Forum

Beste mensen.

Iemand van jullie ooit nagedacht over het asperger syndroom en dat in verband gebracht met jezelf?

In hoeverre komen de symptomen van hb-heid en asperger gewoon overeen, of kun je daadwerkelijk beiden "hebben"?

Een confused Nicole

Heet dat boek toevallig "Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht" ( ISBN 90-261-1910-0) of in het engels "The Curious Incident of the Dog in the Night-Time" Van Mark Haddon? Ik heb beide gelezen en het is volgensmij een prachtige reflectie van Asperger in een zware vorm.

Oke weer over Asperger...
Ik ben er zelf ooit ook op getest maar daaruit is gekomen dat ik het niet had... ik had wel een paar punten die vaak heel erg aankomen op asperger. Het ongeloofelijk technisch kunnen, weinig kunnen met talen, eigenwijs zijn en keuzes durven maken, een zeer gedetailleerd geheugen en inderdaad ook een kenmerk is het hebben van een hoog IQ.
Er waren daarintegen een hoop goede redenen om het mij niet toe te schrijven.

Maar volgensmij hangt de diagnose asperger heel erg af van de psychiater in kwestie. Door de schoolpsycholoog werd dat mij toegeschreven maar die mogen geen diagnoses stellen .
Een ander prachtig voorbeeld is de moordenaar van Pim Fortuin. Toen hij vermoord werd waren er een hoop psychiaters die zeiden dat hij asperger had en een hoop die zeiden dat hij het niet had.

Nadat ik getest ben ben ik zelf ook een flink stuk psychiatisch onderzoek gaan doen en zodoende erachter gekomen dat iemand die asperger heeft aan een simpele checklist moet voldoen om het syndroom van asperger te hebben.

Ik zal eerlijk toegeven dat ik toen ook stuitte op een hoop dingen die op mij sloegen, maar ik zou die dingen ook aan een hoop andere mensen toe kunnen schrijven.

Ook op het forum kom ik een hoop mensen tegen die naar mijn inzicht trekken van het autistisch spectrum vertonen... Ik vraag me dan altijd af in hoeverre dat niet komt door een hoger intelligentieniveau of door dingen die in het verleden van die persoon gebeurd zijn.

Ik ga op school ook regelmatig om met iemand die asperger heeft en als ik ??n ding heb gezien is het dat asperger komt in gradaties en dat de ene persoon absoluut de andere niet is.

Ik wil nog even benadrukken dat iemand met asperger of autisme of wat voor stoornis dan ook er geen minder mens van wordt. Hoewel dat vaak zo word gezien en ze een hoop tegenstand krijgen die vaak voortvloeid uit onbegrip bij leeftijdsgenoten.

Soms denk ik dat iemand beter iets lichamelijks kan mankeren dat je kan zien als iets psychisch dat onzichtbaar is voor de omgeving. Als dingen zichtbaar zijn roept dat vaak al een soort begrip en geduld op bij de omgeving. Hetgene dat HB-ers onder elkaar ook hebben.

Ik hoop dat jullie er iets mee kunnen....

Groetjes
DrieNulZeven

Ik heb geen idee in hoeverre het neerkomt op het verkeerde voorbeeld leren....

Als ik hier in huis kijk zie ik allemaal losse trekken van asperger die zich min of meer in mij verenigd hebben. Mijn moeder kan bijv. tig dingen tegelijk en kijkt daardoor tijdens een gesprek vrijwel continu een andere kant op. Dat komt vaak nogal ongeintresseerd over. Dat is dus een voorbeeld dat ik ooit heb overgenomen en ook weer afgeleerd. Als ik met iemand van buiten huis praat leg ik ook aan de kant waarmee ik bezig ben... thuis ga ik daar gewoon mee door

Aan de andere kant heb ik dus allerlei technische kennis en handigheidjes van mijn vader mee gekregen.... en niemand hier in huis is ermee bestempeld... Toen ik getest werd zei de psychiater ook al min of meer dat het waarschijnlijk een samenloop van de sterke kanten van zowel vader als moeder is.

Dus in zekere zin spelen bijden een rol....

groetjes!

Het komt helemaal niet veel voor dat hb en asperger hand in hand gaan , dat zijn fabeltjes die een eigen leven zijn gaan leiden .Een soort religie voor de ouders van het gehandicapte autistische kind ,aspergers hebben enkel een hogere intelligentie ten opzichte van hun collega autisten ( klassieke autisten etc...)Autisten zijn doorgaans altijd minder of normaal begaafd , ook al bewerenn zoveel toffe artikeltjes op het internet het tegendeel .Ik heb men info uit veel betrouwbaardere bron danwel vanuit die romdwalende internetnonsens.Wel is het zo denise dat er op sociaal gebied wel vergelijkbare punten zijn maar geloof me vrij , autisme en hb , werkelijk een wereld van verschil , tot grote teleurstelling van velen...

