Forum

Is filosofie enkel iets om onze onzekerheden te bedekken.
Of enkel een staat van denken om tijd te verdrijven.
Wat is dus het nut van filosoferen?

Is het filosoferen over filosoferen wel nuttig?
Feiten zijn dat je bent en denkt, je hebt immers een stel hersenen en je bent geen koe.
Op het moment dat je jezelf de vraag steld: Wat doe ik op deze wereld, dan ben je aan het filosoferen.
Kan het niet zo zijn dat je denkt omdat je bent en dus filosofeert en dat het dus gewoon zo is?

Ja, maar dan heb je het dus over filosofie in combinatie met iets anders. Pure filosofie is volgens mij niet praktisch.
-->
Iets dat begint met woorden en eindigt met woorden is niet praktisch.

is filosoferen niet gewoon discussieren over wat diepergaande onderwerpen?

Als je niet zou filosoferen zou je nooit weten waarom een mens doet wat hij doet (jijzelf of een ander of de gehele mensheid).
Als je niet zou filosoferen zou er nooit iets veranderen 'puur omdat de verandering een verbetering is'. Want mensen zouden nooit bedenken of het misschien anders zou moeten dan het is, wat de reden is waarom het is zoals het is.
Filosoferen is vragen waarom dingen zijn zoals ze zijn, of het anders kan, en zo ja of het ook anders zo moeten, en zo ja hoe je dat dan voor elkaar krijgt.
Filosoferen doet iedereen, maar niet iedereen noemt het zo en niet iedereen wil erkennen dat hij/ zij het doet.

ik ben het met Nicole eens dat filosofie niet praktisch is. ik vind het gewoon denken (in je eentje of met anderen) over onderwerpen en daar dan verschillende uitgangen en theorien bijzoeken. En dan voor die uitgangen weer andere uitgangen bijzoeken enzovoort. Het is niet zo zeer een discussie vind ik (dat is toch meer meningsuiting?) maar gewoon het denken, het filosoferen (duh), over de dingen. het is denk ik een tijdsverdrijf, maar een soort drang van de mensen om overal achter te komen om overal oplossingen voor te zoeken. wel een goede manier, want filosoferen houdt nooit op!

Nee hoor. Als iets klopt, klopt het. Er bestaan objectieve waarheden waar we door filosofie achter kunnen komen. Dankzij Descartes (sorry Nicole) weten we nu toch maar mooi dat we bestaan, en dat heeft de filosofie opgelost. Maar ik besef ook wel dat dat niet voor alles opgaat, maar ook niet voor alles niet.

He Agnost,
jij verrast me, wat je zegt is boeiend. ik weet niet of ik het er mee eens ben, maar je denkt in ieder geval na en dat spreekt me alleen al aan.
ik had er nog niet aan gedacht dat de filosofie ook zo ontzettend emotioneel is. is dat zo? geef eens voorbeelden, ik denk wel dat ik dat ook vind.
bijvoorbeeld moraal. kun je hardstikke over filosferen.. wat is ethisch verantwoord, wat is moreel, wat voor normen en waarden zijn universeel, zijn locale normen en waarden ook belangrijk enz. als je daarover gaat praten komen er ook heel wat emoties bij kijken, ik heb meegemaakt dat dat gebeurde in de klas en de mensen hadden niet eens door dat ze vanuit hun emoties reageerden.
hhmmmm,,

Jouw redenering zou mij laten besluiten dat filosofie niet zoveel temaken heeft met emotie, gezien het verleden.
Ik zie filosofie w?l als iets puur met de rede, daarom hou ik er niet van. Maar ik hou wel van denken en discussi?ren. Ligt aan je definitie van filosofie. Het woordenboek blijft erg vaag "wijsbegeerte. mijn filosofie opvatting die aan iets ten grondslag ligt."
En wijsbegeerte = "het streven naar wijsheid, het streven van de menselijke geest het wezen van alle dingen te leren kennen en de beginselen die aan de gehele schepping ten grondslag liggen; leer en wetenschap in hun hoogste algemeenheid"
In mijn betekenis zou filosofie zich niet met moralen bezig moeten houden, want ze belichten maar 1 kant van de zaak. In een filosofische discussie kun je namelijk neit aankomen met bijvoorbeeld: 1 mens gered lijkt weinig als er 500 dood zijn gegaan, maar kijk die ene mens maar eens in de ogen. Dat soort dingen. Die worden altijd maar afgedaan. Maar wellicht is dat het gebied waar de filosofie een achterstand in heeft.
"philosophy = 1. the search for knowledge, esp. the nature and meaning of existence, 2. system of thougth resulting from such a search for knowledge"

