Forum

Ik denk zelf niet dat er leven na de dood is. Maar even over die theorie.. Ik denk dat die theorie meer gaat over de 'tastbare materie', of energie, dus niet over gedachten. Gedachten zijn ook wel energie, maar dat is dan een deel van je totale lichaamsenergie. En ik denk dat die lichaamsenergie wel ergens naartoe gaat als je dood gaat, geen idee waarnaartoe precies, misschien in de vorm van warmte, of wordt het opgenomen door de lucht ofzo. Dus in die zin is er misschien wel leven na de dood, niet dat jijzelf nou ergens naartoe gaat, maar je energie die verspreid wordt over de wereld.

Ja natuurlijk is er leven na de dood.Iedereen behalve de overledene leeft verder.
Als wij bekijken hoeveel miljard mensen er op aarde rondlopen,valt helemaal niet op dat er dagelijks een aantal nietige mensen overlijden.
Verder leeft een overledene wel verder in de hoofden van de nabestaanden,tot in het einde der dagen.
sinds de schrift is ontstaan ,weten we ook nog wie deze mensen waren die de eerste filosofische geschriften na hebben gelaten.Nog vroeger moeten we het hebben van mondelinge overlevering.die zijn niet zo betrouwbaar,maar ze zijn er wel.

Ik houd mij het liefst van al bezig met het leven zelf

spreek je dan nog van een dood als er leven is na de dood ?

Dit zijn moeilijke discussies (met een risico tot langdradigheid) maar ik wil er toch even op reageren: ja, er bestaat 'iets' na de dood maar, neen, er bestaat niet zoiets als 'leven' na de dood. Gezien dood gelijk is aan niet-leven lijkt leven na de dood in dezelfde vorm als het leven dat leidt tot de dood mij een typisch geval van een zinloos cyclisch verschijnsel.

Dat de hersenen bij het overlijden stoppen met functioneren wil niet zeggen dat alles verloren gaat na het overlijden. Het is geen zekerheid dat ziel/levenskracht/levensenergie inherent zijn aan vitale organen of geconexeerd met de hersenen. Hierbij komen we dus vanzelf bij twee andere fundamentele vragen nl. bestaat er zoiets als ziel/levenskracht/levensenergie en is deze inherent met de vitale organen? Laten we voor het gemak aannemen dat er 1. wel zoiets bestaat en dat dit 2. onafhankelijk is van het functioneren van vitale organen dan mogen we stellen dat de ziel/levenskracht/levensenergie na de dood verder 'leeft'.

Mijn kijk hierop is echter: er bestaat zoiets als een platoonse hogere werkelijkheid waar alle zielen voor een onbepaalde tijd rondzwerven en waar alle idee?n in een absolute en perfecte vorm bestaan. De zielen worden met deze idee?n doordrenkt waardoor het niet-perfecte en absolute object op aarde geprojecteerd toch beschouwd en ge?nterpreteerd zal worden als datzelfde object. Op een bepaald ogenblik is het dus ook mogelijk dat de ziel als het ware 'geprojecteerd' wordt op de aardse werkelijkheid in de vorm van het 'object' mens. We spreken hier dan in facto van de overgang van de ziel in een nieuw lichaam.

Dit klinkt misschien een lugubere theorie, maar het biedt voor mij soelaas voor de gedachte dat het absolute NIETS het ALLES kan overwinnen. Gezien we nooit het antwoord zullen weten op deze vraag komt het erop aan voor jezelf een idee te cree?ren die jou geruststelt of bevrijdt van de angst voor het absolute NIETS. Het leuke aan filosoferen over het leven na de dood is de onzekerheid van deze kwestie waardoor, op het moment dat er geen drogredenaties zijn, geen enkele theorie onjuist is.

En zo kan ik nog een paar duizenden verhaaltjes bedenken , je kan mss beter wat fictie gaan schrijven ...

waarom moet iemand tijd verdoen aan het verbloemen van een mening ?
Naar mijn mening kan je beter altijd rechtuit zijn, het bespaart je een hoop energie

t'is misschien 't begin van een boeiende discussie


fantaseren over een leven na de dood helpt je angst voor de dood te verlammen, wat tevens je levenskracht is
wie wil er leven als een zombie ?

zou jij je beledigd voelen als ik zou vinden dat je beter op het fietspad rijdt met je fiets ? Van mij mag je dan nog steeds in het midden van de straat blijven rijden no problem

Dit zijn naar mijn mening ook geen zaken waar je met je verstand uit kunt komen. Een geloof is je ergens bij neerleggen "tegen beter weten in". Je legt je ergens bij neer (Een bepaalde vast omlijnde religie of je eigen verzinsel) of je doet dat niet en beseft daarbij dat het iets is waar je je niet mee hoeft bezig te houden en waar je ook met je verstand niet uit komen kan. Giuoco zegt het op een wat spottende manier maar de boodschap is duidelijk.

Dit is trouwens ook een reden waarom ik het zelf bijvoorbeeld intressanter vind om over een ideale maatschappij te denken. Niet zozeer omdat ik er uit kan komen (ik ben overtuigd van niet) maar wel omdat ik steeds dieper / breder en beargumenterend op de zaken in kan gaan.

coyote, ik vind dat je de zaken nogal zwart-wit ziet om mezelf zacht uit te drukken

we?ten2 (ov.ww.)
1 kennis hebben van => bekend zijn met iets, kennis dragen van iets, op de hoogte zijn van iets

Oftewel: weten vloeit voor uit een ervaring , toch? Je hebt kennis genomen van iets wat neerkomt op rationaliteit. Als je er iets concreets mee doet of het omlijnt als iets dat met weten te maken heeft. Ik noem het geloof omdat het dat is (in taal). Binnen die grenzen van benamingen en taal zul je moeten blijven wil je een benadering overbrengen. Kennis is geen kennis als hij niet uitgedragen kan worden. Rationaliteit is een middel om kennis over te brengen. Daarom is niet te berederen kennis/weten geloof / gevoel.

Of ben ik nou gek?

grtz

wat ook natuurlijk kan, is dat wanneer je dood bent het zal zijn net als voor je geboorte. Dus m.a.w. je herinnert je niets meer van je bestaan op aarde en jezelf. Gewoon totaal niets, foetsie je bent weg.

Geloof is mijns inziens iets irrationeels, het is een 'methode' om gebeurtenissen die niet 'plaatsbaar' zijn te plaatsen.

Wat er na de dood is weet ik niet (immers ik ben nog nooit dood geweest(dat ik me kan herinneren in ieder geval)), mij lijkt het dat het lichamelijke vergaat en de energie overgaat in een andere vorm, wat zou betekeken, dat als er maar genoeg dood zijn gegaan de aarde onploft