Geplaatst op 22-6-2006 om 10:36
Het lijkt me dat er een wisselwerking moet zijn tussen alles wat men vindt, weet te moeten vinden en wil vinden, de behoefte tot waardering lijkt me hier inderdaad mee samen te hangen.
Het gegeven dat wij 'kuddedieren' zijn verkaart alles voor het stuk dat de groep veiligheid biedt, deze 'veiligheid' wordt alleen ontvangen op het moment dat iemand deelneemt aan de 'kudde'
Dat verklaart (in ieder geval ten dele) de 'noodzaak' om op een dergellijke manier vorm te geven aan gedrag en denken, met name het idee dat men 'dingen' veroordeelt, maar als ze zichzelf er op betrappen, het tot 'normaal' nuanceren.
Desalniettemin lijkt het weinig te zeggen (hooguit als je 'erkent' dat we ook gewoon (alleen maar) beesten met instincten zijn) uit waar het alles uit voort komt, is het zo dat 'wij' mensen de wereld complexer hebben gemaakl dan dat deze 'is' of hebben we onszelf in een positie geplaatst waar we 'weten' alles te kunnen begrijpen, terwijl ook wij 'hoogste levensvorm' dat niet kunnen.
Als gevolg van de 'overmatige' complexiteit die we hebben willen cre?eren, is de behoefte tot veligheid overeenkomstig gestegen, dit in combinatie met het feit dat onze 'intrelligentie' ons een hogere mate van individualisme doet behoeven maakt het alles bij elkaar 'verklaart' dat we zo verschrikkelijk hypocriet zijn.
Dit alles zou betekenen dat onze 'evolutie' toch niet zo veel voorstelt als men veelal doet voorkomen