Forum

ik heb mijn chatlogs van msn eens nagekeken, en ook de berichten die ik hier gepost heb. MAN, ik ben DOM !
Ik zit duizend berichten te posten voor iemand kan antwoorden ,en hetgeen ik zeg slaat allemaal nergens op .
ga me meer bezig houden met andere dinges vanaf nu . Ga niet langer de onnozelaar uithangen, en ik ga eens meer eten. Ik ben akelig mager geworden. weeg nog slechts 52 kg terwijl ik toch 176cm lang ben.
Eigenlijk zouden ze me in het ziekenhuis moeten opnemen. Zo mager kan dodelijk zijn naar t schijnt.
Ben ook een zware computerfreak. doe nooit iets anders dan op die computer tokkelen.
Ben soms ook emotioneel gevaarlijk. Regelmatig crash ik volledig. Op zo'n moment kan je best niet in mijn buurt zijn.
Nooit praat ik normaal met mensen. Ik zit zo zwaar te zeveren. niemand krijgt de kans om zelf iets te zeggen. Ik kan geen seconde van stilte verdragen. Als die valt, dan begin ik onmiddelijk weer over iets anders. Als mensen me dan een opmerking geven, dan ontplof ik onmiddelijk.
Vriendelijk ben ik ook al niet.
Waaraan ik dit merk:
altijd al is het zo dat niemand ooit uit eigen beweging contact met me opneemt. Elk initiatief komt van mij, en mij alleen. Gewoonlijk worden ideetjes dan nog geweigerd. Ben echt niet geliefd dus.
die keer dat ik werkelijk volledig aan de grond zat, heeft iedereen zijn rug naar mij gekeerd. Zelfs jaren later, vragen ze nog niet aan hoe het gaat ofzo. niemand zit met me in.
Ik zit natuurlijk ook niet met een ander in. Hier zit ik dan weer. helemaal alleen. het enige wat ik vandaag echt heb gezegd was tegen mijn moeder. Zij reed, en ik las de kaart. Toen ze verkeerd reed heb ik haar enorm afgesnauwd. Heb haar de volgende uren constant gecommandeerd in het verkeer. Als ze 5 meter op haar voorligger inreed zei ik dat ze haar gas moest lossen, en omgekeerd ook. Mijn moeder heeft werkelijk alles voor me gedaan. En dit is mijn dank:
ik ben een loser die gewoon wat zit te internetten, geen vrienden heeft, geen goeie punten haalt op school, altijd maar alles kwijtspeelt, enkel goedemorgen en goedenavond zegt tegen zijn ouders, brieven thuis krijgt van storend gedrag, en leerkrachten over de vloer brengt die opnieuw komen zeggen dat ik meer kan.
Ik begrijp volkomen waarom mijn ouders hun plannen voor 3 kinderen hebben aangepast toen ik wat ouder werd. Ben altijd zo hevig, en ongecontroleerd geweest. nu ben ik eerder rustig, en praat nooit nog normaal met iemand.
Ik ben een gevoelloze robot die puur economisch denkt. De mensen waar ik echt om geef, maak ik kapot.
Nooit ben ik een normale mens geweest. Op geen enkele manier. Men ouders hebben me zover gekregen dat ik 1 keer per maand naar een fuif ga. Ik HAAT het, maar toch doe ik het. Op die manier kan ik redelijk sociaal leven. Iedereen loopt maar te roepen dat ze nog nooit iemand tegenkwamen die ook maar op me leek. Zij maken ook fouten, das waar. Ze denken bijvoorbeeld dat ik het leuk vind om vergeleken te worden met allerlei personnages van films.

Ik leid een dubbel leven. binnenshuis, en bij echt goeie vrienden ben ik stil, maar als ik buiten kom ben ik zowat het lawaaierigst van al. niemand vindt me normaal, en mijn lief broertje maakt het probleem alleen maar groter door mijn 'vrienden' te vertelen dat ik thuis WEL normaal ben.
ik WIL niks meer fout zeggen of doen. Vanaf nu ga ik terug leven zoals ik 3 jaar geleden was. stil, in een hoekje kijken hoe een groep zich amuseerd. Ik neem niet meer deel aan de maatschappij. Laat anderen maar klagen dat ze geen respons krijgen als ze iets tegen me zeggen. IK verkoop alleen domme praat, en het kost me meer moeite om mensen zo te ergeren dan anders.
Ik ga terug in de boeken duiken. las vroeger 6 boeken per maand.

