Forum

Ik vindt dat abortus moet kunnen... en zeker als iemand verkracht word. Stel nou een meisje van 13 word verkracht en raakt zwanger. Hoe ga je dan in godsnaam dat kind opvoeden.

Sterker nog, ik durf zelfs te stellen dat je er een groter trauma aan overhoudt dan wanneer jij je eigen kind vermoord omdat dat kind zelf een regelrechte herrinnering aan die gebeurtenis is.

Daarbij komt dat het zeker een aantal weken duurt voordat het kind hersen of zenuwactiviteit gaat vertonen. Tot die tijd is er volgensmij helemaal niets wat je niet gewoon als een klompje cellen kan beschouwen. Je haalt immers een kankergezwel ook weg?

een beetje harde vergelijking maar toch is het zo...

Oei oei, wat hier nu allemaal gezegd wordt... Begrijp me niet verkeerd mensen, ik ben ook voor de keuzemogelijkheid tot abortus (als het natuurlijk niet is omdat het kind een mentale achterstand dreigt te hebben bij de geboorte), maar het weghalen van zo'n kind is iets ongelofelijks complex. Zowel de moeder als het kind hebben nat??rlijk recht op leven en het is inderdaad heel erg als je je kind later moet gaan vertellen dat het zo ter wereld is gekomen, maar er zijn ook andere dingen die je niet zonder meer mag overzien.

Ten eerste vrees ik dat ik radicaal tegen je standpunt in moet gaan, Kat. Het is waar dat een kind dat via verkrachting geboren wordt een herinnering blijft, maar dit is iets wat verwerkbaar is. Het gaat tenslotte om het vergrijp van die vent in kwestie. Die klootzak. En dat kind is niet gelijk aan die klootzak. Dat kind is ook een kind van de moeder, heeft evenveel genen van haar kant, en daarbij heeft dat kind niet gekozen om zo ter wereld te komen. Noch het kind of de moeder zijn verantwoordelijk voor dat vreselijke gebeuren, en daarom is het feit dat het een kind van de verkrachter is, zeker geen goede reden om het weg te laten halen. Dat is bijna zoals de nazi's, die elke derde generatie Jood dan ook maar naar Auschwitz stuurden. Een belangrijk argument is w?l dat de moeder noch niet klaar is om het kind een evenwichtige opvoeding te geven of de financi?le middelen heeft om voor hen beiden in te staan. En dit argument begrijp ik dan ook volkomen.
Desondanks is er in de meeste van deze gevallen wel een ouderpaar dat het probleem inziet, en graag wil inspringen, hun dochter is immers nog lang niet klaar, niet met school laat staan om een kind op te voeden, en het lijkt me dat de moeder die steun ook heel welkom vindt.
Daarbij heb ik al veel getuigenissen gehoord, en ik ken ook persoonlijk zo'n voorbeeld, van kinderen die, daarom niet door verkrachting, "te vroeg" geboren werden. Die kinderen weten, eens volwassen, h??l goed hoe hard hun moeder heeft moeten vechten en heeft afgezien, hoe welkom de steun van haar grootouders was, en hoe vreselijk het gedrag van hun vader. In de puberteit ligt dat natuurlijk weer anders, ik kan me voorstellen dat het kind dan de wereld zal verzetten om toch maar eens die vader te ontmoeten en dat dit vaak heel erg tegenvalt, maar dat is geen reden om het kind niet te wereld te laten komen.

Okee, ik ben niet in de positie om dit te zeggen, ik ben nooit in die situatie geweest, en ik ben het volledig met jullie eens dat dit het leven van de moeder h??l moeilijk maakt en in de eerste dagen na bevruchting kun je inderdaad nog niet van echt leven spreken, maar beschouw dit laatste dan als argument, en niet de misstap van de verkrachter.
Het is gewoon een heel moeilijk situatie maar beiden hebben recht op leven, en over deze materie mag je niet te licht heen gaan.

ik vind dat zowel voor abortus als euthanasie een keuzemogelijkheid moet bestaan.

iets waar ik het niet mee eens ben is dat mensen het in het begin als een hoopje cellen zien, dat je weghaalt. ik ben zelf 15, maar als ik zwanger zou raken(ga ik nie bewust doen ofzo) zou ik mijn ind in het begin niet als een hoopje cellen zien, maar als mijn kind. dus voor mij betekent abortus dan dat ik mijn eigen kind vermoord. maar ik vind dat het in bepaalde situaties zeker een uitkomst kan zijn voor mensen.

in het geval van euthanasie vind ik dat je een eigen keuze zou mogen maken, want als iemand niet meer wil leven, waarom moeten wij hem dan in leven houden, en hem dus dwingen tot iets wat hij niet wil. dus als je iemand dan in leve houdt, speel je dan ook niet voor god?

Het kind mag dan wel recht hebben op leven, maar nog veel belangrijker is dat het kind recht heeft op een gezonde opvoeding zodat deze zich optimaal kan ontwikkelen en ontplooien. Als de moeder het kind dus ongewenst vind, zal het kind deze opvoeding ook niet krijgen.

Kindermoord vind ik een beetje vergaan. Dan zou het gebruiken van een condoom ook moord zijn, omdat je de mogelijkheid tot zwangerschap preventeert.

