Forum

Hey Lizi.
Ik geloof zeker in God.
Ik geloof in de Bijbel en de Koran en het taoisme en het boeddhisme en het baha'i-geloof.
Maar je hebt nogal veel vragen. Misschien kun je in het begin richten op ??n?

Een mens bestaat volgens mij uit een lichaam en een geest, respectievelijk een brein en een ziel. Rationaliteit houdt de logische dingen die je brein bedenkt in, terwijl spiritualiteit een proces en gegeven is van je ziel.
In andere woorden.
Hoe kun je in God geloven zonder je ratio te gebruiken? Dat zou eenzijdig zijn.
?n:
Hoe kun je rationeel bezig zijn zonder spiritualiteit (= op een bepaalde manier bezig zijn emt God/ het goddelijke / het al / de natuur als zijnde logcia, het spirituele) ??? Dat zou ook eenzijdig zijn.

Ik heb geen idee of er een God bestaat.
Rationeel gezien:
Lijkt het me sterk, waarom zou iemand iets zo verre van perfect schapen en mensen / dieren zoveel leed aan doen?
Maar van de andere kant,
Hoe zou alles anders zijn onstaan?
Als je erover nadenkt is het zo vreemd, er kan toch geen niets zijn? En hoe kan iets er altijd al zijn? Dat klopt gewoon niet. We missen nog iets. Misschien bestaat tijd helemaal niet. Zitten we helemaal verkeerd te denken, net zoals mensen dachten dat de aarde plat was. Vreemd, ik denk dat dit zo'n onderwerp is waar je niet te lang over na moet denken, en gewoon meteen de Darwintheorie moet gaan schreeuwen of in God moet geloven.

Er zijn ook veel mensen die en in de evolutietheorie en in god geloven.
>> Aanpassing van geloof.
En volgens mij moet je de bijbel ook niet helemaal letterlijk nemen.
7 dagen..

Waarom zou de evolutietheorie los staan van het bestaan van God?
Hoe kun je het los zien?
Bijbel: God sprak het woord, en het Woord was er, en er was de wereld. Zoiets, geloof ik.
Evolutietheorie: BAM. Wereld.
Alle stadia van de evolutietheorie worden precies zo doorlopen in de bijbel. 7 dagen, tsja, ergens verderop staat dat wat voor God een dag is, 1000 jaar voor de mensen, ?n andersom. Oftewel: tijd is relatief. (denk ik dan.)

Wetenschap zonder geloof is onvolmaakt.
Geloof zonder wetenschap is bijgeloof.

Het is denk ik geen kwestie van waarheid en onzin. Ik ben het met Nicoile eens, geloof in de evolutietheorie en geloof in een hogere macht, al dan niet God, zijn niet onverenigbaar. Ik ben een fervent gelovige, maar betekent dat dat ik alles geloof wat in de bijbel staat? Neen. Integendeel. Maar dit betekent ook niet dat ik gezien vanuit het raionele (geloof in evolutietheorie e.a) geen ruimte zie voor een geloof. Zoals het gegeven dat de mens afstamt van een dierlijk soort onacceptabel lijkt voor velen traditionele Christenen en gelovigen, zo onacceptabel lijkt het gegeven dat de wereld is ontstaan in 7 dagen, met Adam en Eva en een paradijs voor aanhangers van de evolutietheorie en het Darwinisme. Maar is het ??n dan fout? Naar mijn mening zijn beide standpunten verenigbaar. Zolang je als gelovige durft los te laten dat wat letterlijk in de bijbel staat, en als aanhanger van de evolutietheorie durft te geloven in het feit dat niet alles wetenschappelijk te bepalen valt.

Als ik je (Lizi) zo hoor praten, heb ik het idee dat het jouw onmogelijk lijkt te geloven in een God. Klopt dat? En zo ja, waarom? Heb je negatieve ervaringen met geloof? Of kun je een onvatbaar begrip niet inpassen in een rationeel leven?

hoe onstond god?

Quote van Denise:

God ontstond niet, God was

Am?n!

@ DrieNulZeven : dat stukje wat jij schrijft over dat gereformeerde meisje... weleens gevraagd hoe zij werkelijk in het geloof staat? Hoe zij de Bijbel hanteert als leidraad in haar leven? Hoe het komt dat zij extreem rechts is? Misschien is zij niet zo gereformeerd als jij denkt dat ze is... Begrijp me niet verkeerd, maar probeer eens achter redenen van gedrag te komen. Achter elk gedrag gaat iets schuil zonder dat wij daar iets van weten.

