Forum

- Ik heb ook geen doel in het leven. Ik denk ook niet dat er een doel in het leven bestaat. Dat kostte wel een tijd voor mij om dat te accepteren.

Wel kan je heel rationeel zijn over bepaalde dingen: je hebt geld nodig in deze wereld. In ieder geval om te eten. Met geld kan je ook meer vrijheid voor jezelf scheppen om te doen wat je leuk vindt. Niet dat je dat zonder geld niet kan, maar met geld gaat het gemakkelijker (er gaat ook veel energie zitten in proberen eten/onderdak te krijgen). Laten we maar vanuit gaan dat je in ieder geval jezelf wil kunnen onderhouden.
Om dat goed te kunnen heb je een opleiding nodig. Simpel. Dus door nu te werken op school, krijg je later meer vrijheid. Je kan helemaal niks voor school doen en geen diploma, maar daar wordt je echt niet vrijer en gelukkiger van. Disciplineer jezelf gewoon. Niet alles in het leven hoeft leuk te zijn.


- Het alledaagse is niet per definitie slecht. Probeer plezier te hebben in het alledaagse. Probeer plezier te hebben in alles wat je doet. Het schijnt dat plezier en aandacht met elkaar te maken hebben. Daarom heb ik wel een tip voor je: mediteren. Het schijnt dat dit erg goed is. Misschien kan je dit het beste in een ZEN-groep doen of zoiets, anders modder je zelf wat aan.

Btw: Wat ik hier opschrijf, zijn idealistische denkbeelden van mijzelf. Lang niet alles wat ik opschrijf, doe ik ook; niet omdat ik het niet wil, maar omdat het gewoon erg moeilijk is. Geef jezelf niet op je kop als dingen die je je voorgenomen hebt niet helemaal lukken: 'goed' leven is gewoon moeilijk! Het is ook iets waar je aan blijft werken, dus geef jezelf de tijd. Verandering gaat langzaam.

Na deze oersaaie monoloog heb ik wel een goede tip:

Ga wat DOEN. Ik merk dat de momenten in mijn leven, dat ik echt voldoening heb, zijn als ik iets aan het doen ben.
Doen kan van alles en nog wat zijn, als je maar niet denkt.
Voorbeelden van mezelf: Ik speel zelf elektrische gitaar, nog niet zo lang. Maar na een tijdje is dat echt zo gaaf. Dat kan ik je niet uitleggen. Dat is echt pure voldoening. Dat moet je echt proberen om het te ervaren. Dus ga een muziekinstrument spelen als je dat niet al deed.
Sporten. Bij ons in de buurt is een pleintje in een park en daar ga ik wel ns basketballen in mn eentje. Dat is echt heel rustgevend, echt super relaxt.
Film kijken. Als ik een goede film heb gezien, voel ik me ook altijd goed.

Maar goed dat zijn maar een paar suggesties, uit de gekste dingen kan je voldoening halen: schilderen, tuinieren, strijken, koken, karate, eendjes voeren, fietsen.



Goed, ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt

Een tijdje geleden had ik ook vaak last van depressieve buien, dan raakte ik in paniek over de toekomst, vooral op sociaal gebied, zag een volkomen eenzaam en ellendig bestaan voor me en lag soms een hele dag op de grond ongelukkig te wezen. Maar ik ben er overheen gekomen, op de volgende manier: in de eerste plaats door minder aan de gevaren van het zichzelf-zijn te denken, en ervan overtuigd te zijn dat dat wat ik de mensen aan genegenheid toedraag, niet verdwijnt, of men het nu apprecieert of niet.
De dokter verwees me door naar een psycholoog, maar ik ging niet, omdat ik het liever zelf wilde overwinnen. Alleen dat hielp al, het afwijzen en jezelf krachtiger willen maken.
Ten derde ging ik met mijn familie even naar Parijs. Ze waren heel lief voor me, er werd niet meer aan problemen gedacht en ik heb een middag op Place de la Sorbonne gezeten en gekeken naar de studenten, heel anders dan in Nederland, namelijk zonder uiterlijk vertoon of stomheid. Het overtuigde me. Stomme boeren in Nederland!, dacht ik. Ebba, je bent vermoedelijk te goed voor de Nederlandse doelen! Als je hieraan denkt, kan het je misschien helpen.
Gelukkig ken ik ook een aantal hoogbegaafde mensen, ??n ervan is een vriendin van me die niet raar opkijkt wanneer ik zeg dat ik verlichting nodig heb van verlichte geesten!
En als ik jou was, zou ik ook zeker dichter blijven, uit gekwelde harten kan veel schoons voortkomen.