Het lijkt me een vreselijk iets, een abortus. Ik kan me niet voorstellen dat je als zwangere vrouw je 'kind' kunt vergelijken met een kankergezwel, emotioneel komt daar veel meer bij kijken (ook al is dat 'kind' dan feitelijk niet meer dan een kankergezwel)
Ik denk dat nogal wat hormonen meespelen in de keuze wel of geen abortus en kan tienermoeders dus eigenlijk ook wel begrijpen en respecteer ze.

Verkrachting is vreselijk, een kind door verkrachting eigenlijk nog veel vreselijker (zowel voor het kind als de moeder).
Ik zou dus zeker niet naar de drogist durven rennen nadat ik verkracht ben, maar ik weet zeker dat mijn moeder met plezier zo'n pil voor me zou willen halen

Persoonlijk lijkt mij dat abortus gewoon moet kunnen, het is in niemands belang een kind op te voedden in een onveilige omgeving, daar krijg je alleen maar meer trauma, leed enz van, het recht op leven IS er niet, het wordt toegeschreven (zoals met alles in mijn perspectief), er zijn genoeg omstandigheden die het in ieders belang maken dat de abortus een goed optie is.

Wat geeft iemand het recht voor een potentieel leven te beslissen dat het maar een 'kwalitatief uitermate teleurstellend' leven moet hebben (iig ligt dat in de praktische lijn der verwacting) omdat jezelf zonodig dat potentiele leven JOUW norm moet opdrukken?

Dan pleeg je toch lekker zelf geen abortus? Maar laat andere mensen lekker wel beslissen wat ze met het kind doen. Er zijn mensen die zwanger worden, maar door medische, financiele of andere redenen absoluut niet in staat zijn een kind op te voeden. Uiteindelijk heeft niemand er dus wat aan. Bovendien zijn er al zat mensen op de wereld, ik pleit wel voor een plan om de bevolking te stabliseren, en terug te dringen waar nodig. De mens denkt maar in zijn arrogantie overal kinderen te kunnen nalaten. Misschien zijn het mijn pessimistische gedachten, maar ergens gaat dat fout.

Zeker als een stel religieuze schizofrenen denken het recht te hebben in te grijpen in andermans leven, letterlijk leven dus.

Een foetus is een klomp cellen, en niet in staat te overleven zonder de moeder. Dit maakt het kind dus niet levensvatbaar, je kunt het dus ook niet doodmaken. Het is geen mens, anders zagen we dagelijks foetussen over straat lopen nietwaar?

Laat iedereen vooral voor zichzelf beslissen. Leven en dood is niet meer waard dan de waarde die je er aan hecht. Maar het is absurd dat de een groep mensen zijn waarden wil doordrukken op andere mensen. Als je tegen abortus bent, heel goed, pleeg geen abortus. Als je een abortus wilt plegen, ga vooral je gang.

Het ligt er maar net aan hoe ver je dat wil doortrekken.
Je kan ook zeggen dat een vrouw iedere maand moet proberen haar eicel te bevruchten,
omdat ze anders haar 'potenti?le kind in wording' het recht op leven ontzegt.
Een klompje cellen vind ik net zomin mens als een eicel.
Waar leg je je grens?
Ik kan me voorstellen dat je als gelovige problemen met het 'doden van door God geschonken leven hebt'
maar als athe?st onthoud je een mens toch alleen maar van een zinloos bestaan en wegen, misschien ego?stische praktische bezwaren (toekomst, geld) zwaarder.
Een kind is dan een eigen keuze, terwijl je als christen ook te maken hebt met 'de keuze van God'.

Ergens zit wel een punt, dat we maar door gaan en door gaan
Maar... je vergeet de keerzijde hiervan ook, als de populatie groter word is de kans op een ramp in dat gebied ook groter
Met name virussen en bacteriele infecties steken makkelijker de kop op. Ik denk dat over de tijd gezien die een zichzelf oplossend probleem zal worden. Een equilibrium zal een keer bereikt worden en t zal heen en weer schommelen. Dus die zogezegde desastreuze gevolgen is maar een questei van hoe je het uitlegt.

Wat betreft abortus is t vrij simpel. Dat hoort onder het Recht op zelfbeschikking. Gaat dus niemand wat aan op de persoon in questie na dan.

Denk je dat t ook maar iets uit maakt wat jij ervan denkt? Of wat ik er van denk?
Als er ergens een epidemie uit breekt dan is t simpelweg hopen dat t over gaat of dat we technisch ver genoeg zijn om t af te remmen.
T is niet iets dat je iemand toewenst ofzo, t is er gewoon. Wat je er ook van denkt t veranderd de zaak niet. En stel t gebeurd hier, voor ons is dat dan echt zeer schadelijk.
Maar elders op de planeet kan het een opluchting zijn. Dit zijn dingen die je op grotere schaal moet zien en vooral niet persoonlijk in moet blijven. Want dan is alles inderdaad een tragedie...
Het is pas echt een tragedie als al die tragedien voorkomen kunnen worden. Dan zit je met globale uitputting aan grondstoffen zonder dat er tijd is om naar een oplossing te kijken.

Dit keert ook terug naar het recht op leven. Wij hebben allemaal het recht om te leven, maar als de dood om het hoekje staat, bij wie dan ook, dan hoort inherent aan het recht om te leven het sterven.
Het is simpelweg evenwicht. Het een gaat niet zonder het ander. Wij zijn ook maar zover gekomen doordat we net een grotere voorsprong hadden op de rest. Het recht op leven is eigenlijk gelijk aan het recht van de sterkste als je het goed bekijkt. 1e natuurwet die van toepassing is.