Ik heb ook wel gehoord dat de meeste autisten laag tot normaal begaafd zijn, maar ik weet niet in hoeverre dat voor asperger geldt. (asperger is toch een vorm van autisme of niet?)
Maar idd, zoals nicole zegt, als er overeenkomstige kenmerken zijn, kun je hb en asperger niet geheel los van elkaar zien.

Ik was eens bij een seminaar over de verschillen tussen HB, Asperger en ADD, en daar zeiden ze ook dat Asperger een vorm van autisme is waarbij geen verstandelijke handicap bestaat. De IQ is dus per definitionem hoger dan 70 (en dus ietsje hoger dan gemiddeld bij alle mensen), maar het is niet noodzakelijk dat en "Aspie" ook HB is (ik ken er maar wel enige van). Trouwens hebben volgens de seminaar ongeveer 1% van de bevolking Asperger.

Groetjes,

JanZ

Quote van Nicole:

Maar dat komt misschien ook vooral omdat mijn vader weldegelijk asperger heeft, en dat is lastiger dan (erfelijkheid? aangeleerdheid? verkeerde voorbeeld hebben?)

Autisme is erfelijk, ja. Mijn vader is ook autistisch, en mijn broertje, en mijn opa was het ook. Ik ben getest op autisme, ik had het niet. Hoewel mijn ouders dat niet geloven.

Je kunt natuurlijk verkeerd leren communiceren, maar je leert meestal vanzelf beter bij de omgang met leeftijdsgenoten. Niet altijd natuurlijk, want je kunt ook met een achterstand op school komen, vervolgens geen vriendjes krijgen daarom, en dan zo achter blijven lopen.

Autisme komt veel meer voor bij jongens dan bij meiden. Men is er nog niet helemaal achter hoe dat komt - in ieder geval n?et doordat het op het X-chromosoom zou liggen, want dat ligt het niet.

Autisme is in feite niets meer dan een versterkte versie van eigenschappen die iedereen heeft. Daarom wordt wel eens gezegd dat iemand 'autistische trekken' heeft.

Wat ik hiervan weet is dat door het gebrek aan eenduidige defintie (ze zijn er nog steeds mee bezig) het met name op aan de oppervlakte liggende symptomen wordt getoetst.
Het is dan ook vaak eerder een makkelijke kapstok dan dat er daadwerkelijk sprake van is.
Het hele idee dat je onduidelijkheid in een hoktje wil stoppen is alleen een symptoom van de chaos die wij mensen gecre?erd hebben. "als je het wil zien dan is het er."
Hoe beter je bent in flexibel interpreteren hoe makkelijker het wordt om het te zien.
Doordat er geen 'metingen' zijn, wordt het uiterst moeilijk om het met zekeheid vast te stellen.

Van alle 'gevallen' die ik ken waarbij het al enige tijd bekend is, is dat ze hebben 'geleerd' dat alles wat fout gaat daar aan te wijten is.

Vanuit mijn huidige kijk op de werkelijkheid is het aangaande mensen altijd zo dat iedereen een individu is met capaciteiten en niet iemand die in een bepaald hokje past en dus automatisch alle eigenschappen van dat hokje over zich krijgt tenzij hij of zij eigenschappen vertoont die onomstotelijk conflicteren met die van het hokje.

Alles bij alles is het in de praktijk wel zo dat in de overgecomplceerde werkelijkheid dergelijke 'hokjes' vereist zijn, anderzijds is het een cultuurlijk fenomeen dat men 'weigert' buiten dergelijke hokjes te willen kijken

Over mezelf, een dergelijke diagnose is al eens vastgesteld, die is vervolgens gewijzigd in iets anders en als laatste werd alles aan een compleet anders iets toegeschreven.

Ik heb genoeg dingen meegemaakt in dit leven om alle 'symptomen' die je kan koppelen eraan aan tal van andere dingen toe te kunnen schrijven, dit maakt het voor veel lastiger om een hokje om mij heen te 'bouwen', persoonlijk 'boeit' het mij niet zo veel, wie ik denk te zijn is een geheel aan eigenschappen die 'intercorrelatief cohereren' en daar kan geen enkel hokje tegen op