Vroeger hebben mensen wel contact met me gezocht, maar ik kon het niet aan. Ik was altijd zo stil, en afstandelijk geweest. al 8 jaar. Nu plots kwamen ze me elke week halen om gewoon te praten. Ik kon het absoluut niet aan. Ben uitgevlogen, heb dingen gezegd die ik helemaal niet meende, maar nooit hebben die mensen nog met me gesproken.
heb dan maar is zo'n online iq test gemaakt. om te zien hoe dom ik nu eigenlijk was om zo te reageren. haalde 168 op de mensa test. ben dan maar naar jong hb gegaan, en zit nu hier.
Ik maak sindsdien geweldig veel lawaai, maar eigenlijk ben ik eerder angstaanjagend stil.
Ik wil absoluut niet meer zeveren, of spreken. Het zal weer een moeilijke stapzijn in de andere richting, maar dan kan ik weer rustig voortleven. laat mijn ouders maar zagen. Ik ben nu eenmaal niet gemaakt om met mensen om te gaan. wanneer er 5 mensen bij elkaar zijn, krijg ik al schik. Ik kan niet meer volgen. weet niet wie aan te kijken,...
laat mij maar zijn zoals ik ben: stil, en onvriendelijk

Ik wil heel graag veranderen. Ik wil heel graag sociaal zijn. Ik wil heel graag met mijn rugzakje door de wereld trekken en wel zien wat er gebeurdf en waar ik uit komt. Ik ben zo bang dat ik net als al die honderden mensen die dat wilden doen toen ze jong waren het niet zal doen. Dat ik over een jaar of weetikveel zal zeggen: God, ik wou dat ik dat toen had gedaan. Aan de andere kant wil ik graag dokter worden of regisseur en wil ik studeren en kunnen praten in vakjargon. Ik ben schrijver, maar te onrustig om te schrijven. Ik wil niet langer alleen zijn, maar ik wil niets liever dan mij eigen ding doen en uitsteken boven de massa. Ik ben zo bang dat ik alleen blijf dat ik mijn soulmate nooit niet zal vinden, dat ik me te wanhopig op nieuew contacten stort en mensen daar bij voorbaat mee af stoot. Ik klap dicht als mensen zich voordoen meer zelfvertrouwen te hebben als ik. Verschrikkelijk irritant want ik loop hier constant mijn goede advies te verkondigen, maar als puntje bij paaltje komt, h?... Dan laat ik mezelf in de steek. Ik heb een vriendin die heel open tegen alles en iedereen over zichzelf praat (ik moet zeggen, soms een beetje t?, maar dat is mijn probleem niet.) Maar ik kan dat niet. Ik kan met niemand echt praten. En dan doet het er niet toe over wat. Ik kan nooit eens gewoon een keer sjacherijnig zijn zonder dat iedereen het bij mij thuis op zichzelf gaat betrekken (doe ik ook wel, maar daar gaat het nu niet om). Zelfs thuis moet ik vaak op mijn tenen lopen om geen ruzie te krijgen, ik kan niet relaxen. Ik wou zo graag een beste vriend(in) hebben waarbij ik en die iemand bij mij gewoon kan doen. Djiezus, ik weet dat dit een beetje Amerikaanse soap klinkt, maar dat boeit nu effe niet. Ik hoef ook geen advies of zo. En als iemand vindt dat ik met mijn beide beentjes terug op de grond moet komen of zelf het heft in handen moet nemen heeft die iemand pech gehad (ik zeg het bitchi?r dan ik het bedoel) Want als het zo makkelijk was, had ik het dan niet allang gedaan? Ik wil niet afhankelijk zijn, maar tegelijkertijd wil ik niets liever.
Arrrgl... waarom klinkt dat nou zo fucking als iedereen op de hele wereld z'n probleem?!

ja en dan leven we nog lang en gelukkig

haha, I rule the world vandaag . Ben zeer zelfzeker, en alles zit mee. Ik lach alle problemen weg. ik ben gewoon de max .
toch weer ff niet. Was 2 jaar geleden werkelijk stil, maar dan op een duistere manier. Geloofde in niets ofniemand. Zelfs mezelf durfde ik niet vertrouwen. Nu nog steeds twijfel ik aan mijn eigen gedrag, maar klinkt het niet, dan botst het he !
Op een gegeven moment heb ik mezelf afgeleerd om te zwijgen. Begon te praten, maar er kwamen enkel duistere, raadselachtige woorden uit. Niemand begreep me dus. Ik was niet duidelijk genoeg, hoewel ik alles zei naar mijn mening. Mensen begonnen te antwoorden, en vroegen me eens gewoon mijn gedacht te zeggen. Doe ik nu nog, maar op dat moment waren het zeeeeeeeeer negatieve dingen. Nu zijn ze soms aleens positief ook.
Als iemand me irriteerd, krijgt hij de volle laag, maar als iemand me verwonderd, spreek ik dat ok uit. Eigenlijk loop ik ct te spreken. Toch ben ik niet altijd even eerlijk. Ik zeg gewoonlijk de waarheid over dingen die ik deed, en zei, maar meestal kloppen mijn gevoelens er niet bij. Ook vinden veel mensen me raar omdat ik zomaar impulsief reageer op alles. ben bijvoorbeeld vorig weekend naar breda geweest. Gewoon ineens gezegd: ik ga naar breda.
Enorme onzekerheid treedt ook in mijn hoofd op, maar ik maak mezelf een los gedrag gewoon.
tot zover ikke vandaag !

