Forum

ik denk dat je pas van wijsheid kunt spreken als iemand veel levenservaring heeft opgedaan (dus met name de oudere mensen). Met wijsheid kun je mensen raad geven en helpen. Wijsheid is in mijn ogen dus zeer positief, als je maar niet doet alsof je wijs bent.

Hier heb ik ook lang over nagedacht. Mijn conclusie was het volgende:

Intelligentie heb je, als je dingen kunt.
Wijsheid heb ja, als je dingen doet.
Kennis heb je, als je dingen hebt gedaan.

Nicole

Ik denk dat wijsheid een heel breed begrip is. Er zit volgens mij zeker een deel levenservaring in, omdat je door bepaalde dingen mee te maken inzicht krijgt. Maar als je wijs bent dan luister je ook naar mensen en neem je de moeite heb te begrijpen.. Je moet dus denk ik wel wat met je wijsheid doen en je k?n er ook goede dingen mee doen.

Is eigenlijk afhankelijk van de persoon, de manier waarop je je intelligentie (hebt) toe(ge)past k?n je wijsheid geven. Maar er zijn ook mensen waar je niet van kan zeggen dat ze wijs zijn maar die wel heel intelligent zijn en zo is het ook andersom.

Ik denk dat het begrip wijsheid uit twee sub-' betekenissen' bestaat die je samen kan brengen :

- Wijsheid kan je in verband brengen met inzicht. Iemand die dingen vlug doorziet zal waarschijnlijk meestal al weten
zonder eerst te moeten ondergaan.
- Wijsheid krijg je door te ondergaan en van een ervaring te leren. Want door levenservaing krijg je levenswijsheid ( you live , you learn ).

En ik denk dat deze 2 interpertaties samen het begrip ' wijsheid' vormen want iedereen heeft zowel inzicht als ervaring, al verschilt
het evenwicht hiervan natuurlijk per persoon.

een oude zachtaardige gelovige wetenschapper met baard en pijp, die op een terrasje in de lente zon een kalm gesprek voert met een jonge extravagante persoon (die mogelijk: drugs gebruikt, holebi is,en wat nog allemaal...) serieus das het plaatje dat in me opkomt

wil altyd wel effe verduidelijken

grtz

Mensen denken zo makkelijk dat wijsheid iets is dat ver weg is, en moeilijk te verkrijgen. Wijsheid hoort bij de eigenwijze maar intelligente excentriekeling, de oude man die als kluizenaar in de bergen (of middenin de stad) leeft, de Japanse Zen meester, enzovoorts. Dat wijsheid iets ouds en antieks is, een gevolg van afzondering, meditatie of diep over dingen nadenken.
Volgens mij is dat allemaal veel te ver weg gezocht. Ik stel hier en nu dat wat intelligentie is voor kennis, wijsheid is voor inzicht. Een vaardigheid niet zozeer veel of snel te leren, maar om "juist" te leren. Voorbij de kennis kijken naar het nut van die kennis. "Wat moet ik nou werkelijk leren, en waarom?" is denk ik een vraag die bij het proces van wijs worden of zijn hoort. Een voorbeeld zou zijn weten wat je wilt weten. Het is een weg, geen eigenschap. Een wijze, geen vaardigheid.

Intelligentie is het vermogen, kennis is het kunnen of weten.
Maar wijsheid is al een wat moeilijker begrip ... Kan je dat eigenlijk definiëren? Want tja, wanneer is iemand wijs? Persoonlijk denk ik dan aan een eerder ouder persoon met veel levenservaring, van wie je enorm veel kan leren en die iedereen helpt. Maar waarschijnlijk is dat begrip enorm breed; veel breder dan dat.

Spreekt een beetje voor zichzelf eigenlijk... Je maakt dingen mee (ervaring) en je stelt ze op waarde (intelligentie) en wat er uit (wijsheid) komt bepaald hoe je in de toekomst met situaties om zal gaan. Of andersom, je hebt een hypothese (gebaseerd op intelligentie), test het uit (ervaring), stelt het bij en op een gegeven moment komt er iets uit dat redelijk solide is (wijsheid). Tenminste in die vorm zie ik het

Het op waarde stellen van een ervaring daar heb je je intelligentie bij nodig, die component zit er hoe dan ook in verwerkt, dit is idd niet quantificeerbaar oid.
En het betekent niet automatisch dat slimme of oudere mensen wijzer zijn. Slim zijn heeft wel een voordeel maar als je maar weinig mee maakt dan groeit je wijsheid ook niet echt he.

Wijsheid kan het resultaat zijn van een wetenschappelijke methode, het is niet per definitie gelijk.

Maar nogmaals dit is hoe ik het zie, een poging om een abstract begrip te omschrijven, niet meer dan dat.