Forum

Heej Mleen,
Ik ben zelf niet getest, heb daar ook bewust voor gekozen. Ik zal proberen uit te leggen waarom ik daarvoor heb gekozen. Ten eerste idd door dat stempeltje, als ik echt getest ben, zou het kunnen zijn dat ik mijn eigen problemen louter aan de hoogbegaafdheid zou wijten en ze daardoor niet zou aanpakken. Hoogbegaafdheid kan namelijk een excuus worden.
In het begin toen ik begon te vermoeden dat ik hoogbegaafd was, was het vrij belangrijk voor me, ik was echt blij eindelijk een groep te vinden waar ik 'bij hoorde'. Daarom was dit forum ook erg fijn. (ik heb hier eerst onder een andere naam gezeten) Maar nu is het eigenlijk niet meer zo belangrijk voor me, ik heb nu voor mezelf geaccepteerd dat ik hb ben. Maar het was voor mij ook wel makkelijker, ik ben niet tegen enorme leerproblemen aangelopen bijvoorbeeld, als een hber juist denkt dat ie heel dom is, is het fijn om te weten dat het tegenovergestelde het geval is.
Ik denk dus dat het heel erg van je eigen situatie afhangt, als jij je er prettig bij voelt om het 'zeker' te weten, zou ik het gewoon doen. Of zoals mn toenmalige vriendje zei: 'Als je de test gedaan hebt hoef je in ieder geval niet meer te twijfelen of je m nog zou doen'

ik ben getest, niet als zodanig herkend, en nu boeit het mij niet meer.

Het is niet omdat je getest wordt dat er een etikejte op je wordt geplakt.
Als je etiketjes wilt vermijden moet je de rol spelen van niet etiketeerbaar iemand.

Ik heb een test gedaan omdat dat onderdeel was van een groot GGZ-onderzoek. Ik had nogal veel problemen die tijd. Ik ben er heel blij mee dat ik die test heb gedaan, anders was ik er namelijk nooit achter gekomen.
Als je het bevestigd wil hebben dat je hoogbegaafd bent, moet je maar eens een test doen. Voor mij heeft het zekerheid gegeven.
Het accepteren leer je. Ik heb een lange tijd ontkend dat ik hoogbegaafd ben; ik dacht dat ik pas hoofdbegaafd was als ik me ernaar zou gedragen (oftewel: verbazend hoge cijfers halen). Nu ik weet dat dat niet perse het geval hoeft te zijn, heb ik dat getalletje leren accepteren. Ik vind het alleen moeilijk om de positieve kant ervan te zien, tot nu toe is me dat niet echt gelukt.

Liefs

Ik heb niet alles gelezen (alleen eerste en laatste stukje om eerlijk te zijn), maar ik wilde toch even wat zeggen.
Ik denk dat je zelf moet beslissen of je een test wil of niet, en met zelf bedoel ik dat je even naar jezelf moet luisteren en de vraag stelt wil ik dit wel of wil ik dit niet (doen/weten)... even zonder het feit dat je al gauw een etiketje op geplakt krijgt.... je hoeft het namelijk niet aan iedereen te vertellen, toch?
Ik zelf ben niet getest en dat hoeft voor mij persoonlijk ook helemaal niet. Ik weet dat ik anders ben dan anderen en of dat nou qua iq onder hoogbegaafdheid valt of niet maakt dan niet zoveel meer uit.... je moet er ook rekening mee houden dat er misshchien helemaal niet uitkomt dat je 'zo slim' bent... ik heb drie keer een dyslectie-test gedaan en daar is niets uitgekomen (wel op school hoor, niet heel professioneel)... terwijl het mij toch heel duidelijk is dat ik wel dyslectisch ben.
Maarja, misschien is dit een beetje een 'dood' onderwerp... maar misschien heeft iemand hier toch iets aan.

Ja inderdaad zo als Dicia zegt.
Je kan een test perongelijk verknallen bijvoorbeeld uit onderdrukkings gevoel of onzekerheid.

