Forum

2 Stellingen:

Zonder binding met andere mensen, is leven onmogelijk.

Elk mens wil speciaal zijn.


Misschien zijn dit enorme inkoppertjes, misschien enorm missers
Zeg t maar

Uit de titel van het topic verwachtte ik eerder: Wat maakt dat iemand speciaal genoeg is om mee te binden, of om iemand zich aan jou te laten binden.

Dat vraag ik me altijd af: Waarom vind ik iemand leuk, waarom vindt iemand mij leuk? Technisch gezien wijk je niet zo heel veel af van veel andere personen.

Wanneer iemand zegt je bent speciaal want: Eerlijk, aardig, grappig, etc vind ik mezelf niet speciaal want zo zijn nog VEEL meer mensen
Wanneer ik iemand speciaal vind, en ik weet niet waarom, kan die persoon het al snel vergeten dat ik me nog zal binden, omdat ik het niet tastbaar krijg

Hoe zit dit bij jullie?

Ik geloof best dat hier een interessante discussie uitkomt, maar nog even terug naar mijn oorspronkelijke stellingen.

'Dooddoeners' is mij te vaag. Inkoppers dus? Algemene waarheden?

Bij beide is de diepere laag van de vragen: Wat doe ik hier? en belangrijker:
Waarom blijf ik hier?
Ook: "Waarom werk/studeer ik?", waarom doe ik uberhaupt iets?

Ik denk dat de binding met andere mensen en het speciaal zijn essentieel zo niet de belangrijkste factoren zijn om te blijven leven en je te stimuleren om je te ontwikkelen.

Als je nog dieper kijkt, zijn beide stelling gebaseerd op 1 concept, namelijk liefde (in het verlengde daarvan gelukkig zijn).

Of ben ik nog steeds aan het inkoppen?

Leven is zonder binding met andere mensen wel mogelijk, maar voor mij zou het een vreselijke situatie zijn (vooral eenzaam).
Als ieder mens speciaal zou willen zijn vraag ik me af waarom er dan zoveel trends zijn waar de meeste mensen blind achteraan lopen en dingen als "zonder iPod hoor ik er niet bij!". Als je speciaal wil zijn moet t je juist niet uitmaken of je er wel of niet bijhoort

Quote van Psychosopher:
Het verschil (mijns inziens) tussen inkoppertjes en doodoeners is dat bij een dooddoener, je uiterst makkelijk kan reageren met "ja dus? ", terwijl bij een inkopper je een opmerking plaatst (als reactie op iets) die(/wat) een zekere voorspelbare vanzelfsprekendheid kent.

Persoonlijk vind ik dat een dooddoener een zekere respecteloosheid met zich mee brengt
[list]
•Je kunt er niks tegen in brengen, het voegt niks toe
•Het heeft een relatief hoog "ik heb lekker toch gelijk gehalte"dit in combinatie
•Je slecht 2 dingen doen als ontvangende in deze
Er op ingaan en van het gesprek afwijken
De opmerking negeren
[/list]

Terug naar het echte onderwerp
Volgens mij wordt al het handelen gevoed vanuit de basisbehoefte tot een gevoel van veiligheid, al het overige is daar op gefundeerd

Kijk das duidelijk
Bedankt daarvoor. (EDIT: toen ik dit nog een keer las, zag ik dat dit ook cynisch opgevat kan worden, zo bedoel ik het niet)

(alhoewel ik wel denk dat er wel iets tegenin te brengen valt, maar goed)

o ik bedoelde eigenlijk tegen mijn stellingen

Ik veralgemeniseer vanaf nu, maar ik weet natuurlijk niet of deze veralgemenisering ook klopt.
Wat mij altijd opvalt, is dat bijna iedereen zichzelf geisoleerd voelt, zich anders voelt, maar tegelijkertijd denk dat zij de enige zijn die zich zo voelen. Om deze problemen op te lossen praten we met andere mensen. We voelen onszelf kut. Ik (dit is persoonlijk), merkte, toen ik voor het eerst dit (dus dat iedereen zich anders voelt), een bepaalde onvrede. Je wil graag anders zijn, op een rare manier voel je je kut en goed tegelijk (alhoewel heel veel mensen dit niet met me eens zijn).
Eigenlijk dus vrij paradoxaal.

Verder denk ik dat MieX al wat tegenwerpingen tegen mijn stellingen brengt.
Om een beetje te verder te bouwen op wat ik hiervoor zei, is het ironisch dat vrijwel iedereen zich ongeveer gelijk gedraagt, maar tegelijkertijd zeer speciaal wil zijn.

