Forum

Wat de tijd betreft...Wanneer we het begrip tijd uit het objectief meetbare halen, kom je tot geheel andere positiebepalingen.
Bijna iedereen heeft daar ook ervaring mee. bv. tijdens de slaap. Wanneer tijdens de slaap het objectieve bewustzijn is uitgeschakeld zoals tijdens het dromen, maken we, als we de droom herinneren, een soort tijdloze ervaring door. Soms droom je zoveel gebeurtenissen, maar achteraf blijkt je droom maar het kort te hebben geduurd .
Gebeurtenissen die gepaard zijn gegaan met grote emoties kunnen vaak moeiteloos teruggehaald worden in de tijd. Sterker nog in een aantal gevallen blijven ze ons plagen, alsof ze een paar seconden geleden hebben plaatsgevonden. Ze kunnen zelfs weer realiteit worden. Blijkbaa is het zo dat waar onze gedachten zijn we ook daadwerkelijk zijn, althans in sommige gevallen.
Dit zou je als een plausibele niet-lineaire tijdsdimensie kunnen bestempelen, praktisch net zo aanvaardbaar als ons lineaire tijdssysteem..
(Let wel, ik ga niet met de eer strijken, het is een tijdstheorie die al lange tijd bestaat, maar ik deel hem graag op dit forum )
Wat we krijgen is dan een tijd die altijd synchroon is. Het mooie van deze feitelijk cirkelvormige tijdstheorie is dat er niet meer te zeuren valt over het begin en het einde; omdat dit zowel oneindig uit elkaar ligt als samenvalt.
Een ander mooi aspect is dat je niet alleen vanuit het heden je toekomst kan beinvloeden (doordat het naast elkaar ligt heeft wat je nu doet onmiddelijk invloed op de toekomst; het is dus niet zo dat die toekomst vastligt), maar ook het verleden (het verleden is lineair onaantastbaar, maar toch merk je dat die in je 'heden' steeds verandert).
Van heden en verleden en toekomst hebben we alleen onze perceptie om te bepalen wat wij er van vinden.
Wij kunnen lang volhouden dat de wereld plat is, en dat is dan onze werkelijkheid, en opeens dit omzetten dat de wereld een bol is geworden en altijd is geweest.
Omdat wij niets anders hebben dan onze perceptie, veranderen we in dit tijdpunt verleden, heden en toekomst. (Als we geloven dat de aarde ook in de toekomst een bol blijft).
Misschien is het wel zo dat het innerlijk bewustzijn zich kan verheffen tot gebieden waar het deze drie fasen, verleden, heden, toekomst als een enkel nu kan overzien, terwijl het tevens de verhoudingen tussen deze drie overziet.

Voorbeeld (niet zelf bedacht):
Stel je zit in een rijdende trein, ergens in het midden. De 'voorkant' van de trein is op een positie die voor jou toekomst is. De achterkant is op een positie die voor jou verleden is, en jouw positie is het heden. Als je de synchrone tijdstheorie aanhaalt, moet je je voorstellen dat jouw psyche de kracht is die alles overziet. Je ogen worden als het waren boven het treintoestel geplaatst. Op dat moment kun je toekomst, heden en verleden tegelijk zien.
Hopelijk heb ik het enigzins uit kunnen leggen, in ieder geval fascineert dit me.

Volgens mij bedoelt hij dat de lineariteit van tijd slechts een gevolg is van onze beperkingen. De menselijke geest is er eentje die ernaar streeft orde in chaos te scheppen. Tijd ordenen we vanuit onze perceptie in verheden, heden en toekomst.

Het menselijk brein slaagt er makkelijk in zich doorheen de tijd te bewegen (herinneringen, bewuste ervaring, plannen). Het menselijk brein neemt tijd ook trager waar als we ons vervelen en sneller als we ons amuseren of een deadline moeten halen. Alleen wanneer we er waarlijk op letten bevatten we de exacte duur van een objectieve minuut.

ps: klein uitstapje naar de fysica Er is een theorie van spaghettificatie omtrent zwarte gaten. Die stelt dat de aantrekkingskracht van een zwart gat zo enorm is dat zelfs de tijd er zou uitgerokken worden. Ik hoorde dat ooit eens in een docu en het is me altijd bijgebleven

edit: The Philosopher, ik las net dat jij natuurkunde studeert. Misschien weet jij er wat meer over als ik

Quote van The Philosopher:
Je bedoelt dat verleden heden en toekomst feitelijk in 1 punt vallen? Je eigen perceptie?

Pcies, tijd wordt een punt ipv een lijn. Het gaat hierbij slechts om een ander bewustzijnsniveau, zoals je dat ook hebt wanneer je droomt.

jullie hebben vergaande bedenkingen over het begrip tijd
Wat voorbij is wordt een herinnering, waar je bent is het huidige (en het enige wat je ooit zal meemaken ), en wat nog komt is de toekomst. Er is "wat was", "wat is", en "wat komt".
Ik zie niet in hoe tijd een kromme of een ruimte kan worden, of hoe tijd kan verdwijnen. Misschien kan de invloed die tijd heeft op een object wegvallen.

En euhm, als ik dus een projectiel in een zwart gat zou schieten, verdwijnt dan de tijd voor mij of voor dat projectiel ?

