Forum

ik heb wel vaak dat ik de vraagstelling op bijv. proefwerken verkeerd opvat

Ik heb hetzelfde probleem: op het moment dat de uittleg van de leraar mijns inziens te langzaam gaaty, wordt de uitgelegde leerstof in mijn ogen veel te complex, door de langdradigheid waarmee het wordt voorgesteld. Idem dito voor vraagstellingen op schriftelijke proeven. Soms is de vraagstelling zo opgesteld dat het 'duidelijk' is, door dat streven naar 'duidelijkheid' wordt het voor mij echter zoveel onduidelijker. Voor velen is duidelijkheid namelijk een gedetailleerde beschrijving van een vraag of een gedetailleerde behandeling van de leerstof. Op het moment echter dat het zo behandeld wordt, ga ik teveel achter de 'extra' informatie zoeken, waardoor ik de structuur niet overzie. Als de leerstof compact wordt aangeboden en de vraagstelling 'to the point is' dan is er geen probleem.

Ik herken ook dat ik te diep nadenk over een vraag.. Zo had ik maandag een wiskunde toets waarbij de leraar had gezegd: 'bewaar opgave 5 maar tot het laatst, anders raak je in de stress'... nou, dat was de enige opgave die ik helemaal goed had en ik was ook de enige die hem goed had Bij makkelijke opgaven raak ik altijd in de war en ga ik veel 'te moeilijk denken'

Quote van Gene E. Yuss:
Bij makkelijke opgaven raak ik altijd in de war en ga ik veel 'te moeilijk denken'

Ja maar is dat 'typisch hb'? Klasgenoten hebben dit ook vaak is mijn ervaring...
Of heb ik gewoon een slimme klas

Handige tip: sluit je totaal af voor uitleg en droom een beetje weg. Helpt echt!

Ik weet nog een leuk voorbeeld van de HAVO.

Weet het verhaal niet meer precies... maar kwam er op neer dat je een toelichting moest geven op zwaartekracht bij een lift.

Ik snapte bij god niet wat daar voor "belangrijks" of "interessants" over te vertellen was. De docent bedoelde blijkbaar iets van: de som van de krachten moet positief zijn als de lift stijgt en negatief als de lift daalt. Dit kwam pas 3 jaar later in mij op dat hij dit bedoelde. Ik ben een heel verhaal gaan vertellen over kilometershoge liften, en dat het zwaartekrachtveld van de aarde nehiel zwakker was naarmate de lift hoger kwam. Dit is ONTZETTEND off-topic bij zo'n vraagstelling, maar ja te diep nadenken he. Ik wist overigens niets van het zwaartekrachtsveld af op die leeftijd... ik zei dit slechts gevoelsmatig (was in 2 havo volgens mij)

De docent vond dit blijkbaar zo orgineel, dat hij me alle punten voor de vraag heeft gegeven, terwijl hij iets heel anders verwachtte

Zo horen docenten hb-ers te behandelen! (vind ik dan) belonen voor hun andere manier van denken.

Mede dankzij deze docent ga ik nu natuurkunde studeren... dit is namelijk een van de vakken waar ik ontzettend in gemotiveerd ben geworden... en ook nogeens een enorme interesse in heb

Andere mensen met ervaringen met zulke docenten?

Ik had een keer een 4 voor een proefwerk natuurkunde, omdat ik dacht dat de opgegeven hoeken van inval (licht), gerelateerd waren aan het oppervlak van het voorwerp zelf (en dat je de hoek met de normaal dus zelf nog eens moest uitrekenen)... niet dus

sorry maar ik heb vandaag ao daarover weer een tentamen over gemaakt. Alles met licht is eigenlijk gewoon dom leerwerk en 4 formules leren (die ook nogeens in je binas staan)

Een beetje luiheid moet je er dus ook wel bij meenemen he Dreamer? (en dat moet ik nodig zeggen )

@vlieg: Luiheid = economie, hoef je alleen maar de samenvatting die een ander op zijn rekenmachine heeft gemaakt naar je eigen rekenmachine te sturen (op aanraden van de leraar overigens)