Hehe, ik had eerdaags ook een discussie over sociaal zijn. Mensen hadden het erover wie van hen het sociaalste was. Ik direct natuurlijk de vraag: wat is sociaal. (Ze keken me natuurlijk direct aan van: heb je haar weer, de filo-getinte vreemde.) Nou ja, best een leuke discussie geworden met uiteindelijk als conclusie dat ik zei dat ik dus niet sociaal ben, niet wil zijn. Ik was het namelijk niet eens met hun redenatie, sociaal zijn gaat om geven zonder terug te willen krijgen, niet of je iedereen aardig vind, maar ja. Ik was vrij op dreef en hield een monoloog over mijn frustraties over mensen die op straat leden proberen te werven voor een goed doel. Mijn haren gaan dan direct overeind staan, Dan heb ik zoiets van: jaja, erg leuk, een hengel geven in plaats vna eenvis, stuur me maar een mailtje, nu wil ik doorlopen. Als ik in de stad ben wil ik er namelijk zo snel mogelijk weer weg.
Nou ja, allemaal niet ter zaken doend dus.

Dus eigenlijk ben je alleen sociaal voor de mensen die je aardig vinden. Of begrijp ik je verkeerd? Oftewel: als je iemand niet sociaal vindt, dan kun je geen vrienden worden met die persoon. Volgens mij is dat enkel, als je wilt dat je sociale vrienden hebt.

Zouden er mensen bestaan die totaal niet sociaal zijn? Wat missen zij dan? en wat voor voordelen heeft dat? Zijne r voorbeelden van zulke mensen te noemen?

Is het voordelig voor onze soort als iedereen sociaal is? Vast wel. Voortplanting en dergelijken. Nou ja, ik ga nu echt.

in de psychologie, waar de stoornis autisme onder valt, is het een van de hoofdkenmerken van autisme dat het een contactstoornis is. Dat kan qua gedrag en qua sociaal contact heel verschillende vormen aannemen, maar allemaal heeft het als overeenkomst dat het net niet op de goede manier sociaal aansluit.

Ik ben niet erg sociaal ofzo, eigenlijk meer asociaal. Maar in gezelschap op school ofzo weet je wel, dan reageer ik heel anders. Dan ben ik drukker enzo. Maar van binnen ben ik heel erg stil en gesloten en laat ik niet veel los. Ben zelfs poosje naar therapeut geweest omdat ik altijd zo losbarste. maar ja, wat ik daar nou eigenlijk leerde. ik ben zelf niet hoogbegaafd, dus misschien vragen jullie je nu wel af wat ik hier eigenlijk doe op deze site en op dit forum, maar ik begrijp jullie. Maf he? ik voel me wel een beetje als een buitenstander als ik reageer ofzo. omdat ik niet hb ben. maar ik heb dezelfde gevoelens als jullie denk ik. ook al ben ik niet hb. Jeetje, ik ben errug. hebben we het nou over autisme? nou goed, ik denk dat autisten niet het gevoel hebben dat ze iets missen Jana. Ik denk dat ze zich juist ergeren aan 'normale mensen'. Niet stom bedoelt ofzo, maar gewoon, zo denk ik erover.

*willen mensen stoppen zich te verontschuldigen voor wie ze zijn en wat ze denken?*

Alvast bedankt.
Was getekend,
Nicole

Ja.. maar kan het ook zijn dat jij sociaal doet tegen mensen en dat die mensen dan a-sociaal (zo noem ik het maar even) reageren?
Ik denk dat sociaal zijn te maken heeft met andere accepteren zoals ze zijn en aardig tegen hen doen, A-sociaal ben je als je een van deze 2 niet hebt of doet.

>> blubber.. ik "herken" mezelf in het afvragen "wat er anders aan mij dan anderen, waarom wordt ik niet geaccepteerd"

xxx moi