Forum

Om even een bepaalde weg in te slaan over "de liefde" tussen twee mensen...

Men zegt vaak dat je bepaalde dingen overeen moet hebben. Wat zijn die dingen volgens jullie?

Welke verschillen zijn on-overkomelijk als je samen een relatie wil beginnen?

Nicole

(ps. een bindend antwoord op deze vraag geeft immers een goed beeld van waar je op dient te letten bij het shiften van mensen die mogelijk een toekomstig partner zijn)

gewoon, niet aan beginnen, het doet een mens alleen maar pijn. Verschillen zijn nooit overkomelijk. Alleen als je homofiel bent, kun je nog eenb eetje normaal aan een relatie denken. Liefde bestaat niet, enkel haat. Als je toch in liefde gelooft, ben je gewoon na?ef.

verklaring: De ware partner bestaat niet, daar mensen steeds van elkaar zullen verschillen, verschillende interesses zullen hebben. Bovendienis het meer dan een gevaarlijk spel. In belgi? scheiden 6 van de 10 getrouwde koppels binnen 5 jaar. Deze scheidingen zijn niet alleen emotionneel uitputtend, maar maken mensen ook nogeens arm. Als je iets opbouwt samen met iemand anders, op eender welk gebied, zal dit steeds uitmonden in een teleurstelling: het werk raakt niet af, je wordt buitengekegeld, de andere persoon leeft op jouw kap, laat zich bedienen,...

Uiteraard is iedereen altijd verantwoordelijk voor zijn/haar eigen woorden en daden. Ook iedereen maakt fouten, ik ook. Maar ik zal altijd fouten blijven maken, nooit perfect zijn, net zoals jullie. Als ik niet perfect kan zijn, kan ik ook geen relatie aan. De andere partij (ook ikke) is veels te veeleisend.

Mensen die elkaar graag zien is een fabeltje, zelfs als jij iemand graag ziet, mag je nooit geloven dat de andere jou graag ziet. Als je je toch laat overtuigen, loop je alleen maar tegen een muur aan, en krijg je onmiddelijk de ene slag na de andere in je gezicht.

Moeite doen voor iemand heeft geen zin, want je krijgt ze niet terug. het enige wat ik nog moet hebben is een computer en geld om te overleven.

Tenslotte:
ik heb heel zware psychologische problemen gehad. Daar kunnen veel mensen hier over meepraten. ik heb heel foute dingen gezegd en gedaan, en ik heb er heel veel spijt van. Maar enkele dingen heb ik geleerd van dit "avontuurtje":
-Als je echt in de problemen zit is er NIEMAND waar je op kunt steunen. Iedereen gaat weg, keert je de rug toe (ookal is het maar om zichzelf te beschermen).
-Je bent veel veiliger af alleen, dan loop je tenminste geen schade op van de buitenwereld. in die instelling voelde ik me volledig veilig, en dat was enkel omdat ik me daar kon afzonderen, rustig tv kijken, programmeren,... Zonder contact met andere mensen. niemand die me pijn deed. Maar de weinige contacten die ik nog had, deden extra hun best om me kapot te maken. Dat is hun mooi gelukt, maar ik ben er ongeveer bovenop. niemand komt nog in m'n hart.

Iedereen is slecht, ook ik. Reken nooit op mij. dat is gevaarlijk.

Nou lord demos, jij je zin, ik reken niet op je en blijf gewoon in de liefde geloven

Perfectie moet je niet nastreven, dat lukt toch niet... Aanvulling moet je nastreven.

