Forum

Heb jij die jongen zijn toestemming dit hier vrij te geven?? Ik zou het persoonlijk namelijk niet op prijs stellen zou iemand dit in mijn situatie doen.

@nylo: ik besefte dat ook toen ik mij bericht plaatste. Maar ik heb zelf ook langere tijd hulpverlening gehad, en ik stelde het destijds zeer op prijs als ik wist van wat er met de informatie gebeurde. Gelijk heb je al je zegt dat er meer dan 1 van zulke mensen rondlopen, maar daar draait het niet om, ik heb het ook niet over beroepsgeheim. Ik vind het gewoon belangrijk dat er zorgvuldig wordt omgesprongen met informatie over iemand anders problemen, ookal is het nog zo anoniem. Maar ja, ik ben nu eenmaal nogal pricipieel.

Het is best te begrijpen dat die ouders bezorgt zijn. in de plaats van die jongen zou ik het nog minder leuk vinden om gepusht te worden dan dat er zo opersoonlijk over mij wordt gepost op een forum.

Hmm, hier herken ik mij best in. Ik wou ook niet zoveel weten over mijn hoogbegaafdheid. Het hoort tenslotte geen probleem te zijn. Maar dat is het in de meeste gevallen die ik zie wel. Nou kom ik uit een gezin met 6 kinderen, ik was de jongste, en we waren allemaal wel aardig pienter, dus ik was geen uitschieter. Daar was ik zelf blij om, je wilt namelijk normaal behandeld worden. En dat is juist precies waar het om gaat denk ik. Die jongen wil zoals iedereen behandeld worden. Ik had precies hetzelfde, maar dan ga je je juist verkeerd aanpassen.

Toen ik op de middelbare school kwam namen mijn ouders ook gelijk maatregelen, en overlegden ook met mijn mentor enzo. Ik zelf wou niet in de spotlights staan, want dan werd je niet normaal behandeld. Want opvallen was voor mij iets negatiefs, terwijl ik er soms toch ook van hou om wel in de spots te staan, maar dat was omdat ik dan iets goeds deed. Omdat ik het vwo deed moest ik naar een andere school, maar daar was mijn persoonlijke begeleiding echt slecht (daar hebben mijn ouders ook niet over hb gehad). Ik heb 2 jaar op die school gezeten, heb heel erg ondergepresteerd, en ben blijven zitten in de 4e. Er was toen voor mij geen 'hoogbegaafdheid' meer, alleen bij vlagen soms, maar ik wou er niet meer aan. Toen...heb ik eens op internet een iq test gedaan, en toen was het toch even schrikken. Toen ging ik ook wel geloven dat ik het wel kon, maar niet deed. Op de school waar ik nu op zit, heb ik de 4e over gedaan. Ook daar hebben mijn ouders niet over mijn hb-heid gehad, en liever wil ik dat ook niet. Er zit ook zo'n raar stempel op hb zijn. Alsof je een wonderkind zou zijn ofzo.

Maar goed. het belangrijkste is denk ik : motivatie terugwinnen. Want die jongen KAN het dus wel, maar WIL het niet. Motivatie kan ik bijvoorbeeld vinden in interessante dingen. School is nou eenmaal niet altijd interressant, maar soms kun je dat wel voor jezelf maken en hoe leuker /interressanterhet wordt, hoe beter ik ga presteren. Het is soms ook wel zo dat als je in een vak niet goed bent, dat je het dan ook wat minder interressant vindt. Als hij misschien eens wel zijn best doet, zal hij zien dat hij het wel kan, en misschien wat meer er aan doen, maar dat hoeft niet.
Het belonen van goed leer werk zat voor mij meestal in prijzingen van ouders, leraar en vrienden, dus ik denk dat materiele beloningen echt niet zullen helpen. Maar als hij van zichzelf geen erkenning krijgt van wat hij kan, zal het lang kunnen duren denk ik.
Een echt goede oplossing weet ik niet
succes ermee

Ja Rebecca, daar heb ik natuurlijk niets aan. Het is de opdracht om een oplossing te zoeken, als ik dat niet doe krijg ik een onvoldoende, en de moeder wil graag hulp.

Thanks aan alle anderen voor de tips en verhalen

Maar waarom zoekt die moeder dan geen andere hulp, als ze zo graag hulp wil? Ik snap de bedoeling van jouw idee ons hulp te vragen nog steeds niet. En ik begrijp ook niet wat je verwacht, dat wij het voor je doen? En ik zou graag weten met welke insteek je aan dit 'project' bent begonnen. Wat denk je dat je concreet voor die moeder kan betekenen?