En jazeker...ik vind dat je moet uitdragen waar je voor staat omdat je anders jezelf en je omgeving voor gaat liegen over wie jij in werkelijkheid bent.

Best wel hypocriet ja, als je het zo bekijkt...helaas vat iedereen het geloof anders op waardoor het door iedereen anders wordt beleefd. En dat is jammer, want dan krijg je scheve verhoudingen. Het kan zijn dat niet-gelovigen een bepaald beeld hebben van waar gelovigen aan zouden 'moeten' voldoen en als het niet zo wordt nageleefd, wordt de gelovige zwart gemaakt.
Klein standaard voorbeeld: christenen zijn stijve mensen, mogen niks, moeten naar de kerk, lange rok, hoedje, netjes in het pak, niet drinken en niet roken. Nou, ik kan je vertellen dat ik op zondag bij ons weinig hoedjes en lange rokken zie. Als er een hoofddeksel bij ons te bekennen is, zijn het de petjes die door de jongeren gedragen worden. En je wordt er echt niet op aan gekeken als je een keertje een zondagje 'spijbelt'.

Weet je, je mag christenen (of andere gelovigen) best confronteren met hun gedrag wanneer het volgens jou niet overeenkomt met het geschreven woord. Kan je interessante discussies krijgen Altijd goed, of niet?

Maarruh, volgens mij dwaal ik van het item af...door alle ellende om je heen in de wereld kan ik me heel goed voorstellen dat er mensen zijn die denken: 'hoe kun je geloven in God?' Hier kan ik sowieso als antwoord op geven: 'kijk naar de blijde christenen, vraag het hen!'
En al die theorietjes die er zijn over de big bang e.d. tja...je gelooft het of je gelooft het niet.

Quote van DrieNulZeven:

oke ik geloof zelf niet

Geloven doet iedereen. Je moet geloof niet zien als geloof in een oppermachtig, alheersend, onvatbaar gegeven. Er bestaan heel veel soorten geloof, ieder mens moet geloven. Uit het geloof in iets haal je troost, vind je rust. Ook geloof in jezelf of in de kracht van de natuur is een geloof. Misschien ben ik heel wantrouwig als ik zeg dat ik niet geloof dat je niet gelooft. Ga eens na voor jezelf waaro je zegt niet te geloven. Tegenwoordig zijn er zoveel jongeren die het geloof in een god hebben laten vallen, omdat het ze onlogisch lijkt. Uit onderzoek blijkt dat steeds meer jongeren dus geloven in 'iets'. Een kracht die de wereld in goede banen leidt, of een persoon die de hemelboog op zijn schouders draagt, of een persoon die de mensen hoedt voor gevaar, en beschermt. Ze geven hier geen naam meer aan.

Ik denk idd ook dat in elke geloof respect een grote rol speelt, maar wat we te vaak zien gebeuren, is dat de teksten uit heilige geschriften soms verkeerd ge?nterpreteerd worden, dat leidt tot het tegengestelde van respect. Men gebruikt gegevens die in de heilige geschriften staan juist om wandaden te plegen, en vervolgens te zeggen dat dat zo geschreven staat. Dan is het makkelijk de verantwoordelijkheid op de geschriften te schuiven.

Ik lag vanacht na te denken. En er schoot mij een, misschien heel vreemde, theorie i.v.m het combineren van twee verschillende theori?n (nl. het scheppinsverhaal en de evolutietheorie) te binnen. Het enige jammere is dat hij niet klopt. Op het eerste zicht lijkt het zeer aannemelijk, maar als we verder denken, mist er iets. Namelijk dat God de aarde schiep en binnen een paar dagen de mens in de vorm zoals hij nu is, en dat de wetenschap ervan uitgaat dat de mens vanaf het onstaan van de aarde ge?volueerd is tot de huidige vorm. Desalniettemin wil ik mijn kromme redenering toch even delen.

Om deze 'theorie" als aanneembaar te kunnen beschouwen, moet je wel aan de volgende 3 voorwaarden voldoen:

1. geloven dat de ziel niet sterfelijk is

2. Als gelovige een beetje wetenschap in het scheppinsverhaal durven toelaten

3. Als wetenschapper een beetje geloof in de evolutietheorie durven toe te laten.

Dus. De ziel is niet sterfelijk, het lichaam wel. de veroudering van het lichaam, is een veroudering van de cellen. Deze veroudering brengt dus ook een afname van de mentale en fysieke functies met zich mee. Maar naar mijn idee is dit g??n veroudering van de ziel. Indien de ziel met dezelfde snelheid zou verouderen als het lichaam, zou deze op dezelfde leeftijd als het lichaam moeten sterven. En als we mogen aannemen dat de ziel niet sterven kan, betekent dat dat de ziel niet veroudert. Of toch niet met dezelfde snelheid.

