Forum

Hey,

Wat is bewust-zijn? Hiermee bedoel ik het bewust zijn van je leven. Het bewust leven, het bewust bezig zijn met je leven, het bewust be-leven. Zijn we in de huidige maatschappij niet te sterk geneigd onszelf voorbij te rennen en niet stil te staan (= bewust zijn) van waar het in ons menselijk bestaan om draait? Dromen we niet te vaak ons leven? Zijn we niet te veel in de toekomst bezig? Zouden we niet beter met z'n allen met de dag leven. Tijd speelt de laatste jaren een te grote rol in onze samenleving, vooral omdat de meerderheid er een tekort aan heeft, maar we zouden beter onze tijd zo indelen dat we er gewoon genoeg van hebben. We kunnen niet meer tijd maken, maar indien we ons meer bewust zouden zijn van elke handeling die we doen, en niet constant druk maken om wat we nog m?eten doen. Bewust leven, wat houdt dat nu eigenlijk precies in? Wanneer durf je nu van jezelf te zeggen dat je iemand bent die zich zeer bewust is van het leven? Ik ben van mening dat je bewust zijn van het hier en nu en minder van het daar en later een hele gezonde manier van leven is. Leven zonder dat je alle dagen van de week bezig bent met de volgende week. Bewust zijn heeft voor mij de lading van het intens ervaren maar kunnen relativeren van de dingen. We moeten de druk van de tijd durven loslaten (neem dit niet te letterlijk, want te laat komen op afspraken is natuurlijk ook niet bepaald representatief).

Ik wou dat ik bewust kon leven, ik betrap me er op dat ik de realiteit, de dag van nu dikwijls ontvlucht door te dromen over de toekomst. Ik leef elke dag met de droom van volgend jaar. En het jaar daarna. Het onbewust leven is voor mij dus een manier om de harde werkelijkheid niet onder ogen te moeten zien. In een aantal anderen dingen ben ik wel redelijk bewust, ik sta wel heel bewust stil bij de essenti?le dingen en problemen van het leven, van mijn leefwereld, van onze samenleving.

Nu voel je het natuurlijk aankomen. Wat versta jij onder bewust-zijn? Leef je bewust, en waar baseer je dat dan op? Zou je graag bewuster leven en waarom? Zou het onze samenleving ten goede komen indien iedereen wat bewuster zou leven en in welke zin?

Greetz,
Denise

ik ben mij bewust van alles wat volgt op de de woorden "ik weet dat ..."
van het moment dat ik iets benoem kan ik met zekerheid zeggen dat ik daarmee bewust bezig ben, tijdens die benoeming,

alle verwerking van nieuwe informatie gebeurd in mijn bewustzijn

wat ik wil, is in iedere situatie, op elke moment, weten wat ik kan doen en daaruit doen wat ik wil
-al de mogelijkheden (weten wat ik kan doen) is ook mijn bewustzijn, ik wil dus meer dingen weten (te doen)

soms eist het leven dat ik een keuze maakt, een keuze die bepaalt wat ik zal kunnen doen. Op dat moment dat ik kies ben ik mij bewust van die keuze. Dan ben ik aan het kiezen.
Iedereen leeft altijd in zijn moment, alleen bepaal je zelf, binnen het mogelijke, welk moment dat precies is (beleef ik dat moment dagdromend, slapend, etend, pratend, ...)

wat ik kan, als mens, is mij bewust zijn van iemand anders, ervan bewust zijn dat iemand anders bewust is van mij; in dat opzicht wil ik bewuster zijn van anderen, en daardoor mijn bewustzijn verruimen of veranderen, evoleren zou ik dit noemen. Ik ben op zoek naar nieuwe zaken om mij bewust van te zijn. Een andere manier van bewust zijn betekent dan dingen in het leven op een andere manier beleven.

"Het moment" waarin mensen dus te weinig leven zou ik benoemen als het collectief moment, dat moment waarin de gebeurtenissen geintensifieerd worden door sociaal contact. Mensen zijn vervreemd van elkaar. Als ik mij alleen voel onder veel mensen, komt dat doordat ik mij als enige bewust ben van mijn gedachten, niemand anders onder die mensen die zich bewust is van mijn bewustzijn.

Bewustzijn is echte rijkdom voor mij.

@Nylo: Dat heb ik nu ook, ik doorzie bijna alles, elke handeling van personen in mijn omgeving, alsof iemand mij die dingen influistert. En ik vertrouw mijn eigen gedachten niet meer. Maar meer dan eens is al bevestigd wat ik dacht. Het is helemaal niet leuk om als het ware in gedachten van mensen te kijken, weet jij misschien wat ik er tegen kan doen?

@ dreamer; nee, ik weet niet echt wat je er aan kan doen. Ik relatieveer het in de eerste plaats voor mezelf ("ach, ik kan er net zo goed naast zitten", "wie zegt dat dat juist is" ...), maar stoppen kan ik het niet. Nu probeer ik er gewoon minder aandacht en belang aan te schenken. Als er weer zoiets in me opkomt, dan duw ik het vlug naar een lager bewustzijnsniveau. Maar echt weg is het dan niet.
Het feit dat je vaak bevestiging van andere krijgt (een tijdje later of zo) van je gedachten, maakt het er voor mij niet beter op. Dan ben ik blij dat ik ook af en toe tegenspraak krijg van mijn gedachten.
In therapie (groepstherapie) kreeg ik te horen van de arts (bij een individuele nabespreking), dat ik een heel goed analytisch inzicht had in mijn groepsgenoten. Dat zorgde trouwens soms nogal voor botsingen, want niet iedereen is er van gedient om er mee geconfronteerd te worden. In die therapie heb ik gemerkt dat ik me vaak (te?) bewust was van dingen om me heen. Dus af en toe schakel ik mijn computertje even op slaapstand. Bespaard veel energie.

@dreamer: die groepstherapie heeft geholpen. Je moet alleen weten dat ik er een jaar voor opgenomen ben geweest en dat ik pas na 8 (!) maanden enig effect van de therapie ondervonden heb. Ik geloofde er niet in, en ik kan nog steeds niet zeggen hoe het komt dat het geholpen heeft, maar ik voel me nu wel beter. Let wel, dat is een algemeen gevoel. Niet enkel dat 'bewust-zijn' ben ik anders gaan zien. Ik kan het eigenlijk niet uitleggen. Voel me nu gewoon beter op veel vlakken. En uiteindelijk ben ik me nog steeds even bewust van de dingen, je gaat er denk ik anders mee om.

Zelf luister ik minder naar muziek, of toch niet om mijn 'bewust-zijn' even te kalmeren. Al kan ik soms echt genieten van goede muziek. Maar regelmatig eens een CD-tje insteken doe ik niet.