@COYOTE over het projectiel: ligt eraan hoe je het bekijkt, das dus de relativiteit.
Wanneer iemand voor je een berg afrent, sneller dan jij het doet, blijf jij dan achter, of loopt die persoon vooruit?
Absoluut gezien (eigenlijk onterecht, maar bedoel dit gevoelsmatig) zou ik zeggen de tijd van het projectiel verandert, relatief gezien veranderen natuurlijk beiden.


#####################################
ANDERE TIJDSTHEORIE

Wat als tijd eigenlijk een enorme boom is van potentiele universa.
Elke nieuwe weg die ingeslagen wordt, opent een nieuw universum, met een eigen tijd"lijn"
Stel jezelf een boom voor die zich oneindig ver vertakt, dit is (voor mij) gevoelsmatig al makkelijker voor te stellen dan een oneinidige lijn.
Zie het als een oneindige grote taart die je dan in oneindig veel stukken verdeeld, elk los stuk is ook weer oneindig groot.

Het bestaan van het universum is dan een cyclus, deze is iedere keer anders, elk uiteinde van de boom is tevens het begin van de boom, en omdat de boom oneindig ver vertakt is, is tijd ook oneindig.

Klinkt interessant...

Je zou dan weer een link kunnen leggen dat iedere "ziel" als een bepaald "persoon" alles mee zou maken. Zou weer heel dicht bij mijn theorie liggen.

Nou, het lijkt mij ook vergezocht hoor, maar ja, ik vermeld het even ter illustratie

Waarvoor dank, want mijn wiskundig talent beperkt zich tot statistiek

Doe maar, daar staat een mooie muur die het vast boeit

Ik heb toch de idee dat dit onderwerp thuishoort bij de parapsychologie.Zolang men iets kan bewijzen ,zie ik het als filosofie,maar als men een zijpad gaat bewandelen,namelijk het pad van evt mogelijkheden ,betekend dit perceptie theorie,die dan weer als filosofie door kan gaan.Ik persoonlijk houdt meer van de vergelijking: Als dit dan dat.Maar zelfs dan is nog bijna niets te bewijzen.Alleen de wetenschap kan dingen bewijzen,maar ook dat wordt meestal weer achterhaald.In het verleden kan ik kijken met mijn geheugen en in de toekomst met mijn fantasie.Het heden zie ik voor mij gebeuren.Iets anders zie ik niet,maar ik sluit niets uit,misschien komen we er achter dat in de toekomst kijken eigenlijk helmaal niet moeilijk is.Tenslotte dromen we ook en dat is ook een onderdeel van de parapsychologie toch?In die dromen gebeuren dingen die in het dagelijksleven meestal niet zo gebeuren,maar soms toch ook weer wel.toch denk ik dat dromen zeer persoon gebonden is. er zijn mensen die zeggen nooit te dromen,terwijl allang bewezen is dat ieder mens elke nacht droomt.Toch vreemd,dat die personen zich dat dan niet bewust zijn en wat zal daar dan weer de oorzaak van zijn?

Ja JUrian je hebt bijna het eeuwigheids principe te pakken! dat is nog eens nadenken, time is relative to the observer, is alleen van toepassing als je het voor waar aanneemt en dus een subjectieve waarnemeing, namelijk wat je observeert zal nooit geheel objectief zijn, en is meten niet altijd weten als er waardes zijn die door aardse of wetenschappelijke meet methoden simpelweg niet geobserveerd kunnen worden dus ik heb
nu een ding te zeggen tegen einstein, die nu in het rijk der geesten verkeert, er is geen tijd. Als je je kijkt hoe het systeem van tijd is opgebouwd,
en de verschillende methode hiervoor van alle culturen naast elkaar legt, dat er bij de vastlegging van dit systeem( afspraken met elkaar over wat tijd is) er willekeurigheden het systeem van tijd domineren. dag en nacht is dus niets anders dan het roteren van de planeet en zijn baan om de zon, we kunnen dus net zo goed zeggen het hoe laat?..............xder op dit moment! maar binnen de eeuwigheids principes is het slechts een wassen neus. Maar wel handig als je date hebt! anders wordt het wat al gauw te laat en is tijd wel relaytief aan diegene die het observeert!

klaasvaak

Wat ik terugkerend hier proef is een herdefinite van tijd naar een kijk die het alternatief mogelijk maakt binnen de nieuwe definitie. Persoonljik denk ik dat toekonmst en verleden niet bestaan en daarmee de tijd. Evenredig met alles is het mijns inziens zo dat perceptie de basis vormt en niet het tastbare.

Aangaande dimensies, volgens mijn visie is iedere dimensie een methode tot plaatsbepaling; voorbeeld: We spreken af bij de Jaarbeurs te Utrecht, dit impliceert 3 dimensies, hoogte, breedte en diepte, alleen zonder de vierde (tijd) zul je elkaar naar alle waarschijnlijkheid niet treffen

@Atalla
Het is zeker interessant zijn als tijd te quantificeren zou blijken, echter is het een bemoeilijkende factor dat de definite van tijd gebeurt via tijd, dit maakt het een wankeler geheel, alhoewel dingen wel degelijk te defini?ren zijn middels zichzelf

nou.... je sprak over de snelheid van het licht en met mijn beperkte kennis op dit vlak dacht ik dat snelheid tijd impliceerde

Als ik het goed 'begrijp' is lichtsnelheid dus een product van een berekening van photon, graviton en tijd, als je 2 van deze zou kennen kun je de derde berekenen, overgesimplificeerd gezien dan

Ook de zwaartekracht verplaatst zich bijv met de snelheid van het licht....