Geplaatst op 1-6-2006 om 15:54
Hoogbegaafdheid kan een handicap zijn. Veel HB-ers lopen emotioneel jaren voor op hun klasgenoten, dan is het dus een belemmering op sociaal vlak, dus een sociale handicap. Net zoals bijvoorbeeld autisme een sociale handicap kan zijn. Aan de andere kant heeft iemand met HB meer capaciteiten dan iemand die dat niet heeft, en is het dus een gave.
Ik beschouw mijn HB zeker als iets positiefs, maar ik merk wel dat het me belemmert in de omgang met mijn klasgenoten. Ik krijg vaak te horen dat ik me 'te oud' gedraag, dat ik meer 'jong' zou moeten zijn. Jong betekent in dat geval je elk weekend klemzuipen en vooral nergens over nadenken. Dat pas gewoon niet bij mij. Dat klinkt arrogant, maar daar voel ik me te 'goed' voor. Ik drink niet, ik ga niet naar discotheken in het weekend (hoewel ik wel veel concerten bezoek met vrienden - bijna al mijn vrienden zijn ouder en/of HB) en ik denk. en lees. Vooral die laatste twee worden door de meeste klasgenoten als iets bizars gezien. Wie leest er nou meer boeken dan er verplicht zijn? Wie denkt er nou vrijwillig na? Verplicht denken op school is toch al erg genoeg?
Ik zou willen dat er meer HB-leraren waren. Misschien dat zij iets zouden begrijpen van mij. De meeste leraren die ik nu heb, begrijpen er niets van. Ze vinden het natuurlijk wel leuk dat ik geinteresseerd ben in hun vak, maar snappen verder niet dat ik me tijdens hun lessen ga vervelen. Ik vond het vak toch zo boeiend? En hoe kan ik met mijn intelligentie nou cijfers lager dan een 9 halen?
Dat soort dingen zouden makkelijker zijn wanneer er meer HB-leraren waren.