Hmm hoe wou je je voortplanten? Zonder onze seksualiteit waren we geen mensen

Liefde (en dat hoeft niet eens partnerliefde te zijn, dat kan ook voor familie en vrienden) geeft mijns inziens wel een meerwaarde aan je leven. Seks ook, maar dat spreekt vanzelf gezien mijn xy-opmaak

Mijn ervaring is dat ik vaak "verliefd wordt" op de toewijding die iemand aan me geeft. Uiteindelijk kom je achter elkaars verschillen, die accepteer je ook, je bent verliefd. Dan ga je van iemand houden, en dan begint de ellende. Verliefdheid = prima, houden van is het meest irritante gevoel wat er is. Het is vreselijk om je "afhankelijk" van iemand te voelen. Zoals Bryan Adams zo mooi zingt: "When you find yourself lying helpless, in her arms, you know you really love a woman". Dan komt de verlatingsangst... das het vervelende. Houden van geeft je het gevoel niet zonder iemand te kunnen, en dat haat ik.

Waarschijnlijk dat ik daarom al 2,5 jaar niet meer verliefd ben geworden

Lord-demos zet het wel erg destructief neer, er zijn ook mooie kanten aan liefde, het tijdelijke gevoel een soulmate te hebben is erg fijn. Dit zal waarschijnlijk met zijn eigen ervaringen te maken hebben, dus ik kan me dit wel goed voorstellen.

Wat betreft andere liefde dan partner liefde, hier geloof ik wel in, het fijne hierbij is dat de angst om te verliezen niet overheerst. Bij vriendschap geniet ik meer van het moment, omdat het gevoel niet zo heftig is. Ik zou lord-demos dan ook mee willen geven dat er wel degelijke fatsoenlijke vriendschap bestaat, ook in bittere tijden, je moet er alleen niet naar op zoek gaan, het moet je overkomen.

Je zou bijna zeggen:

De verschillen: Aanvullingen op wat je bij jezelf zou willen zien
Overeenkomsten: Wat je bij jezelf waardeert/gewaardeerd WILT zien.

Uiteraard werkt dit mechanisme dan wederzijds

Mensen die niet hb zijn kunnen je op het emotionele vlak toch begrijpen. Emoties bij hb's zijn net zoals bij andere mensen. Dat ze in intellectuele discussies niet 100% mee kunnen komen hoeft geen kritische factor in een relatie te zijn. Op den duur is het natuurlijk wel fijn als ze mee kunnen komen, gezien het feit dat je als hb de behoefte hebt aan de nodige prikkeling.

Er geldt trouwens ook dat prikkeling voor mij niet per se intellectueel hoeft te zijn, ik (en meerdere andere hb's m.i.) kan overal informatie uithalen, de intellectuele prikkeling daaruit verzorg ik mezelf wel, input is input. Hoewel er natuurlijk WEL grenzen zijn

@Nicole: Hehe thnx, voorlopig doe ik het nog even zonder... vriendschap is momenteel "bevredigender" hoe fout dat misschien ook mag klinken

Pff.. Ik zit op dit gebied eigenlijk best ergens mee..
Ik heb nu met n MBO-er, nog maar heel kort. We doen samen leuke dingen en dat is erg leuk,, maar of er wat meer intellectuele diepgang zal komen.. Geen idee. Aan de ene kant denk ik dat ik niet zoveel moet nadenken daarover en gewoon moet genieten nu,, maar toch..

dankje

Ik denk dat ik, uit mijn persoonlijke (hoewel minieme) ervaring, maar ook uit dit 'gesprek', kan concluderen, dat een belangrijke overeenkomst tussen twee mensen die hun leven met elkaar willen delen het volgende is:
Op dezelfde "hoogte" zijn.
hoogte = staat van Zijn, zoiets. Dan ben je immers niet nodig om aan opgetrokken te worden, en kun je je ook niet aan de ander "optrekken", maar vul je elkaar aan.
Mee eens?
Nicole

Quote van The Philosopher:
Zo zie ik het ook ongeveer

Ik leg het alleen uit mbv 2 golven.

Ieder mens is een golf, die zich in een bepaalde richting voortplant, op meerdere vlakken. Wanneer deze golven elkaar versterken (zelfde frequentie hebben, zelfde uitschieters) op de gewenste vlakken en elkaar verzwakken (niet in fase en een dal) in een ongewenst vlak. Dan is de relatie "geslaagd"

Jij moet wel de perfecte relatie hebben met al die kennis inzake liefde..

