Forum

Nou... Verliefd worden schijnt iets chemisch te zijn. Dus je kan je afvragen waarom je wel reageert op bepaalde feromonen en op andere niet. Is dat smaak? Of instinct? Of beide? Zegt je instinct je welke doenbaar zijn en kies je vervolgens op basis van smaak 1 uit? Of omgekeerd, maakt je smaak een selectie van mogelijkheden en kiest je instinct er nadien diegene uit die je het meeste kans op voortplanten biedt?

Nog boeiender wordt het als je overleven evolutionair gaat bekijken. Dan gaat het niet om het overleven van jou als individu, maar om het overleven van je genen. Kies je dan iemand uit die compatibel lijkt waarmee je gezonde en sterke of slimme kinderen kan hebben?

Ik denk dat verlieftheid bij de voortplanting van de mens hoort. als twee mensen verlieft worden,willen ze vaak kinderen nemen en als die er dan zijn is het mooi meegenomen dat de mensen verliefd zijn.Maar verliefdheid gaat over en wat blijft er dan over. Als het goed is houden die twee mensen dan van elkaar.Als je van elkaar houdt kun je ook veel moeilijke problemen samen oplossen omdat je elkaar aanvult.
Twee mensen die verlieft op elkaar worden en die geen kinderen willen nemen hebben een hele andere insteek. Zij gaan voor het materieel of voor hun vrije tijd om veel te kunnen wandelen of bergbeklimmen etc.Daarbij schakelen ze we l de natuurklijke drang tot voortplanting uit,wat volgens mij weer een gevaar inhoudt dat de natuur later toch weer gaat overwinnen en mijn spijt krijgt dat men geen kinderen heeft genomen.Mebn komt er op latere leeftijd dan achter dat er niemand voor ze kan zorgen ,maar vooral dat er niemand op Ze wacht.
Waarom wordt iemand verliefd op een verkeerd persoon. Ja dat is een zeeer ingewikkelde kwestie ,waar de psychologen nog niet uit zijn,te zien aan de vele echtscheidingen..Ik persoonlijk denk dat het doorgeslagen ultra individualisme een grote oorzaak is,maar of dit van deze tijd is weet ik niet.
En misschien is de mens wel polygaam in plaats van monogaam,maar dat door allerlei gegroeide normen ,waarden en patriarchale wetten de mens denkt dat ze monogaam is.

ik dacht dat liefde wel duidelijk werd als je verliefd werd. Nu snap ik het helemaal niet meer. Iemand vindt me leuk (snap ik niets van, echt niet), maar ik weet van mezelf dat als iemand me leuk vindt, ik me ook sterker aangetrokken voel tot die persoon. Waarschijnlijk omdat ik weet dat hij me accepteert en respecteert en me leuk vindt om wie ik ben. Dus ik heb hem verteld dat ik hem niet leuk vind, maar later voel ik me toch wel beter bij hem dan bij anderen. Ik negeer mijn gevoelens en blijf het vriendenprincipe vasthouden, is het dan goed om sterk te zijn of ben ik dan toch verliefd? OMG nu voel ik me net zo'n wanhopig mensje dat schrijft naar zo'n agony aunt... maar aangezien jullie allemaal slim zijn enzo dahct ik ik vraag het gwn.

Liefde kan volgens mij zowel egoïstisch zijn als altruïstisch.

Zo zijn er ook onderzoeken gedaan... mannen op een fiets mét kinderzitje werden aantrekkelijker gevonden dan mannen zonder inderzitje op de fiets. Aantrekking werd dan gemeten door hoeveelheid oogcontact / flirten enzo.
Dus dat er een biologische basis is, dat is zeker.

Ik wil er echter niet aan dat dat het enige is. Want dat zou het menselijk leven reduceren tot een oorzaak-gevolg-kettingreactie. Wat heeft het dan nog voor zin?

Quote van Nicole:

Ik wil er echter niet aan dat dat het enige is. Want dat zou het menselijk leven reduceren tot een oorzaak-gevolg-kettingreactie. Wat heeft het dan nog voor zin?

Waarom zou er per se zoiets als zin moeten bestaan? Iets kan toch ook geen zin hebben? Ik zou graag willen geloven dat het zin heeft en ik geloof dit dan ook, maar het hoeft voor mij niet per se.

Het is nu ook niet meer nodig om naar de vorm van het lichaam te kijken. We doen het wel nog, omdat we een primitief brein hebben, maar we beseffen wel dat vorm van een lichaam niet meer zo belangrijk is. In de huidige samenleving doet het er niet meer echt toe of een man sterk is. Toch wordt dat aantrekkelijk gevonden door velen, maar dit komt volgens mij ook gewoon door het primitieve brein. Hetzelfde is het als we bang worden van een spin (niet iedereen heeft dat, maar dat ligt ook weer aan hoe je hersens ontwikkeld zijn). We weten dat het onzin is, maar toch zegt ons primitieve brein: 'Ren weg!'