En als je voor het eerst een test doet zou ik er een nemen sonder tijd limiet.
Die willen je nog wel eens opjagen en sorgen belemmeren concentratie.
Die kan je beter eens doen als je een zeker gevoel hebt vanjezelf.
Wat ook veel invoed heeft is je gemoeds toestand als je een test zien en brand van inspieratie en verlangen om die test op te lossen.
wil je ook nog wel eens anders score dan als er eens een probeerd tijdens een minderwaardigheids gevoel.

als je ergens vanuit wil gaan doe dan meerdere testjes.
en heb het er eens over met mensen die je mag, wat voor score zij hadden.
als je liever omgaat met HBers bijvoorbeeld zegt dat ook wat ; )

Dat vind ik wel een goede ( het vervelende aan een etiketje is het bewijsen)
Het is onprettig als mensen willen bewijzen dat een etiketje bij je hoord.
En het is onprettig als van je verwacht word dat je kan bewijzen dat je een etiketje hebt.

mensen moeten zelf maar kiezen of ze me hoogbegaafd vinden maakt mij niks uit.
en als ze vinden dat ik autisties ben ...ach er komt een tijd dat je denkt laat maar lekker kletsen.

Ik heb niet het gevoel dat ik iets moet accepteren. sorry voor de zwaarwichtige opmerking, maar ik denk dat je jezelf moet accepteren, jezelf moet kennen, zelfs een beetje van je zelf moet kunnen houden. En daar hoort hoogbegaafdheid dan automatisch bij.

Ik heb mij vorig jaar laten testen, het was toch een verlichting, een dergelijk verklaring voor het feit dat ik 'anders' ben. Of jij je wel of niet moeten laten testen moet je natuurlijk zelf bepalen. Wat het meest verstandig is hangt helemaal af van jouw situatie.

Gohan, ik vond het toch fijn om de oorzaak van mijn anders zijn te leren kennen.

Hoe bedoel je: Wat ga jij doen?
Ik wist niet dat ik iets moeten doen...

Gaaf joh. Ik wordt Marinebioloog.

Ik ben professioneel getest toen ik in groep 2 zat, maar mijn ouders hebben de uitslag altijd voor me verborgen gehouden, omdat ze wilden dat ik een normale jeugd zou hebben, en niet naast mijn schoenen zou gaan lopen. Ik ben toen wel gelijk overgegaan naar groep 3 met de kerst, maar voor de rest wist ik er niets van en dacht ik dat de test was om te kijken of ik over kon. Op de basisschool was het verschrikkelijk, iedereen had zo ongeveer een hekel aan me, en het feit dat ik goed kon leren maakte dat niet echt beter. De middelbare school was veel, veel beter! Daar kregen we weer 2 IQ testen, ??n in de brugklas en ??n in de 3e. Op de 1e test kwam er gewoon een ++ getal uit, waardoor je niet zeker wist wat je IQ was, en je dus ook niet wist of je hoogbegaafd bent of niet. De test uit de 3e klas kwam uit wat voor capaciteiten je had, en ook geen getal.
Een tijdje geleden heeft mijn vader me alles verteld over die testen in groep 2, en over de keuzes van speciale scholen en versnellen, en hij gaat binnenkort de testuitslag voor me opzoeken (we zijn nu in de verhuizing dus het is een zooi ). Ik wil me opzich nog wel een keer laten testen, gewoon om te kijken wat het nu eigenlijk is, want ik denk niet dat online testen alles zeggen (hoewel ze natuurlijk wel een indicatie geven). Ik weet niet precies van hoe oud je bij Mensa mag, maar ik krijg iig een brief van ze thuis na de IQ test die ik daar online gemaakt heb, misschien ga ik daar wel een test doen.

Anyway: als je het niet zeker weet dat je het wilt weten dan zou ik het niet doen, maar voor jezelf kan het een hele opluchting zijn om het te weten. Veel succes ermee!