Geplaatst op 6-8-2005 om 11:38
Als je even kijkt naar de oorsprong van alle bevrijdingsgodsdiensten dan kom je bij de filosofie van 1 man uit: Zarathoestra die met zijn Dieseits en Jenseits het basisvraagstuk dat elke godsdienst probeert op te lossen aanraakte. Hij had het over de strijd tussen goed en kwaad, en hoe het goede uiteindelijk zal overwinnen.
In het christendom is het boek van Job iets dat dit vraagstuk ook aanraakt. Hoe kan het dat slechte dingen goede mensen overkomen en omgekeerd? Elke bevrijdingsgodsdienst lost dit op met een soort "afterlife", of dat nu een hemel of re?ncarnatie is. De logica hierachter is dat goede mensen na de dood beloond zullen worden.
De grote godsdiensten ontstonden op momenten in de geschiedenis dat de samenlevingen complexer werden. Er was nood aan ordening. Sommige samenlevingen verwerkten in hun religie het bestaan van 1 of meerdere opperwezens.
Wat is nu het punt van de geschiedenis? Wij bestaan niet omdat God ons gemaakt heeft, God bestaat omdat wij hem bedacht hebben... Ikzelf heb geloven in God altijd beschouwd als een teken van zwakte. Als het niet in het reine kunnen komen met onverklaarbaarheden en in een soort van gemakzucht dit toeschrijven aan een opperwezen. Wie lang genoeg "waarom-vragen" stelt komt uiteindelijk toch vast te zitten. Je kan dat in mijn ogen aanvaarden en proberen antwoorden te zoeken, of je kan zeggen "Het komt door God". Maar ik zal nooit de 2e aanpak kiezen.
Ik ben het wel eens met Denise dat geloof in iets een goede zaak is. Ikzelf geloof in de liefde, in vriendschap en in het menselijk kunnen en nog een paar van die positieve zaken. Maar "God", nee dat kan er bij mij niet in, sorry