En Pinkduckie, ik heb niets tegen homoseksuelen of tegen wie dan ook, maar die mensen zijn anders ontwikkeld. Zij wijken af van de normale ontwikkeling. Niet dat dit erg is, tegenwoordig heeft iedereen wel een andere ontwikkeling meegemaakt waar men dan weer een naam aangeeft en dit zorgt juist voor de enorme diversiteit aan mensen, maar dit is wel zo, denk ik. Die ontwikkeling wordt vaak wel duidelijk door hoe men gedraagt, denkt, leert, handelt, etc. Veel mensen vinden deze theorie minachtend tegenover homo's, maar ik vind dat onzin. Ieder mens heeft een andere ontwikkeling meegemaakt en bij iedere ontwikkeling komt een ander mens kijken. Dat zorgt alleen maar voor een diversiteit aan mensen. Ik denk dat een groot deel van hoe en wie en wat je bent, afhankelijk is van hoe je hersens zich ontwikkeld hebben. Maar dat dat zo is misschien, is niet van belang, vind ik.

Ik vind het een beetje scheef om aantrekkingskracht in de liefde eigenbelang te noemen, maar ik denk wel dat je het een beetje zo moet zien. Ik denk dat het in dit geval niet zwart/wit is, maar eerder grijs. We kunnen niet bepalen op wie we verliefd worden, omdat we onszelf matchen eigenlijk, maar daarnaast is het ook van belang hoe die persoon is. Iemand kan heel leuk zijn, maar zonder feromonen wordt het geen succes, denk ik. En andersom precies hetzelfde. Ik denk dat het vroeger vooral gebaseerd was op eigenbelang, maar dat dit nu gecombineerd is. Uiteindelijk denk ik wel dat een groot deel van de liefde verklaard kan worden door onze drang om ons voort te planten.

@ Blowmymind: Daar hebben meer mensen last van, geloof ik. Er zijn wel dingen te bedenken waaraan dat ligt. Misschien is het ook een soort zekerheid die je krijgt? Iemand vindt me leuk, moet ik nou bij die persoon blijven? Misschien dat het vroeger wel zo werkte en dat dat ook nog in ons primitieve brein zit. Maar het kan aan de ene kant ook de feromonen zijn die je waarneemt van de ander, waardoor je zelf misschien ook verliefder wordt. Maar dan niet zo heel erg, maar een beetje.

Ja, maar dat vind ik niet. Als het erom gaat om te overleven, zouden mensen toch ook niet ziek worden? Dan zouden we eeuwig leven. Als het gaat om voortplanten zouden mensen ook niet onvruchtbaar zijn. Het zijn gewoon andere ontwikkelingen, denk ik.

En ik denk helemaal niet dat er hier ook maar iemand is die iets tegen homoseksuelen of wat dan ook heeft!

Nu zijn we er Holebi's hebben inderdaad een afwijking in hun hoofd. Maar zoals je zelf al hebt gezegt ging je uitleg niet verder dan de puur fysieke aantrekkingskracht en "je hoofd" valt niet onder de puur fysieke aantrekkingskracht. dat betekend dus dat ALS de liefde alleen voorkomt door de puur fysieke aantrekkingskracht zoals bij dieren en we er dus niet bij nadenken bestaat die afwijking in hun hoofd ook niet.

... Mischien heb ik me inderdaad verkeerd uitgedrukt maar ik denk nog altijd dat holebi's bestaan omdat er bij de mens intellect mee gemoeid is en dat bij het dier instinctief is. Of heb jij al gehoord van twee mannelijke katten of honden of whatever die op elkaar 'verliefd' waren/zijn want dan ben ik maar al te graag bereid toe te geven dat mijn standpunt onjuist is.

Ik denk ook dat homoseks. bij dieren voorkomt, but i'm not sure...
Maaar volgens mij is het idd niet zo dat door het intellect de homoseksualiteit is ontstaan, het is een afwijking die volgens mij vanaf de geboorte is bepaald (en niet door ontwikkeling).
Dus biologisch van aard, niet intellectueel.

10 procent van alle dieren heb ik mij eens laten vertellen.

*schaamt zich*



oké ik zat er dus helemaal fout. sorry iedereen!!!

Quote van Bad-Religion:
Onzin, homosexualiteit komt ook voor bij dieren dus de stelling dat er intellect bij komt kijken oid wat bij de mens anders zou zijn is bij deze van tafel... Vanuit de evolutie kan het zelfs verklaard worden (soort van populatie controle)

Het eerste wat je zegt klopt. Maar over dat populatie controle: dat suggereert mijn inziens dat er een idee achter zit. Begrijp ik je verkeerd of hoe stel je je dat voor? Want natuurlijk is verminderde voortplanting een direct gevolg van het bestaan van homoseksualiteit, maar... "verklaard worden vanuit de evolutie"? Dat kun je zo toch niet stellen, ja het bestaat en ja zonder homoseksualiteit zou de populatie sneller groeien... Maar ehm, we stellen vast dat het heelal zonder enige idee erachter ontstond, net zoals leven (denken we). Hoe kan homoseksualiteit dan verklaard worden vanuit de evolutie? Als het bestaan van homoseksualiteit gewoon een gegeven is... en niets meer? Of denk jij dat het bestaan van homoseksualiteit geen toeval is en dus een bepaalde functie heeft? (Nou dat heeft het klaarblijkelijk, maar dat blijft dan toch een gegeven en niet het resultaat van een diepergaand idee?)

Kortom mijn vraag naar jou: denk jij dat homoseksualiteit 'voor hetzelfde geld' niet bestond of is het toch niet zo toevallig?

Trouwens om even een voorbeeld te noemen van een wetenschappelijke bron waarin homoseksualiteit bij dieren beschreven staat voor de geinteresseerden: 'Wij zijn ons brein' door Dick Swaab, pagina 93 en verder...