Wat naar mijn inzicht dus vreemd is. Is dat de ziel wel een deel is van het gegeven 'mens'. Zonder ziel zijn wij geen mensen. Maar opvallend is dat de ziel en het lichaam dus qua veroudering niet op elkaar zijn afgestemd. Wat betekenen zou dat deze twee gegevens los van elkaar ontstaan zouden moeten zijn. In de bijbel lezen wij: God schiep de mens. In de evolutietheorie lezen wij: de mens stamt af van de aap, en ge?volueerd tot het huidige soort. Mijn gedachten hieromtrent :

Als het stoffelijke gedeelte van de mens nu eens bepaald zou zijn geweest door de evolutietheorie en het onstoffelijke, de ziel, door God. Dan spreken we de twee theori?n niet tegen. Want de ziel bepaalt voor een groot deel w?t voor mens we zijn. Dus als God de ziel schiep, dan schiep hij indirect de mens. Ten tweede kunnen wij dan nog steeds van primaten en amoeben afstammen. Het lichaam. Op deze manier is de mens dus ontstaan door natuurlijke processen maar ook door de hand van God.

Stel dat het zo zou zijn gegaan, zou dat betekenen dat je als rationeel denkend persoon gewoon kunt geloven zonder tegen de wetenschap in te gaan, en dat je als gelovigen ook gewoon kunt blijven geloven, ookal schuilt er in het scheppingsverhaal wetenschap.

Maar jammer genoeg kan deze theorie niet bestaan, behalve als we het scheppinsverhaal zo zouden aanpassen dat God de mens pas schiep na een paar 100.000 jaar.

Heb jij misschien al eens een theorie bedacht, moet niet realistisch of op waarheid gebaseerd zijn, die de evolutietheorie en het scheppinsverhaal omvat? Laat maar horen.

Denise

Ik vroeg me dat af wat betreft tweelingen.
Zouden die dan 2 verschillende zielen hebben?
Want ook qua denken blijken ze zeer veel op elkaar te lijken *eeneiige tweeling*
Maar dat zou je ook kunnen verwijten aan dat ze al heel hun leven bij elkaar zijn.
Geen idee hoe je het zou kunnen bewijzen.
Ik geloof wel in de ziel, want het lijkt me zo vreemd dat heel mijn gedachtengang alleen door iets materieels is gevormt.

@ Denise
Oke de verklaring van die kwantum theorie daarvoor is dat de ziel (of het bewustzijn) ontstaat door het elektrische veld van de hersenen (in ongeveer de 5e maand van de zwangerschap dus). En het punt dat dat van die tweelingen kan verklaren is dat eeneiige tweelingen exact hetzelfde DNA hebben. Dus hebben die ook dezelfde hersen opbouw. Doordat die opbouw hetzelfde is word dus ook het elektrische veld hetzelfde en naarmate de persoon meer meemaakt komen er meer verbindingen bij in de hersenen en veranderd dus ook het dat elektromagnetische veld mee. Daardoor veranderd de persoon dus en kunnen er verschillen zijn.

Kunnen wij het nog allemaal begrijpen???? mooi
Ik vind dus dat die theorie nog teveel berust op het gissen naar mogelijke oorzaken.
Ik denk dat er meer waarheid zit in mijn theorie want die kwantum theorie verklaard nog steeds niet dat eeneiige tweelingen het altijd precies van elkaar weten als bijv de een iets breekt ook al zijn ze duizenden kilometers uit elkaar.
Ik denk dat bij het delen van de stamcel in twee stamcellen (voordat er een embryo word gevormd) de ziel op de ??n of andere manier meedeelt maar dan toch een bepaalde verbinding houd met de ander. Die kwantum theorie schuift het dus weer af op het elektromagnetisch veld van de hersenen maar dan zou je dat soort dingen toch met ieder ander mens moeten hebben dat dicht bij genoeg in de buurt is?

Wat ik allemaal niet bedenk en onderzoek zeg...... en dat ik dat nu pas opmerk

Oke mijn theorie?n zijn misschien een beetje krom maar ik vind dat er wel degelijk waarheid in zit. Wat vinden jullie ervan?

