Forum

Hallo,

Ik heb een hoogbegaafde vriend en we zijn al een hele tijd samen. We kunnen heel goed opschieten maar nu zit ik toch wel met een kleine vraag...
Mijn vriend is gek van alles wat op sporen rijdt en dan nog het meest van trams. Goed, leuke hobby, maar hij is er echt uren mee bezig. Zo veel zelfs dat zijn studie aan de universiteit er begint onder te lijden. Om te slagen moet je natuurlijk wel iets doen,ook al ben je hoogbegaafd. Als je 10 romans moet lezen, moet je ze lezen, hoogbegaafd of niet, je kan niet met de inhoud geboren worden, toch?
Diep in zijn hart zou hij natuurlijk later een beroep willen doen in die richting, soms spreekt hij zelfs over tramchauffeur worden.
Ik heb natuurlijk niets tegen tramchauffeurs, maar ik zou het jammer vinden dat een hoogbegaafd iemand, met zo veel talent, tramchauffeur zou worden.
Nu probeer ik op hem in te praten en hem duidelijk te zeggen dat zijn studies nu moeten voorgaan en dat hij later wel iets in die richting kan doen, woordvoerder of netplanner van een vervoersmaatschappij...
Maar wat kan ik nu doen zodanig dat hij niet te veel met die hobby bezig is? Is dit een vorm van onderpresteren? Of is dit typisch voor hoogbegaafden, zo opgaan in die dingen?

Groetjes,

Lies

Ik herken dit probleem, zowel bij mezelf als bij vrienden.
Het vervelendste bij en voor een hoogbegaafde is dat er verwacht wordt dat ze hoge studies doen en iets met hun talent moeten doen. Er is echter een verschil tussen iets kunnen en iets willen.
Mijn ouders wilden dat ik universiteit ging doen. MAar ik wilde dta helemaal niet. Ik wilde muzikant worden. En vandaag heb ik geen unif gedaan, en ben ik ook geen muzikant meer. HEb mijn instrument zelfs verkocht.
Soms denk ik zelfs om kuisvrouw te worden. En het diploma hoger onderwijs dat ik toch haalde te verscheuren. Het leven draait, al lijkt dat zo, niet om diploma's. althans voor mij toch.
Vandaag ben ik mijn eigen baas in een vzw'tje..en verdien ik welliswaar haast niets..maar ik ben wel gelukkig.

Ik wil hiermee niet zeggen dat je vriend het beste iets met trams gaat doen. Maar iemand forceren om iets te doen wat hij eigenlijk (diep van binnen) niet wil is nooit een goede oplossing.
Soms kan het voor hem, en zijn naasten beter zijn om een andere richting in te slaan. ten eerste is dan die spanning weg (als die er owv dat probleem zou zijn) .
En ook..zefls moest hij opeens toch kiezen voor de trams..is het niet zeker dat hij dat voor de rest van zijn leven gaat doen. Missschien werkt hij daarna zijn studie tochnog af.
HEt kan zo'n obsessie geworden zijn, dat als hij er even iets mee zou doen, professioneel, dat hij dan zijn doel bereikt heeft, en hij het zelfs snel beu zou zijn. Vaak heeft een hoofbegaafde een bepaalde obsessie, of iets waar hij gewoon veel mee bezig is..totdat dat bevredigd is. de uitdaging gelukt.
hoge studies zijn zelden een uitdaging voor een hb'er. Hij weet immers dat hij dat qua leerniveau toch aankan..en net dat doet de interesse afnemen.
typisch ook voor hb'ers is dat ze telkens een andere uitdaging zoeken. Je hebt er natuurlijk ook die in 1 richting heel ver gaan en daar heel goed in worden, en steeds hun grenzen daarin verleggen. Al heb ik het gevoel dat de meeste hb'ers net niet in 1 richting willen vastzitten.

Je zegt ook dat je vriend voor zijn studies iets moet doen. En dat klopt..hij heeft die kennis zeker niet bij zijn geboorte meegekregen. Alleen...een hb'er heeft er hele weinig aan om tijd te steken in iets waar hij als wezen niets aan heeft. Als je al weet dat je iets kan..als je al weet dat je kennis snel kan verwerken, en snel logica kan zien...dan is het voor ene hb'er vaak enkel tijdverlies..want als je niet direct iets bent met die kennis, voelt het dan als weggegooide tijd, die je had kunnen gerbuiken om jezelf werkelijk te verrijken.

Om op je vraag te beantwoorden wat je kan doen om hem minder met zijn hobbie bezig te laten zijn: nou..hem net de bevestiging geven dat hij ermee kan doen wat hij wil. Je gaat het misschien niet geloven..maar veel kans dat hij dan snel tot die bevrediging komt, en vanzelf iets anders gaat doen. Iets waar hij zich het beste bij voelt en gelukkig door is

ONderpresteren...iets is vaak onderpresteren vanuit het punt van degene die verwacht dat iemand meer presteert. Een hb zal wel goed presteren als hij iets doet wat hij echt graag doet. En dan nog...als hij denkt dat hij begrepen heeft wat de point is, zal hij zelden dat ene verder afwerken. Als een hb'er de essentie te pakken heeft dan interesseert het hem vaak verder niet meer.
dus vraag jezelf af wie eigenlijk wil presteren..hij of jij?

Ik wil ook nog even dit zeggen. Ik weet niet of je zelf hoogbegaafd bent, en in principe doet dat er helemaal niet toe. MAar je vriend is niet alleen hoogbegaafd. Hij is in de eerste plaats een mens. Zie hem als mens, niet als hoogbegaafde.

veel succes

Wat zegt hij er zelf eigenlijk over? Heb je dit aan hem voorgelegd zoals je dat nu hier doet? Misschien kun je dat eens proberen, hem gewoon vragen waar je benieuwd naar bent, en zeggen wat je evt. dwarszit Ik bedacht me trouwens nog iets: Je vertelt dat hij zich zo op zijn hobby stort, en het klinkt alsof hij daar ook erg veel talent in heeft. Je kunt natuurlijk nooit al je talenten tegelijk gebruiken. Als hij iets met talen zou gaan doen, en niet ging tramrijden, zou hij dat talent in spoor enzo weer niet gebruiken, en zou dat weer 'zonde' zijn Ik zou je eigenlijk gerust willen stellen, maar dat is een beetje moeilijk omdat ik jou en je vriend niet echt ken. Maar zolang hij het gevoel van bevrediging heeft waar lque het over had, zal hij gelukkig zijn, en die talenten gaan heus niet weg door ze neit te gebruiken. Zoiets heb je of heb je niet, en hij kan het altijd later weer gebruiken om er een nieuwe uitdaging in te zoeken. Of niet natuurlijk.

Ja, je hebt gelijk dat een diploma erg belangrijk is. Dan kan je later alle kanten nog op. Ik hoop dat hij dat wel inziet?:O