Geplaatst op 27-5-2006 om 21:33
Je vraagt ons dus of een theorie absoluut waar zou kunnen zijn - dit is buiten de zuivere wiskunde onmogelijk. Gelukkig heeft de [natuur?]wetenschap hier een oplossing voor, namelijk de bescheidenheid. De natuurwetenschap staat er op dit moment op een bepaalde manier voor en moet dus leren leven met de incompleetheid die ze heeft. Toch moeten theorieen getest worden in hoeverre ze overeenkomen met de werkelijkheid. Daar waar verificatie onmogelijk is, gebruikt men falsificatie. Zou dit niet gebeuren dan ben je geen wetenschap aan het bedrijven, maar aan het dagdromen hoe de Natuur wel eens in elkaar zou kunnen zitten.
Als de voorspelling van een theorie strijdig is met de waargenomen werkelijkheid [en dit gebeurt bijzonder vaak], dan moet de theorie voor dit geval bijgeschaaft worden. Zo lang er nog geen alternatief is zullen technici [toepassers van theorieen] moeten roeien met de riemen die ze hebben, namelijk de oude theorie. Ondertussen worden er weer mensen aan het werk gezet om een theorie bij te werken of een volstrekt andere theorie te bedenken.
DrieNulZeven: De relativiteitstheorie werd toen helemaal niet aangenomen, want het was volkomen in strijd met het toenmalige wereldbeeld. Pas door waarnemingen bij een zonsverduistering was het te falsificeren en zo kon het de gangbare theorie worden, omdat de voorspellingen van de theorie goed overeen kwamen met de gemeten waardes.
Waar jij eigenlijk op doelt dat is dat de quantummechanica en de relativiteitstheorie [twee gangbare theorieen] elkaar bijten wat betreft de beschrijving van zwaartekracht. De een zegt dat zwaartekracht bestaat uit golven en velden, de ander dat het een kromming van de ruimte is. Ze met elkaar mengen levert weinig op - je krijgt een theorie die geen voorspellingen doet. Wat nu? Roeien met de riemen die we hebben en zoveel mogelijk onderzoek doen, terwijl er verschillende groepen aan alternatieve theorieen werkt.