Ben benieuwd.......

Ik wilde met mijn vraag anderen alleen maar laten concluderen dat tweelingen dus 2 verschillende zielen moeten hebben en dat dus zelfs met het zelfde genetische materiaal en opvoeding een eeneiige tweeling verschillend zijn.
Dat laatste moet ik even uitleggen denk., heb ik nagevraagt bij een kennis van mijn moeder.
Die heeft een tweeling van 5 *eeneiig* en volgens haar zijn ze nogal verschillend qua hobbies, lievelingskleuren etc.
Zo is de 1 ook erg verlegen, terwijl de ander dat wat minder is.
Ik concludeer daar weer uit dat de mens een ziel moet hebben of iets dergelijks,
dit geloof wordt helemaal versterkt doordat ik het laatst voor elkaar heb gekregen *?! er gebeuren de gekste dingen als ik probeer te mediteren, maar vraag niet hoe* een soort van 'uit mijn lichaam te stijgen' >> vreemd voorval.
Iig, ik geloof erin.
Ik kan het niet wetenschappelijk of rationeel verklaren, dus heb geen enkel punt om iemand te kunnen overtuigen.
Het is meer een gevoel

Ik heb het niet over een ziel maar over het bewust zijn.
En verklaar maareens de verhalen van bijna dood ervaringen en mensen die geopereerd worden en alles exact na kunnen vertellen.

maarja iedereen mag geloven wat hij/zij wil en rustig je eigen geloofje hebben mag ook want immers gelooft iedereen wel iets als je diep graaft...

Als je goed kijkt naar de geschiedenis, dan valt het op dat (voorzover ik weet) alle volkeren wel ??n of meerdere goden hadden, en dat het aantal goden per volk in de loop der tijd teruggelopen is... De Egyptenaren, Grieken en Romeinen hadden allemaal een grote hoeveelheid goden, de hedendaagse grote religies hebben er slechts 1.

Als je goed kijkt naar de geschiedenis, dan valt het op dat (voor zover ik weet) men in de loop der tijd steeds meer 'onverklaarbare' dingen heeft weten te verklaren. Bliksem is niet Thor (ik dacht dat hij 't was) die met z'n hamer woest op de wolken ramt, maar dat het een fenomeen is dat met electriciteit enzo te maken heeft.

Combineer je deze twee gedachtenstromen, dan concludeer ik voor mijzelf dat het geloven in goden niets anders is dan dan een noemer verzinnen voor het onverklaarbare. "Wat is onweer? Dunno, vast iets goddelijks" zal een Griek gedacht hebben, omdat die Griek vanuit z'n kennis geen andere verklaring kon bedenken.

Daarom zie ik het begrip 'god' als het onbekende, waarvoor wij op dit moment nog geen verklaring hebben. Over 100 jaar of 1000 jaar zal er een stuk minder aan god toegeschreven worden dan nu, gewoon omdat wij dan meer weten dan nu. Omdat er vroeger zoveel minder bekend was dan nu, hadden ze toen meerdere goden om dat grote gebrek aan kennis te 'verklaren'. Nu weten we veel meer en is ??n god voldoende. Betekent dat dat je 'god' als dooddoener mag gebruiken voor, voor jou, onbeantwoordbare vragen? Nee, ik vind van niet.... Blijf nieuwsgierig en blijf juist vragen stellen over wat we niet weten... De kans is dat door antwoorden te zoeken, je weer iets nieuws ontdekt. Als je je neerlegt bij het feit dat je iets niet weet en ook niet meer openstaat voor mogelijke verklaringen, dan kom je als maatschappij ook geen stap meer vooruit... Accepteer dat je iets niet weet, maar betreed geen gedachensporen zoals "Ik weet het niet, dus hoef ik het ook niet te weten..."

Ok, leuk, we hebben nu het gebrek aan kennis verklaard, waarom hadden mensen dan niet zoiets van "Ok, bliksem wordt door god veroorzaakt... Move on, nothing to see..." Waarom hebben mensen er een hoop ethiek en leefregels en fictie aan vastgehangen?