je moet gewoon kunnen relativeren denk ik

gedichten zijn er als je niet in staat bent je gevoelens op een andere manier te uiten,
dus een alternatieve uitlaatklep, niet een oplossing

ik denk dat alleen jij degene bent die jezelf weer gelukkig kan maken,
ik bedoel.. een persoon bestaat altijd in relatie met anderen lijkt het,
maar er is ook een unieke ik is die daar los van staat.
misschien moet je je daar eens op richten,
ga terug naar jezelf en maak keuzes vanuit dat gezichtspunt
maak keuzes die jezelf gelukkig maken

succes

Ik bespeurde in jouw stukje [Ebba] iets wat ik in mijzelf herkende, al weet ik nu niet meer waaruit in dat opmaakte...
anyway... ik ben altijd er ontevreden over deze wereld, de wereld waarin ik verplicht ben om te leven.
en ik had het idee dat jij dat ook een beetje hebt, als het niet zo is dan ben ik misschien toch de enige...
maargoed.
ik heb ook vaak dat ik gewoon wil dat het allemaal ophoud... niet zozeer zelfmoord (dat zou ik echt niet kunnen), maar gewoon rust, weg van al dat gezeik en die onlogische dingen.... het is echt heel vermoeiend om in een wereld te leven waarbij je het gevoel hebt dat je er niet in thuis hoort... en dat ook niets om je heen je van het tegendeel van bewijzen...
al ben ik bang dat ik hier toch echt de enige in ben... zelfs op een hb-forum....

hoe bedoel je 'rust'? als teneovergestelde van stess ofzo?
en dan door middel van meditatie ofzo?
ik zie op deze site vaak dat mensen het over mediatatie hebben, dat viel mij wel op... even tussendoor.

ik kan best de rust vinden hoor... soms heb ik t wat harder nodig dan anders maar het lukt goed hoor (niet dmv meditatie maargoed)
vroeger was ik vaak wel moe en boos, omdat ik me dan op school aan dingen ergerde die er dan thuis uitkwamen, maar nu ben ik nooit meer moe en boos op die manier. Dat voelt wel goed hoor, om je goed te voelen

heeft er iemand trouwens tips voor iemand die zich aan veel dingen ergerd?
Het is niet dat ik het zelf vervelend vind maar in mijn omgeving wordt het niet altijd met open armen ontvangen.

maargoed, ik heb het idee dat ik erg ben afgedwaald...

Quote van Ryu:
hoe bedoel je 'rust'? als teneovergestelde van stess ofzo?
en dan door middel van meditatie ofzo?
ik zie op deze site vaak dat mensen het over mediatatie hebben, dat viel mij wel op... even tussendoor.

ik kan best de rust vinden hoor... soms heb ik t wat harder nodig dan anders maar het lukt goed hoor (niet dmv meditatie maargoed)
vroeger was ik vaak wel moe en boos, omdat ik me dan op school aan dingen ergerde die er dan thuis uitkwamen, maar nu ben ik nooit meer moe en boos op die manier. Dat voelt wel goed hoor, om je goed te voelen

heeft er iemand trouwens tips voor iemand die zich aan veel dingen ergerd?
Het is niet dat ik het zelf vervelend vind maar in mijn omgeving wordt het niet altijd met open armen ontvangen.

maargoed, ik heb het idee dat ik erg ben afgedwaald...