Met alle respect Nicole maar je zal men stukje toch nog eens moeten herlezen.Het rationalisme ,is slechts 1 TIJDELIJK verschijnsel geweest,er kwam al gauw reactie op ,het rationalisme hielt gewoon niet stand ,men zag al gauw dat er meer was.Het vb van de moraal was met betrekking tot het vraag: is filosofie emotioneel, de moraal -filosofie belicht 1 kant maar het was dan ook een antwoord op een 1 kant gestelde vraag.U gelooft enkel in de rede met betrekking tot filosofie,bekijkt u de zaak dan niet langs 1 kant??U begrijpt toch ook dat ENKEL rationaliteit de mens doet kraken in al zijn voegen ,kunt u dan ook een genuanceerde argumentatie opbouwen waarom het enkel de rede zou zijn die primeert?Denkt u werkelijk dat wijsheid enkel rede zou zijn?(kijk even in de bijbel)Ik geef u tevens een extreem voorbeeld toegepast op de maatschappij,stel dat we nu is echt rationeel zullen handelen,dan heeft enorme consequenties,dit betekent bv.roei alle gehandicapten uit ,want RATIONEEL gezien hebben ze geen enkel functie ,ze consumeren wel maar daar tegenover staat een veel grotere maatschappelijke last .Toch gebeurd dit niet ,omdat de factor emotie in het spel is.Filosofie kan op alle denkniveau's ,je hoeft het heus niet altijd abstract gaan zoeken.

gr.Jan

Alles behalve introspectie zou je haast wel als escapistisch gedrag kunnen bestempellen denk ik. Verder roept het gevoelens als "laat ik eens lekker weg GAAN dromen ofzo" meestal gebeurt het echter zonder dat je er erg in hebt en opeens trek je die conclusie. Kun je echter uitleggen hoe je juist zo speciaal met filosofie je onzekerheden zou kunnen bedekken en niet met elke andere vorm van bezigheid?

grtz

ik probeer de werkelijkheid om te toveren in iets moois, al is het maar een deel van de werkelijkheid die ik mooi maak, de hele wereld veranderen kan je toch niet. waarom je daarmee bezighouden? om je eigen leven te ontvluchten, dat klein beetje waar je wel vat op hebt.

omdat de filosofie naar mijn mening naar iets nuttigers kan leiden, je kan er ook "wijsheid" mee doorgeven. Hoe vind je anders het antwoord op de vraag hoe je het beste leeft? wat voor mij een belangerlijke vraag in de filosofie is,
door ervaring uit je escapistische activiteiten leer je ook wel, maar ik ga liever naar de essenti?le actviteiten. Het eerste is maar eventjes leuk

als je luistert naar de vragen die je je echt stelt, vind je dan niet je geluk ?
het is maar een zin, maar de inhoud is het werk van een heel leven, een werk waarin ik de filosofie als werktuig gebruik of waarin ik het werktuig dat ik gebruik filosofie noem;
het mooie vind ik de kracht van de rede, want de rede heeft altijd gelijk, doordat het gelijk een onderdeel is van de rede. je hebt geen gelijk zonder rede. De filosofie die bouwt die reden op door redenering, het gelijk is de werkelijkheid (resultaat van een goede discussie) die je op deze manier "bouwt". Zo kan je zeggen dat je zelf die filosofie bent, en ieder mens is anders, waarom er ook geen een juiste definitie van filosofie is.

Ik vind het eigenlijk vrij vaag hoe alles met alles is verbonden en ik nu in feite over filosofie bezig ben en het gevoel krijg dat alles filosofie is en zo in feite filosofie niks meer is.
De mens tracht te leven, om te leven zijn er een heleboel manieren, een ding heeft ieder mens gemeen: om te kunnen ageren op je omgeving is er een minimum aan begrip vereist. Middelen om te begrijpen zijn o a filosofie, psychologie, mechanica, ....
Vandaar mijn moeite in het kiezen van een vak, omdat voor mij alles resulteert in datzelfde, leven - begrijpen | en een studierichting is veel te beperkt, door de specialisatie in maar een deel van de werkelijkheid, waarom ik weer opteer voor de filosofie die de studie is van dat alles en er dus een stapje boven staat. Dus veel meer allesomvattend, maar dan weer vind die filosofie als vak geen nut in de maatschappij ....