Kijk bijvoorbeeld eens naar het idee "heilig boek." Op het moment hebben de christenen de bijbel, joden de thora en islamieten de koran. Er zijn nog wel meer religies en geschriften te bedenken, maar het gaat even om het idee van "heilig boek" an sich. De verhalen er in proberen om op een, voor de mensen van de tijd waarin het geschreven is, acceptabele manier het gebrek aan kennis over de wereld te verklaren. Hoe kwamen wij hier op aarde? Hoe kwam de aarde hier? Lees en gij zult 'weten.' Dat wij nu weten dat een hoop dingen niet kloppen doet niets af aan het feit dat mensen 2 millenia terug in die verhalen een acceptabel verhaal zagen. Dus hadden ze geen slapeloze nachten meer over de onopgeloste vragen en konden ze nuttige dingen gaan doen...

Een tweede functie van die boeken is om de cultuur, normen en waarden vast te leggen en te behouden voor toekomstige generaties. Hoeveel volkeren hebben gebruik gemaakt van diverse vormen van verbale of fysieke overdracht van traditie en opvattingen? Iets opschrijven is minder gevoelig voor vervorming dan een verhaal generatie op generatie opslaan in de niet-altijd-perfecte geheugens van mensen en de verhalen via iets ambigues zoals taal over te dragen. Wat dat betreft is het concept "heilig boek" nog helemaal zo gek nog niet.

Wat juist ook een nadeel is van zo'n boek is, is juist dat het lang meegaat. Een volk dat alles mondeling overdraagt zal per generatie de verhalen iets ander doorvertellen; accenten leggen op dingen die anders zijn dan bij vorige generaties. Hierdoor veranderen de verhalen en zo groeit een verhaal mee met de opvattingen van een volk. Zo'n boek wordt overgeschreven en ook daarbij worden, al dan niet opzettelijk, fouten of 'correcties' aangebracht, afhankelijk van de schrijver. Dit veranderingsproces gaat echter veel trager en zo kan je als volk dus een conflict krijgen tussen de re?ele wereld en de wereld van het "heilige boek." Dit is iets dat in mijn mening ook nu bezig is, kijk bijvoorbeeld maar naar het feit dat islamieten varkensvlees onrein noemen.... Ik eet het af en toe en ik leef nog... Niks mis mee hoor, maar kijk je naar de tijd en plek waar dat boek van hen geschreven is, dan zie je dat varkensvlees in de warmere gebieden gewoon veel snelle bedierf; noem het onrein en eet het niet en je voorkomt dat mensen ziek worden van bedorven vlees.... Slim, nietwaar?

Kijk je naar de tradities van de klassieke tijd, dan zie je dat geschiedschrijving bijna nooi objectief was en dat er vaak een enorme dosis slijmerij naar de heersers en een hoop subjectieve dingen in verweven zit. Ook was er toen geen fictie, behalve de geschiedkundige documenten en religieuze documenten. Ga je je gebrek aan kennis een naam geven of meerdere namen geven en verzin je er leuke verhalen omheen, met allemaal wijze lessen enzo er in verweven, dan heb je iets nuttigs te vertellen op de koude winteravonden... Hele nuttige fictie dus...

Het is alleen zo jammer dat mensen die verhalen soms niet kunnen relativeren en vertalen naar het heden...

Het is een feit dat er in iedere maatschappij altijd een aantal mensen zijn die niet tevreden zijn met wat ze hebben, die niet stoppen wanneer ze anderen (mis)gebruiken om er zelf beter van te worden. Kijk naar de slavenhandel, kinderarbeid en geforceerde prostitutie. Kijk naar multinationals die de politiek naar hun hand zetten en zet zo lang lobbyen tot ze nog meer geld (=macht) hebben...

Religie is ook iets wat door zulke mensen misbruik wordt/werd voor persoonlijk gewin. Breng de gelijk gelovenden samen en ze voelen zich verbonden, een gemeenschap. Dit is iets waar veel goeds uit kan komen. Voor de goede orde worden er wat mensen aangesteld die de hele zaak co?rdineren en de mensen met hun wijsheid helpen om beslissingen te maken. Helaas krijg je altijd wel dat er na een aantal generaties altijd wel iemand op zo'n vertrouwnspositie terecht komt, die daar niet zit voor z'n medemens, maar voor z'n eigen gewin. Dit is de reden waarom in de middeleeuwen de kerken zo rijk waren, ze troggelden de mensen geld af en vanuit hun goedgelovigheid en (na?eve?) vertrouwen leefden veel mensen in armoede, terwijl de kerk-officials moddervet werden van het vele luxe eten in hun met goud beklede kerken...

