Geplaatst op 18-9-2006 om 16:25
hey allemaal
ik heb nog niet echt gezocht op het forum maar veel ervaringen uit de vroege kindertijd ben ik helaas nogniet tegengekomen.
Als er mensen zijn die de tijd ervoor willen nemen om dit alles te lezen mogen dus zeker hun bedenkingen geven over mijn verhaal. Misschien toch hoogbegaafd of juist niet...? (het feit dat ik waarschijnlijk gedrags/persoonlijkheidsstoornissen heb ontwikkeld laat ik hier liever terzzijde

)
Ik ben duzz een jongen van 19 jaar en heb nogal wat problemen gehad met mezelf/jeugd/sociaal gebied... en omdat mijn ouders(met alle respect voor hen) eigelijk nooit hebben kunnen/willen zien hoe ik me echt voelde en gedroeg (ik kan het namelijk zeer goed verbergen en dingen "manipuleren" in de goede zin van het woord wel!

) ga ik nu zelf op onderzoek uit, en dat voorlopig zonder dat zij het weten. Ik heb onlangs al wel een afspraak gemaakt met een psychiater... maar wou tog effe men verhaal hier kwijt. Misschien zijn er mensen die dit herkennen eventueel in andere gebeurtenissen enz... en me hierin wat kunnen ondersteunen en antwoord geven of dit belangrijke tekens zijn. Op dit moment vind ik hoogbegaafdheid een "makkelijke" oplossing voor mijn vrij moeilijk verleden, als dit bevestigd word heb ik natuurlijk wel een voordeeltje aan dit alles en ga ik zekerenvast mijn studie vervolledigen en zelfs hogeschool volgen.
KLEUTER/ PEUTER/ BASISSCHOOL: De opvallendste ervaringen gebeurtenissen(voor zover ik zelf weet): Vragen die ik steeds stelde over leven/dood (==> dinosaurussen tot begrafenis van mensen) op zeer jonge leeftijd en zelfs ook in die periode 1 keer dreigen met zelfmoord! wat ikzelf zeer vreemd vind. Ik ben geen depressieve persoon, integendeel zelfs! en op latere leeftijd heb ik dus ook nooit meer aan zelfmoord gedacht. Nu weet ik niet of andere kinderen van welke leeftijd dan ook al besef hebben over leven/dood/zelfmoord laat staan interesse hiervoor tonen door middel van onophoudelijke vragen. Ook rechtvaardigheids gevoel, perfectionistisch en interesses: astronomie,dinosaurussen, wetenschap zaten er al van kindsbeen af in. in deze periode was ik "de clown" van de klas

maar tog ook het verlege jongetje vooral bij vreemde
SECUNDAIR: Tot het 3e middelbaar (Algemeen secundair) haalde ik het altyd met zeer weinig of zonder studeren daarna natuurlijk afzakken(enkel voor het vak wiskunde). Deze periode was kalm voor mij, maar niet de leukste, ik begon mezelf dommer te vinden, of uitgesloten, maar nooit gepest geweest! ik weet dus ook echt niet waarom ik zulke rare gevoelens heb, ik ben dikwijls serieuzer, "zaag" over details e.d.... enz eerst dacht ik dat het kwam door men pubertijd, maarjah het blijft dus duren.
P.S.: rond het eerste leerjaar (basisschool - 6jr) wist ik dat Sinterklaas niet bestond. Maar ik dacht als ik het aan men ouders vertel gaat dit hun misschien pijn doen dat ik groter en ouder werd, ik heb het dan maar bewust verzwegen tot het 6e leerjaar zelfs. misschien heeft dit laatste ook iets te betekenen.!?
Mijn excuses als jullie vinden dat mijn bericht nogal chaotisch overkomt, maar ik heb er maar amper de helft van al mijn gedachten in kunnen verwerken, dit gebeurd me constant, "alles willen vertellen" en geen detail over het hoofd zien. maar jullie zullen er wel de nodige dingen bij kunnen bedenken hoop ik

Alvast bedankt
Van Eynde Y.