, en aangezien ik - zei het zeer beperkt - de uitspraak ervan onder de knie heb, vind ik het gewoon erg mooi)

Ik denk dat als je de natuur koppelt aan het woord God, je ook weer een engte inbrengt in je manier van denken. Gewoon niet invullen, lijkt me het beste. Als je God als natuur ziet, hoe verklaar je dan het begin van het heelal?

In elke godsdienst hebben ze trouwens woorden voor 'de namen van God'. Nou ja, kan wel verder gaan hier, maar niemand leest het toch...

Als je God als de natuur ziet, dan is het ontstaan van het heelal (nog) niet te verklaren. Het zou namelijk de wetenschappelijke verklaring moeten zijn, en die is nog niet zeker.

En wat ik nog wilde zeggen: Bij Buddhisme denken veel mensen aan re?ncarnatie enzo, maar dat heeft absoluut niks met de kern van de buddhistische leer te maken. Voor de ge?nteresseerden, het was de algemene opvatting in Azi? dat er zoiets zou bestaan, en daardoor heeft het ook zijn sporen nagelaten in het buddhisme. Maar dat is alleen maar omdat het buddhisme "toevallig" (voor zover je zoiets toevallig kunt noemen) in Azi? is ontstaan...