Forum

Hallo iedereen, ik ben Sven en kom uit Belgisch Limburg. Ik ben op deze wereld terecht gekomen op 23/07/1990 en woon in een fijn gezin samen met mijn ouders, een oudere zus en een jonger broertje.
Door een overlijden van een neefje ten gevolge van een ongeval heb ik in 2004 zware psychologische problemen gehad. Een aantal onderzoeken later kwam men op de proppen met de diagnose : Sven behoort tot het hoogste percentiel van de bevolking op het vlak van intelligentie, maar kombineert dat met een bijna even legendarisch hoge emotionele gevoeligheid. Omdat het toch wel een zwaar probleem bleek te zijn heb ik in het volgende jaar meer psychiaters en psychologen de revue zien passeren dan een gemiddelde faculteit aan een universiteit huisvest. Blijkbaar was ik eerder een interessant studieobject dan dat men echt geprobeerd heeft mijn problemen te begrijpen en er een oplossing voor te bieden. Ondertussen volg ik nog steeds therapie om een klein beetje rust te vinden.
Op sociaal vlak mag ik me gelukkig prijzen heel wat vrienden en vriendinnen te hebben. Op relationeel vlak loop ik echter vast op het punt dat als ik echt gevoelens begin te ontwikkellen ze steeds in conflict komen met mijn indertijd verdrongen problemen. Ik heb me toen door de herhaalde onderzoeken afgesloten en dat terug openstellen voor iemand waarvan je houdt is erg moeilijk voor mij en momenteel nog steeds ondoenbaar. Maar ik werk eraan.
Op school doe ik het zeer goed in een afdeling industri?le wetenschappen, gezien het accent op de wetenschappelijke vakken. Ik ben net overgestapt van een afdeling waarbij Latijn nog centraal stond en daar was ik helemaal op uit gekeken. Mijn hobbies zijn voornamelijk PC's, en toch ook wel sport zaols tennis, paardrijden en golf. In de zomermaanden zeil ik ook vaak.
Hopelijk zijn er hier een paar mensen die de moeite genomen hebben tot het laatste door te lezen.
Alvast bedankt voor de interesse

Hey Sven,
allereerst ook welkom op Iequ en bedankt voor je openhartigheid. Het is hier niet altijd even druk de laatste tijd, maar dat betekent zeker niet dat de mensen hier geen belangstelling voor je hebben.
Ik kan goed begrijpen dat je nog wat bekomtijd nodig hebt na het verlies van je neef. Ik weet niet of ik de ideale persoon ben om te zeggen dat ik je begrijp, ik heb gelukkig nog nooit iemand verloren uit mijn echte naastenkring, maar de keren dat ik iemand verloor was ik daar altijd vreselijk door aangedaan. Het is ontzettend moeilijk om mensen los te laten en te accepteren dat je nooit meer bij hen zult zijn. Het is zo onrechtvaardig, vooral op die momenten.
Ik worstel ook met dat overgevoeligheidsprobleempje (understatement van de dag). Het wordt door kenners vaak toegeschreven als ??n van de kenmerkende eigenschappen van iemand met hoogbegaafdheid. Ik weet het, klinkt vreselijk droog en onpersoonlijk, maar waarschijnlijk heb jij ook, net als zovelen hier op het forum, erg vaak dat gevoel van: "Ben ik dan de enige die zo'n dingen ziet, of die erom geeft? Ben ik de enige die w?l elke dag denkt aan het uitsterven van honderden prachtige diersoorten, het wegkappen van het regenwoud, aan de onnodige burgeroorlogen in Centraal-Afrika..." Of misschien gewoon: ben ik dan de enige die vindt dat het niet nodig is om mij zo te kleden om ergens "bij te horen", ben ik dan de enige die geen zin heeft om bij te dragen aan het kleuterniveau van de grapjes tijdens de lessen, ben ik de enige die zich goed durft te voelen voor wat hij is...
Misschien grijp ik volkomen langs jouw problematiek heen, maar het zijn dingen waar praktisch alle mensen hier op het forum last van hebben gehad. Daarom is het hier zo'n beetje een uitlaatklep. Waar geen psychologen, met de hand in het weinige haar, radeloos maar wat beginnen te experimenteren. (Dat is iets wat ik maar al te goed ken,...de afzetters) Maar waar je toch vaak mensen tegenkomt die de dingen zien die jij ziet, en peinzen waarover ook jij peinst.
Dus veel succes in dit breinbroebelbad en groetjes van een mede-Limburgs Belgje

Welkom

No problem

Ik vrees dat ik het niet vind om het bericht achteraf te veranderen.
Nah laat maar staan. Correctie is gebeurd