Een goede vriend van mij die ik via internet ken maakt hardcore.
waarom vind ik dit interessant: nou omdat een goed ritme is een goede bron om emotioneel op te laden.
(ik weet niet of het werkt bij borderline en echte depressie)
een vriend van mij die borderline heeft heb ik al een tijd niet meer gesproken dus ik kon het niet testen.
Maar in iedergeval voor mij werkt het goed.
vooral rotterdam terror corps heeft goede ritmes

nou niet denken: jamaar dat is klere herrie.
ik snap dat het geen klasieke pracht muziek is over het algemeen maar de ritmes geven je wel een kick en daarom krijg ik een andere emotie
en met die andere emotie krijg je altijd een andere denk proces
hoe blijer hoe positiefer je denkt.

Ik kan je helaas niet helpen... het is precies mijn verhaal. Ik zit in 5 VWO en dat was alles waar ik vroeger van droomde. "Eindelijk leren" . Van dat leren blijkt niet zoveel te komen. Ook mijn thuissituatie is verre van ideaal. Af en toe vraag ik me af waarom ik dit eigenlijk doe.

Aan de andere kant wil ik ook weer niet ophouden - ik ben er bijna, over anderhalf jaar het huis uit, VWO diploma op zak, studeren .. maar soms twijfel ik of het wel allemaal de moeite waard is. Het is zo saai - ik slaap, ga naar school en eet. Dat is het wel zo'n beetje. Ik haal maar weinig voldoening uit muziek, zoals ik vroeger deed. Hooguit het schrijven kan me af en toe nog boeien.

Quote:
niemand neemt de moeite om je maar een beetje te begrijpen en jij bent degene die rekening met iedereen moet houden :S
of zoals ze op school zeggen : JIJ bent het probleem, niet zij..:S

Heb je er nooit bij stil gestaan dat ze het vermogen vaak niet hebben je te begrijpen? Er niet eens aan DURVEN beginnen?

zeg maar gerust dat de meeste van het schools bestuur niet eens instaat zijn om je te begrijpen.
niet met een goede studie, maar met alleen de juiste basis prenciepes zouden ze al een end gekomen zijn.
maar dat weten ze niet, en wat zo ook niet door hebben is dat de meeste volwassenen het verstand hebben ontwikkeld tot dat van een kind.
terwijl ze denken het beter te weten, omdat ze langer rond lopen op aarde.

als je het mij vraagt
zo snel mogelijk van school gaan

Als je niet volhoudt, krijg je spijt.

En dat is een voorspelling, geen dreigement. ;p
Je tijd komt wel.

Quote van NielsB:
Je moet gewoon de moed bijeenrapen om je te concentreren en steeds doen wat je het meest juiste lijkt. Maar pas op, het is eenvoudiger naar beneden te glijden, dan terug naar bovenklimmen.

Helemaal mee eens, NielsB. Had het niet mooier kunnen zeggen.

Het allervervelendste van school is dat alle rottige dingen uit de maatschappij er samen komen en dat iedereen er "moet" blijven. Als je studeert, kom je al wat meer bij je eigen keuzes terecht. En als je werkt als het goed is n?g meer. Je hebt steeds meer de mogelijkheid om de omgeving en de mensen op te zoeken die je leuk vindt, en anders ga je op zoek naar ander werk. Dat is lastig, maar makkelijker dan verplicht op school zitten! Maar helaas.. heb je school wel nodig om later die vrijheid te hebben. Ook dit heb ik net al eerder gelezen in een reactie.

Mijn tip, Ebba, zou zijn om jezelf vooral positieve doelen te stellen en je ervoor te belonen. Tentamen halen: iets leuks doen. Eindexamen halen: leuke vakantie. Zoiets. Want met afstraffen of jezelf er moedeloos doorheen sleuren kom je er niet. Geef jezelf iets leuks als beloning in het vooruitzicht, geef jezelf een gigantische kick under your *ss en ga ervoor! En als je iets haalt, ff genieten van dat moment en ff heeeeel trots op jezelf zijn :-)

Oh en laat je niet op je kop zitten doordat de mensen op school de wereld heel anders zien dan jij, of door de wereld die niet is zoals jij hem graag ziet - lekker "loslaten" en gaan voor de dingen die jij kunt veranderen. Een instrument leren spelen, een (solo)sport leren.. van dat soort dingen krijg ik persoonlijk energie, en d?t soort bezigheden houdt mij al jaren op de been, en zorgen ervoor dat ik nog gelukkig ben in deze ***********-wereld ook :-)