Forum

Graag zou ik mijn verhaal hier doen en jullie mening horen.

Het is best lastig voor mij om alles hier op te schrijven dus ik hoop dat jullie me serieus nemen.

Allereerst zal ik met mijn 'schoolcarri?re' beginnen.

Op de basisschool was ik een stil meisje. Veel details waarmee ik kan 'bewijzen' hoogbegaafd te zijn heb ik dan ook niet. Alleen kleine dingen. Zover ik me kan herinneren heb ik ook nooit echt veel moeten leren om een hoog cijfer te halen. In groep 8 kregen we de welbekende CITO toets.
Heel de klas overspannen van de zenuwen, maar mij interesseerde het niet zoveel. Uitslag:

Al mijn vriendinnetjes moesten naar de Mavo, en ik moest op gesprek komen bij een of andere oude grijze man om over mijn 'Atheneum met Latijn'
klas te gaan praten, waar ik in zou komen na de vakantie.
Deze man wist me te melden dat ik bijna geen tijd meer zou hebben om met mijn vriendinnetjes te spelen, en heel hard moest gaan leren.
Bij deze gedachte, raakte ik als 11 jarige zwaar in de stress, en heb heel hard gehuild om maar niet te hoeven. Uiteindelijk mocht ik dan naar de gewone brugklas. Misschien is dit wel mijn grootste fout geweest.
Want nu kwam ik bij mensen in de klas die grotendeels hun tijd doden met 'stoer' doen.
Dat jaar had ik met vrijwel niemand leuk contact en het ging allemaal om je status. Ook het leren ging niet zo geweldig, omdat ik veel dingen niet begreep. Ik voelde me enorm dom. De dingen werden uitgelegd, en klaar. Maar ik wilde altijd graag weten WAAROM dingen zijn zoals ze zijn. Maar ja, die vragen ga je niet stellen middenin een klas vol mensen met 'status'. Dus ging ik niet snappend al die dingen maar gewoon maken.

Na het brugjaar moest ik dan ook naar de Havo. Weer drama, want ik voelde mezelf veel te dom voor de Havo. En met mijn stomme hoofd ben ik toen naar mijn mentor gegaan om te zeggen dat ik het niet aankon. Terwijl dat helemaal niet waar was achteraf ( het schooljaar was net een maand begonnen).
Op naar de Mavo. Vol met mensen die mij maar een 'stom stuudje' vonden omdat ik van de Havo kwam. Op de Mavo ging het helemaal niet meer.
De lesstof nam ik totaal niet in me op. Op een of andere manier was het:
Hoe lager ik op niveau kwam, hoe moeilijker het leren ging.
Dus heb ik ook mijn Mavo niet afgemaakt en moest ik naar een project voor 'dropouts'. Daar zat ik tussen de criminelen en aso's die geen zin in school hadden. Ik moest leren uit boeken voor VBO leerlingen, omdat ze daar niets anders hadden.
In datzelfde jaar zag ik op tv een docu over hoogbegaafde mensen. Mijn buik begon wel een beetje raar te doen toen ik aan het kijken was. Een vreemd soort herkenning of ik weet niet hoe ik het noemen moet, kreeg ik toen ik de verhalen van deze mensen zag.


Dit heb ik toentertijd alleen met mijn moeder besproken, omdat ik het tegen niemand durfde te zeggen, uit angst om uitgelachen te worden ("Hahaha, JIJ denkt dat je Hoogbegaafd bent??? JIJ??? HAHAHA ECHT NIET!") zoiets.
Dus heb ik het maar laten gaan.

Ik mocht toen ik 16 werd naar het MBO. Niveau 1welteverstaan.
Daar heb ik echt het hele jaar NIETS gedaan, en nooit lager dan een 9 gescoord. Mede dankzij mijn superleraar kreeg ik mijn motivatie voor school toch terug. In datzelfde jaar heb ik nog staatsexamen Nederlands gedaan op D niveau en daar heb ik een 8,9 voor gehaald.
Gelukkig mocht ik gelijk door naar niveau 4. Twee jaar lang heb ik daar aan lopen modderen. Nog steeds had ik het gevoel dat ik anders was dan deze mensen. Niet pers? slimmer maar anders. Gelukkig had ik toch vaak uitmuntend goede cijfers. Voor een tentamen waar ik niet voor geleerd had haalde ik zelfs een 9.7. Maar toch gaf ik na twee jaar de moed weer op en heb ik nu de meest suffe baan ter wereld. Ik wil graag weer naar school, maar door gebrek aan diploma?s zal ik toch echt weer op het hoogste niveau van het MBO moeten beginnen. Nu ben ik bang dat ik ook dit weer niet ga redden door een of andere reden.
Op een of andere reden zou ik dit stempel mijzelf niet durven opdrukken, omdat het bovenstaande verhaal eigenlijk een bewijs van mijn domheid is, niet?
Zelfs met het op deze site plaatsen van mijn verhaal heb ik een soort schaamtegevoel.
Is het zo dat ik gewoon een gemiddeld persoon ben, die gewoon een aangeboren afwijking heeft om alles voor zichzelf te verpesten? Of is het iets anders? Ik snap het niet meer, en ik zie het somber in voor mezelf. Daarom ben ik opzoek naar de oorzaak van mijn probleem.