om te antwoorden op het topic; wat je bereikt met filosofie is essentieel, maar het kan ook met andere middelen

je moet het stellen met wat je kunt/hebt. ik vind het altijd leuk om, al is het maar een klein beetje, mijn grenzen te overtreffen. de grenzen van mijn besef van de realiteit. Dat beeld kan ik vergroten door middel van discussie. Het liefst met slimmere mensen, die daar veelal veel vaardiger in zijn (ook een breder besef hebben, zo kom ik tot nieuwe inzichten). Ik heb geleerd dat ik me kan vergissen tot mijn grote vreugde, zo kom ik tot een juister beeld en ben ik blij. al is dat nieuwe beeld in eerste instantie niet zo prettig (wss rede waarom je eerst niet iets inziet).

dat is het nut van filosofie, mensen een juister beeld geven van de realiteit.

nu heb je misschien een grote realiteit, som van alle andere realiteiten (of gemiddelde zoals je schreef) die niemand kan overzien. Het toch proberen brengt je tot isolatie, enige manier om alles te overzien is het veld verkleinen. zo kom je tot de ilusie dat je hele R overziet terwijl je gewoon klem zit in een klein wereldje van jezelf.

Om het begrijpen van de wereld is ieder argument welkom. Zelfs die middelmatige argumenten als je ze zo wilt bestempelen. Deze zijn naar mijn mening zelfs juist nuttiger doordat ze dichter bij de mens zijn (veel minder in pure abstracto dan de filosofie van de unief met formuletjes en troelala, moest ik ze begrijpen zou ik dit waarschijnlijk niet zeggen) doordat je werkt met middelen van jezelf eerder dan met de formuletjes uit de cursus.

Hoe juister, vollediger, correcter, meeromvattend de argumenten, hoe beter. Zo leer je meer uit een zin die je op een seconde uitspreekt dan uit een hele boterham van 15minuten opsomming van tallen argumenten waar je niet aan uit geraakt.
Daarom vind ik het heerlijk hoe bvb bad-religion zich uitdrukt. kort en krachtig en duidelijk.

Het kan een reden zijn waarom de intelligentste mensen het meest te verduren hebben in het leven. Weinig mensen kunnen hen tot nieuwe inzichten brengen.

ik zie het ong. ook zo.
een objectieve waarheid bestaat pas, als je de begrippen, uit de redenering die tot die waarheid leidde, als absoluut of objectief beschouwt.
en filosofie bestaat oa uit het herdefinieren van de, en het zoeken naar de, betekenis van begrippen.
en (nieuwe) verbanden maken daartussen dan natuurlijk.
daarom zal er nooit 1 waarheid oid uitkomen.

dit trouwens ook omdat mensen de wereld via geheel eigen, tegenover anderen soms tegenstrijdige, zogenaamde 'wereldomvattende' denkkaders beschouwen. hier kunnen ze bijna nooit buiten treden. het verwerpen of aanhangen van andermans ideeen (of andere filosofische beweringen) is bovendien hiervan afhankelijk. er zijn zegmaar teveel denkconstructies te maken door onze linguistiek, waardoor ze altijd wel tegen elkaar blijven indruisen. en onze linguistiek is dan weer te beperkt om ze met elkaar te verenigen. er komt gewoon nooit 1 waarheid.
ik ben nu n boek van Piet Vroon aant lezen (over de evolutie van onze hersenen) en hij (samen met anderen) onderscheidde de 4 grootste 'wereldomvattende denkkaders':
1. mechanicistische (de wereld is een machine, ieder ding heeft 1 oorzaak, en die ook weer, etc.)
2. morfisme (waar/niet waar, binair)
3. contextualisme (niet de dingen, maar de gebeurtenissen zijn van belang, en die spelen allemaal op elkaar in)
4. organicisme (de wereld functioneert als een levend wezen, de aarde heeft gevoel, e.d.)
anyway, meerdere hiervan worden dus binnen iedere belangrijke wetenschap wel door verschillende mensen gebruikt en zijn onverenigbaar. dat merk je int dagelijks leven vast ook wel. en de ideeen die ze voortbrengen wat betreft hetzelfe onderwerp, vaak ook.
dus streven naar waarheid lijkt me niet een doel. streven naar een waarheid en kennis waarmee jouw geest zich goed (in de wereld) kan vinden en zich erin bewegen, wel. (like Xiu said) (dat boek is trouwens een aanrader, hij heet '(de?) Tranen van de Krokodil'


(btw ik reageerde per ongeluk op de laatste berichten van pag 1 van dit topic, dus t kan zijn dat deze dingen al gezegd zijn op deze pagina, moet nog even lezen)