Ik heb nu voor het eerst een relatie met een hb'er (ben het zelf niet). Zij is qua identiteit en persoonlijkheid totaal verschillend van mij. Toch zitten we enorm op ??n lijn. Ik vind het geweldig om met haar te discussi?ren/filosoferen - ook niet hb's houden van uitdaging en zoeken op hun eigen niveau naar diepgang haha. Ik heb voor het eerst het idee dat ik aan het nadenken gezet wordt, en het is heerlijk!

Voor mij is respect h?t keyword voor een goede relatie. We hebben beiden een lastige tijd achter de rug; dit verleden be?nvloedt nog dagelijks onze individuele keuze's.
Ik durf eerlijk te zijn naar haar (ja ontzettend na?ef I know), het maakt me ook ontzettend kwetsbaar. Deze momenten van openheid, eerlijkheid en steun zoeken wisselen elkaar steeds af. De ene keer is zij de steunpilaar, de volgende keer ben ik het. Zo houden we de relatie in balans. Respect is btw ook accepteren dat je het over bepaalde dingen juist n?et wilt hebben.

Of we problemen zullen ondervinden nav een verschil in intelligentie? Wie weet. Zal ik ooit uitgekeken raken op onze discussies? Misschien. Maar ik denk dat er naast deze mogelijke relatiekillers, andere meer voor de hand liggende zaken zijn die onze relatie op het spel kunnen zetten: reisafstand, totaal verschillende sociale levens, verschil in opvoeding.

Ik weet dat verliefdheid niet meer is dan een zooitje emoties die je hormoonspiegel van slag maken. Mn hele leven heb ik mn gevoelens verstandig aan de kant gestopt. Nu wil ik gewoon even lekker na?ef zijn. Niet nadenken, gewoon zien waar het uitkomt. Voor het eerst voel ik me geweldig in het bijzijn van een ander. Dit is serieus ontzettend eng! Maar wat is er mis van genieten van iets moois als de liefde?

Inderdaad mee eens! Naar de toekomst kijken zorgt alleen maar dat je niet van het heden kunt genieten. Tenminste als je ook zoiemand bent die beren op de weg ziet...

@ iedereen: ik hecht belang aan deze site en aan de mensen met wie ik hier praat. ik ben deze site dankbaar voor wat hij voor mij betekend heeft op momenten dat ik het moeilijk had. om deze redenen kan ik hem niet verlaten

neen hoor trek je er maar niet te veel van aan. dat was een persoonlijke zaak en geen goed idee om openbaar te maken

ja, dat kan, maar ook: les extremes se touche:p

Quote van lord-demos:
ja, dat kan, maar ook: les extremes se touche:p

se touchent

Quote van Mleen:
Hebben jullie ook dat je aan het begin van een relatie direct vragen in je hoofd krijgt of jij en je vriend(in) wel bij elkaar passen, of je het met hem/haar uit zou houden in een huwelijk etc. Ik vind het namelijk ongelooflijk moeilijk om me over te geven aan het verliefd zijn omdat ik me constant afvraag of de dingen die allemaal in mijn hoofd opkomen ook hem wel bereiken...

Eerlijkgezegd.... ik moet nog niet aan een huwlijk denken op deze leeftijd... maar natuurlijk is dat weleens door mijn hoofd heen geschoten....

Ik vind het geloof ik leuker om te genieten zonder samen te wonen
Maar dat neemt niet weg dat ik het later wel wil

Nee ik moet idd ook nog niet denken aan een huwelijk.. maar ik doe het wel:S
Constant door mijn hoofd: je raakt je vrijheid kwijt, jullie zijn het over een heleboel dingen niet met elkaar eens, hij begrijpt je niet, etc. etc.
Dan dwaal ik weer naar andere gedachten als: jullie hebben dezelfde hobby's en bezigheden, als je praat over de muziek en de kunst begrijpt hij je onmiddelijk. etc, etc.

Ik word zo MOE van mezelf.