Ik zal verder mijn gedachte achter de stelling "Zonder binding met andere mensen, is leven onmogelijk." verder toelichten.
Ik geef toe dat deze stelling niet bijster goed geformuleerd is en om het beter toe te lichten zal ik hem in de context praten. Ik had een keer een discussie over 'verbondenheid', dat 'alles met alles verbonden is'. Dat is trouwens misschien een betere stelling. (Met 'binding' bedoelde ik eigenlijk deze 'verbondenheid')
Met mijn stelling probeer ik tegen deze stelling in te gaan. Dat iemand gelooft dat 'alles met alles verbonden' is, of zelfs 'dat 'hij met iets verbonden is', is een noodzakelijkheid voor het leven. Als je dit werkelijk niet geloofde, zou je namelijk niet meer hoeven te leven.

Als ik nog steeds aan het dooddoenen ben, mijn excuses.

@ Miex:
Misschien heb ik daarom wel geen Ipod gekocht..

@Sam89:
Iedereen behalve de hoogbegaafden zelf willen hoogbegaafd zijn.

Misschien willen mensen zich wel binden omdat ze zichzelf bewezen willen zien in de ander (reflecteren), je zelfbeeld is pas compleet door interactie met anderen (daar kun je je zelfbeeld aan spiegelen, zo nodig aanpassen). En delen is altijd leuk.

En waarom wil je anders zijn, misschien is dat iets van de huidige cultuur? Het verafschuwen van de 'burgelijkheid' en het gewone (bijv. Andy Warhol --> lage kunst tot kunst verheffen = choqueren, hoewel Andy Warhol al wel van lang geleden is trouwens, maar het speelt nog steeds).
Speciaal zijn is natuurlijk ook goed voor je zelfbeeld, daar niet van.

Wat mij opvalt is dat zeg maar de intellectuele elite neerkijkt om lagere cultuur: neem bijvoorbeeld de telegraaf versus NRC.
Over het algemeen vallen films onder die lagere cultuur.
Ik denk dat de gemiddelde burger zo ingeburgerd zit in zijn burgelijkheid dat hij het nogeens merkt / stoort
bovendien, ben ik geneigt dit toe te kennen aan de piramide van Maslow (http://upload.wikimedia.org/wikipedia/nl/d/d2/Piramide_van_Maslow.png)
--> veel mensen komen niet toe aan het bovenste, het beoefenen van filosofie (want zo zie ik het erkennen van burgelijkheid een beetje) hoort duidelijk bij zelfontplooiing.

De intellectuele 'elite', daar ik het woord elite bijzonder misplaats vind m.b.t intellectueel, kijkt neer op de lagere cultuur...dat klopt omdat deze groep mensen zich gedistantieerd VOELT, niet zich distanti?ren, maar worden gedistantieerd door de lagere cultuur, of de meerderheidsgroepen. Daar is elite dus misplaats, gezien elite een groep mensen is die zichzelf een bepaalde meerderwaardigheid willen toekennen en een bepaald meerderwaardigheidgevoel toe?igenen. Er ontstaat een natuurlijke scheiding omdat het samengaan van een 'hogere' en lagere cultuur m.b.t intellectueel niveau blijkbaar zeer moeizaam verloopt.

Door het gedistantieerd worden ontstaat dus ook het neer- en opkijken naar de lagere cultuur. De gedistantieerde groep kijkt neer op de groep die hen distantieert, vanwege een bepaalde gekwetstheid. Men wil daarom een soort van 'oog-om-oog-tand-om-tand-spelletje' spelen. Daarnaast kijkt men op naar hen, omdat die cultuur, die meerderheidsgroep iets kan bereiken, wat zij niet kunnen bereiken. En evenzo geldt voor de meerderheidsgroep, alleen dan op een ander niveau.

Wat betreft die burgerlijkheid. Ik denk dat veel mensen niet aan het topje van Maslow komen. Introspectie en retrospectie zijn inherent aan de zelfontplooiing. Maar ik weet niet of we het onderkennen van burgerlijkheid daar mee in verband mee mogen stellen. Burgerlijkheid is burgerlijkheid omdat een meerderheidsgroep burgerlijk is, de burger is vaak burgerlijk. Weet niet houdt van distantie, zal zich aanpassen aan dergelijke burgerlijkheid. Dat is bewuste 'verburgerlijking' of inburgering. Onbewuste burgerlijkheid is het meedrijven met de stroom. Burgerlijkheid hoort bij de samenleving, de maatschappij. Zonder burgerlijkheid zou de maatschappij zo --> / gaan staan. Veel burgerlijke mensen zullen toch tot het topje van Maslow kunnen komen, alleen met een andere inhoud, op een andere manier. Zelfontplooiing zal in dat geval niet samengaan met het afwerpen van een bepaalde burgerlijkheid, omdat men vergenoegd is met zijn burgerlijkheid. Men komt dan in zijn burgerlijkheid tot zelfontplooiing.