Geplaatst op 17-11-2006 om 16:53
Quote van NielsB:
Vaak als ik onder de mensen ben, verschiet ik van mezelf hoe weinig
interesse ik in ze heb. Hun eenvoudige, gevoelloze conversaties. Ze lijken
soms computers, robotjes, ... Ik heb niets aan ze. Zelfs afschuw komt er
vaak bij zien. Zoooo saaai.... Alsof ze niet eens bestaan.
Ik herken het wel heel erg.
Maar op straat vind ik het te onbetrouwbaar om zo te kijken, daar weet ik gewoon vrijwel niks van die onbekende voorbijgangers.
Maar van school weet ik nog wel dat ik in de klas zat bij mensen die ik na een jaar nog niet mee same wou werken.
Wat ik ook wel interessant vind: die mensen functioneren op een heel andere manier.
Als iemand niet zo gevoelig is en ook niet zo goed kan leren.
Kan die in deze maatschapij makkelijker een partner met de zelfde eigenschappen vinden, die em binnen laat.
Dan een hb met hsp ...
Het lijkt er namelijk op dat hb.hsp-ers in deze maatschappij al gou een laag zelf beeld, digtslippen wegens angsten, eenzaamheid, en meer problemen ondergaan.
met een beetje pech word je innerlijk voor een groot gedeelte verwoest.
en dan nog even een partner vinden ...nou volgens mij zit dat echt niet mee.
In de tussen tijd hebben bijna alle ongevoele niet hbers al een partner of gewiseld van partner.
En ik weet niet of dat wel of niet fijn leven is hoor.
Maar het is wel iets waar volgens mij ieder mens op zijn eigen manier mee bezig is.
En je kan dan wel heel leuk van creatifietijd leven, de mooiste gedichten en prachtige verhalen verzinnen.
Maar waar gaan die verhalen eigenlijk om?
Die gaan toch regelmatig over liefde ?
Quote van NielsB:
Alsof ze blind zijn voor de echte schoonheid van het leven, ze nemen het
niet meer serieus. Ze doen geen moeite meer!
Hoe ik kan nu nog het beste uit mezelf halen als ik bijna constant omringd word door zulke mensen!
Het ergste is dat vele hun simpel bestaan veel serieuzer nemen dan het mijne.
Ongelooflijk!
Niels
Ook deze herken ik heel erg, zo duidelijk en scherp omschreven

ik ben vanmezelf leergierig.
en ik wil liever door mensen omgeven worden van wie ik zeker weet dat zij mij en ik hen iets moois bij kan brengen.
dan met mensen van wie ik dat niet weet.
en er zijn ook heel veel mensen die zich op een manier gedrachen waar ik helemaal niks mee te maken wil hebben.
Toch weet ik ook dat ook die mensen, ergens, iets van weten, wat ik nog niet weet en wel teweten wil komen.
Maar ja ik kies er toch maar voor om met mensen om te gaan bij wie ik me prettig voel.
Die hebben tenminste zoiezo iets waar ik ook wat aan heb.
uiteindelijk vind ik mensen niet dom maar wel dat er mensen zijn die zich zo gedragen dat ik
iniedergeval zo kort mogelijk bij hen in de buurd blijf :p
en om nog even van mijn afdwalen terug te komen naar, hoe zij de wereld lijken te ervaaren.
tsja ze ervaaren hoe ze aan kinderen komen misschien wat minder mooi.
Maar hoe mooi is er niet komen is dan ook weer een vraag :p
maargoed dit forum is leerzaam en gezellig