Forum

ik denk dat emoties altijd beter zijn dan het Niets. Of zijn emoties niets? Zijn emoties nietszeggend? is het Niets eigenlijk het verdriet? Is het verdiet het gehele niets?

Uiteraard kun je woorden als 'beter' , 'geluk' en 'niets' uitdagen en vaststellen dat de betekenis ervan subjectief is. Maar emoties zijn in mijn optiek wel degelijk 'iets'. Ik associeer ze met existentie, wie voelt, wie leeft. Nogmaals, geniet een pijnlijk leven voorkeur boven 'niet leven' ?

Oke bedankt

ik voel dus ik besta, zou ik hierop willen zeggen. Emoties kunnen vluchtig zijn, een soort onzichtbaar gas, maar ze kunnen ook als een steen op je buik liggen. De vraag die onvermijdelijk is luidt: wat doe je met emotie? Het gaat om de handeling die verbanden is aan de emotie, want dat is hetgene wat mens verantwoordelijk mens maakt. Emotie opent deuren naar zelfverwerkelijking, maar pas op: ook naar zelfondermijning. De keus is aan het individu. Het individu kan zich er zelfs eenzaam om voelen, maar eenmaal een besluit genomen hebbende en daarnaar gehandeld hebbende, komt die zelfverwerkelijking tot leven en dat mag je toestaan, gun het jezelf.

Hoe vreemd het ook klinkt: je moet op een gegeven moment een keuze maken uit het hele palet aan emoties die je vervolgens koppelt aan iets wat je waarneemt of zelf beleeft. Je bestaan kun je niet ontkennen; je bestaat en durf je eigen 'ik' te ontdekken. Het 'ik' heeft namelijk oneindig veel aspecten. Probeer zoveel mogelijk de positieve kanten van dat 'ik' te ontwikkelen. Elke bewuste keuze voor een emotie aan een waarneming is een ontdekking van het 'ik' en zeker ook de diepte van de betreffende emotie heeft de juiste afstemming nodig bij een waarneming.

Quote: Niet bestaan is trouwens niets, dus ook niet prettig. Tsja, als je al spreekt over niet bestaan, moet daarnaast bestaan, bestaan anders kan je iets niet kwalificeren als niet bestaand. Dat is weer de kracht van de dualiteit. Het gevoel hebben niet te bestaan is niet prettig, nee, maar dan besta je wel; je hebt iets gekwalificeerd als 'niet prettig'. Een leegte voelen in je leven ontkent het bestaan zelf niet. Je kan je ontkend, miskend voelen door anderen. Die anderen bestaan er op dat moment in dat zij jou bewust of onbewust miskennen, ontkennen. Een emotie die op de een of andere manier is opgewekt, is subjectief en kan slechts gekoppeld worden aan een indvidu. Plato had ook de behoefte alles te objectiveren tot de essentie en leefde met het idee dat er van alles uit de schepping een malletje bestaat en dat dat de echte wereld is, net zoals de bakker dat heeft voor een speculaaspop. Het eigenaardige is, dat wanneer dat malletje is gebruikt voor een serie speculaaspoppen, de afzonderlijke poppen op elkaar lijken, maar absoluut niet allemaal hetzelfde zijn; ze zijn alle uniek. Dat malletje bestaat dus ergens, maar dat krijgen we nooit werkelijk te zien; het bestaat in onze idee?nwereld. Hij had daardoor ook de gedachte dat iets al ergens standaard in onze belevingswereld moet bestaan, anders zouden we het niet alszodanig kunnen herkennen. Aristoteles kon daarin heel ver meegaan, maar hij hing niet de gedachte aan dat het al in onze idee?nwereld zou moeten bestaan. Hij vond dat het omgedraaid moest worden. Het vedient dan ook te vermelden dat hij de natuur zeer nauwkeurig observeerde en daaraan zijn gedachtegang ontleende. Niets stond vast, de gedachtewereld beleef je op die manier als een stroom en niet als een vaststaand, statisch gegeven. Aristoteles beweerde dat het noodzakelijk was om dingen, de schepping, fenomen te benoemen om de herkenning te dienen en dat zij zich nestelden in de gedachtewereld wanneer het een naam had gekregen; een naam hoort bij een bepaald beeld. Het betaan is dus zeker iets ongrijpbaars, maar dat is het niet-bestaan net zo; in mijn beleving kunnen wij de toestan van het niet-bestaan nooit waarnemen of ervaren, want daarvoor moet je bestaan.

Verdriet hebben of je vervelend voelen bestaat niet voor niets; blijkbaar is er nog iets meer nodig: de wil om er iets aan te veranderen, soms is daar veel tijd voor nodig, soms weinig tijd. Soms moet je wat experimenteren en voel je je een beetje in een soort trial and error-fase. In elk geval is dit soort gevoelens essentieel om je te manifesteren en dat geeft je een bepaalde mate van gevoel dat je existeert.