Geplaatst op 10-8-2007 om 15:31
hier ben ik het deels met je eens.
En idd, ik ben heel ver in dat denken gegaan. Zo ver dat ik eigenlijk op het punt stond te flippen. En op dat punt beseft ik ook dat ik met mijn denken, het menselijk denken niet kon komen tot datgene wat mijn denken wilde bereiken. En daarmee was mijn denken opeens ook niet meer belangrijk.
En idd, hierin ben ik het helemaal met je eens. Het denken kan een hulpmiddel zijn. Als je naar de bakker gaat, en je moet zoveel euro betalen, om te weten welke muntjes je nodig hebt etc.
ik ben niet tegen het denken, als het gewoon een hulpmiddel is. Maar uit mijn eigen ervaring, die ik misschien projecteer op alle hb'ers, leek het me dat hb'ers denken dat ze het denken zelf zijn. Zo dacht ik het ooit. En gezien hb'ers die ik ken die daardoor echt compleet doorgeslaan zijn en omgenomen in instellingen, hoop ik dat anderen hierin zo ver niet gaan.
Ik ben het er niet mee eens dat denken een uitkomst kan zijn. Denken is niet anders als kijken..waarnemen..het is gewoon iets wat gebeurt..maar nooit een oplossing.
het denken is niet de oplossing van bijvoorbeeld een wiskundig raadsel. De oplossing ervan is zelf de oplossing of uitkomst. .
Het is als je bijvoorbeeld ergens naartoe gaat en je doet dat met de auto. Het kan lijken dat het dankzij die auto is dat je daar gekomen bent. MAar nee, het had evengoed met de fiets of tevoet gekunnen. Het gaat hem niet om hoe je iets bereikt, maar wat je bereikt. En in dat opzicht kan het denken een hulpmiddel zijn, maar nooit het doel.
En das net waar ik me soms bij kan ergeren...al doe en deed ik het zelf..en ik wil hier niemand bij aanvallen.;.maar dat het denken etc bij hb'ers net een doel is geworden.
en zoveel mogelijk dingen zoeken om maar te kunnen denken.
Alsof autorijden het doel is, en je moet proberen bezine te verzamelen om te kunnen blijven autorijden.
en ja, wat ik nu doe, dit schrijven is in principe niets anders..ik hou mijn hersenen bezig. Uit angst om iun een gat te vallen, of omdat ik geen zin heb om te kuisen.
Heb je al ooit geprobeerd om te kijken naar je denkne. Om niet op te gaan in je denken. maar het als toeshouwer te bekijken??
Dan merk je soms hoe je denken vanzelf stopt. Da het denken jou niet controleert. Dat het denken niets controleert..dat het gewoon gebeurt.
Denk eens om een rekensom op te lossen bijvoorbeeld 415+328= ? En zie jezelf dat denken. Dan kan je het niet oplossen. Maar is het nodig om dit op te lossen, nu op dit moment.
niet in dit geval..het is maar een voorbeeld. Je kan je wel voorstellen dat je het soms wel perse moet weten. En zelfs dan...had het ook op een andere manier gekund. Dan was er wel iets anders gebeurd waarbij het niet vinden van de oplossing gelijd heeft tot een andere uitkomst. En gezien die uitkomst dan in het 'nu', het 'heden' is..maakt het verleden, het zoeken van de uitkomst niets meer uit.
Dus datgene waar hb'ers zich zo graag mee bezighouden, inclusief mezelf, houdt geen enkele steek. Eigenlijk houdt het voor niemand steek. Het is niet wat je doet...het is het bewust zijn van het moment dat je het doet..in het moment leven.
En dat geldt voor iedereen , hb of niet. what's the difference?
En welk onderwerp ik ook start, ik zal van tiennegen altijd hierop uitkomen.