Om deze redenen ben ik zelf dus tegen ge?nstitutioneerde religie, wijs ik het concept 'god' af als dooddoener en probeer ik op m'n eigen manier te leven. Dat ik niet alles weet en ook nooit alles zal weten, dat accepteer ik omdat ik weet dat wij, als mensheid, gewoon nog niet genoeg kennis en middelen vergaard hebben om alles te verklaren. "Als je alles weet zou het ook maar zo saai zijn," zij een docent van mij ooit. In mijn optiek is het echter nooit verkeerd om te proberen zo veel mogelijk te verklaren en zoveel mogelijk vraagtekens te plaatsen bij dingen die je niet als logisch gevolg uit de jou bekende feiten volgen.

Ik zal vast wel 1000 en 1 dingen vergeten zijn in m'n betoog, en er zullen ook vast wel 1000 en 1 mensen beledigd zijn door wat ik hier schrijf, maar probeer bij jezelf na te gaan: ligt dat aan mij, omdat ik je beledig, of ligt het bij jou omdat je niet toe durft te geven dat ik (heel misschien) gelijk heb? Kan jij niet leven zonder de geruststelling dat je 'maar' een mens bent en dat alles wat je doet eigenlijk niet jouw verantwoordelijkheid is, omdat je slechts een pion bent in het wrede spel van jouw god? Dit matcht namelijk met het maatschappelijke patroon dat niemand meer verantwoording durft te nemen voor z'n eigen acties, maar alles af probeert te schuiven op anderen....

Ik probeer geenszins mensen te beledigen, te kwetsen of te provoceren, dit is slechts mijn mening en visie op het zeer controversi?le begrip 'religie'.

@ narnach: Bedankt voor het uitdiepen en verbeteren van mijn theorie want zover was ik in mijn hoofd nog even niet.
Maar ik ben het zeker met je eens dat je verantwoordelijk bent voor je eigen daden en dat niet op een god af kan schuiven en dat het geloof vaak is gebruikt om meer macht te krijgen.

In mijn ogen is het totaal niet slecht om te geloven in een 'iets'. HEt geloof in een 'iets' is een geloof van de jonge generatie, een geloof van deze tijd. Het maakt niet uit in wat je gelooft, zolang je uit het geloof maar iets haalt wat voor jou belangrijk is en wat jou gelukkig maakt. Elke religie, elke godsdienst en elk geloof heeft dezelfde basis en hetzelfde uitgangspunt: kunnen verklaren wat onverklaarbaar is en rust kunnen bieden. Waarmee ik niet zeggen dat mensen die niet geloven geen rust kunnen hebben of dingen niet kunnen verklaren en dus ook minder gelukkig zijn. Ook het geloof in niets is geloof.

Ik denk dat men steeds meer gaat geloven in het 'iets' doordat de vormen die het Christenom heeft niet meer aansluiten bij de moderne leefwereld. Het is niet meer herkenbaar, en het wordt snel afgedaan als conservatief en ouderwets (wat het ook is!), alleen is het denk ik moeilijk je over die dingen heen te zetten, over de gebruiken van de Rooms Katholieke kerk, en dan toch nog te kunnen geloven in de God van die godsdienst.

Ikzelf ben Christen, maar kan mij totaal niet vinden in de gebruiken van de Kerk, integendeel, ik vind het Vaticaan ook conservatief en de manier van diensten houden ouderwets. En toch is het voor mij geen probleem om wel in de kern van dat geloof te geloven.

Ik denk dat het voordeel van geloven in 'iets' is, dat je zelf vorm kunt geven aan je geloof, en dat je niet verplicht bent te voldoen aan bepaalde voorwaarden van het geloof. Maar ik zie zelf ook voordeel aan het geloven in een vastgestelde godsdienst, zoals het behoren tot een gemeenschap, etc. Elk van beide zal geloven zoals het best bij hem past en is dus niet per definitie gelukkiger of ongelukkkiger.

Mijn visie van de ideale godsdienst, is er een die mensen toelaat zichzelf te zijn. 1 die zijn volgelingen niet blind maakt, ook niet voor zichzelf of hijzelf.

mischien zijn die substantiele zaken toch niet van een dusdanig belang of dienen ze mischien een zeflde (beperkt) doel als zo'n overlevering dat dient. Je gaat er nu vanuit dat er zaken zijn die er meer toe doen dan dat het geloven in religie dat is. Ik ben het niet eens met de opvatting "religie is ontsnapping aan de werkelijkheid" of welke andere formeluring dan ook. De waarheid is of heel banaal of hij bestaat niet. en ik wil met de dag meer in dat laatste geloven . Ik wilde dat ik kan geloven.