Wat denken jullie?

Ik heb gelukkig nooit echt gemerkt dat ik dramatisch onderpresteerde, ondanks het feit dat ik veel gepest werd.

Wat jullie omschrijven herken ik wel van de "werk" (bijbaantje) situatie.

Ik werkte hier met allemaal mbo-ers. En die dachten dus ook dat ik dom was. Dat heeft een enorme deuk in mijn zelfvertrouwen geslagen. Op het hbo merkte ik hetzelfde. Eigenlijk alleen in de latere klassen. Ik ben nog steeds van mening dat ik op de universiteit beter ga presteren dan op het hbo.

Hbo heeft een aantal nadelen:
-de slechte bekwaamheid/toewijding van de meeste docenten
-de smalle kijk van de studenten/slechte uitdaging
-de te op directe toepassing gerichte en ongedetailleerde theorie

Net als nicole nu even iets over jouw verhaal:
Heb je alleens aan thuiscursussen gedacht (hbo) volgens mij heb je hier geen havo/vwo voor nodig. Ligt eraan wat je wilt want de keus is beperkt. Je hebt dan wel die nadelen van mbo/hbo niet meer.
Anders is het vwo verkort inderdaad een optie. Dit zou ook via een thuiscursus kunnen als je niet meer met jongeren op school wilt zitten.

Ik ga zelf binnenkort vwo wis en natuurkunde volgen, om door te kunnen naar de universiteit, ik denk dat dit best goed te doen is. Let wel dat het erg prijzig is.

Succes!

Lijkt me een goede optie om een iq-test te doen..en uit je verhaal maak ik op dat je sowieso ook erg opnzeker bent en je anders voelt, misschien kun je daar op een andere manier ook aan werken.

Ik betwijfel het. Maar misschien ligt dat inderdaad aan mijn 'onzekerheid' zoals Jurian zegt.
In mijn ogen bevestigen ze mijn eigen beeld over mijn intelligentie door te twijfelen of ik het wel kan.
Een andere leraar op het MBO heeft me ook al gezegd dat ik die Niveau 4 opleiding nooit zou gaan redden, en het HBO al helemaal niet.
Omdat ik dus niet slim genoeg zou zijn. Maar die capaciteitentest laat wel iets anders zien.

Ook heb ik even voor de lol meegedaan aan de nationale iq test op tv. Het is totaal geen goed beeld van mijn iq denk ik, want ik vond deze vragen over het algemeen best makkelijk. Ook werden we gestoord door de telefoon, waardoor ik 5 vragen gemist heb (en dus fout heb moeten rekenen).
Waar kan je een erkende iq test doen waar je niet gestoord kan worden door de telefoon en een jeroen pauw die er verschikkelijk irritant doorheen aan het kakelen is?
En nog belangrijker: wat zou het ongeveer kosten?
Want ik wil graag mijn ?chte iq weten.

Ik heb al LOI opleidingen bekeken, maar wow zeg die zijn d??r! Maarja, je moet er wat voor over hebben h

128 bij de nationale iq test was net niet hoogbegaafd volgens mij, je zult dan bij de bovenste 4, 5% zitten ipv de bovenste 2%

Hecht hier maar niet te veel waarde aan, deze test is niet al te betrouwbaar...

Als je het zeker wilt weten, zou ik de test van Mensa doen.

www.mensa.nl/thuistest

Deze geeft een indicatie... als hieruit komt dat je een goede "kans" hebt hoogbegaafd te zijn, kun je naar een van de testdagen gaan.
Hier kun je je voor inschrijven na de thuistest, en dit kostte toen in de 30 euro om na te laten kijken.

Let wel: De thuistest is met name gericht op mathematische intelligentie.
Mensa heeft als regel dat je minimaal op 1 van de volgende vlakken "hoogbegaafd" moet zijn:
-Taalkundige intelligentie
-Mathematische intelligentie
-Algemene intelligentie

Wanneer je een van deze testen bij het 98e percentiel scoort (bovenste 2% van nederland qua iq) ben je dus volgens Mensa hoogbegaafd.

Succes!

Eh die mensatest is veel te makkelijk hoor... Als ik die moet geloven heb ik 165 terwijl ik pertinent zeker weet dat mijn ruimtelijk inzicht te beperkt is om zo'n score te halen in het echt.

Je kan beter de mensatest doen die een indicatie geeft van je slagingskansen voor het mensa-ingangsexamen.