Forum

Mijn dochtertje van bijna 10 wordt sinds september "getest" op school voor hoogbegaafdheid. Momenteel zijn ze er het nog niet over eens of ze begaafd is of hoogbegaafd, het lijkt of ze er tussen zweeft.

Ze moet nu dus elke week naar een "hoogbegaafdheidsjuf" samen met nog enkele kindjes.

Daar heeft ze dan een "kangoeroemap" waar ze in mag werken.

Ongeveer gelijktijdig met de testen kwam de buikpijn. Eerst nog maar alleen s'morgens als we naar school reden, dan de avond voordien en nu zelfs ook op school.

De dokter kan geen problemen vinden aan haar buik dus het zit tussen haar oortjes.
Ze wil niet zeggen wat het probleem is, volgens haar gaat ze graag naar school, ik krijg het er niet uit.

Bijkomend probleem, scheiding, co-ouderschap, ze is (samen met haar broer) een weekje bij mij en dan een weekje bij haar papa.
Bij een scheiding kan je niet zomaar je kind laten praten met een psychiater, ex-partner moet toestemming geven en die krijg ik dus niet ....

Weet iemand hoe ik haar toch kan laten zeggen wat er is? Of is dit eigen aan (hoog)begaafdheid?

Ik weet zelf maar al te goed hoe het is om gescheiden ouders te hebben... En ook hoe het is als iemand vanalles uit je porbeert te krijgen. En ook hoe het is om dan volledig dicht te slaan, en ook hoe het is om van pure spanning buikpijn te krijgen. Als mij ouders ruzie hebben/hadden, kon ik daar ook flink gespannen van raken, en ook buikpijn van krijgen. Als ze zegt dat het leuk is op school hoeft dat niet waar te zijn, het kan natuurlijk wel. Dat ze bang is om buiten de groep te vallen kan ook heel goed... Het kan vanalles zijn Het beste is om niet al te wanhopig te proberen vanalles uit haar te krijgen. Probeer haar te laten merken dat je een veilige haven bent, dan komt het praten vanzelf wel. I kweet nog dat ik 9 jaar was, en een keer heel verdrietig (om iets rond de scheiding) . En ik vond niets zo fijn, als dat mijn vader of moeder me even vasthield, en gewoon helemaal niks vroeg. Nu is verdriet iets anders dan buikpijn, maar ik denk dat die buikpijn met spanning te maken heeft. En die spanning kan weer komen van verdriet...
Ik hoop dat het snel overgaat. Succes!!