Geplaatst op 21-11-2004 om 18:41
Hey,
Ik ben nu al bijna twee jaar zeer actief bezig in de parochie in ons dorp. Vooral dan met de vormselvoorbereiding bij kinderen van 12 jaar en de alternatieve jeugdvieringen3 maal per jaar. Alleen loop ik momenteel tegen een aantal problemen aan en ik zou graag eens horen hoe jullie daar tegenover staan.
Vanaf dit jaar ga ik zelf vormselcatechese geven en ik besef goed dat van de groep vormelingen dit jaar (51 kinderen) misschien maar 1/5 hun vormsel doen vanuit de geloofsovertuiging op zich, en omdat ze met de inhoud van geloof willen bezig zijn. Hier in de Kempen is het vormsel nu eenmaal iets geworden wat vanuit traditie mo?t en waarvoor kinderen dus echt gepusht worden door hun ouders. Sommige minder traditionele ouders laten hun kinderen zelf kiezen, maar veel kinderen willen gewoon graag een groot feest en veel cadeaus, want dat is wel wat het vormsel tegenwoordig (iig hier) inhoudt. Nu wil ik toch heel graag de kinderen van mijn groep zo goed mogelijk motiveren om even stil te staan en te bezinnen bij de dingen in het leven.
Mijn manier van vormselcatechese zal zeker niet heel katholiek zijn, en zal ook stroef vasthouden aan wat er in de bijbel staat. Ik wil ruimte cre?ren voor discussie en overleg. Ik ben ook Christen, maar geloof op een hele ruime en brede manier, die ik graag met anderen wil delen. Ik wil eigenlijk de vormelingen vooral meebrengen soms even stil te staan bij het leven. Nu heb ik bij de eerste gezamenlijke bijeenkomst al gemerkt dat een aantal vormelingen echt niet te motiveren zijn, en er ook gewoon totaal geen zin in hebben. Nu zit ik met een dilemma. De vormelingen moeten (maar het wordt wel van ze verwacht) op zich geen vormselcatechese volgen om hun vormsel te kunnen afleggen. Kan ik volgens jullie, tegen degenen die er of bijna nooit zijn, of niet meewerken en de groep verstoren, zeggen dat ik niet meer wil dat ze aanwezig zijn, omdat ze constant storend aanwezig zijn, en moet ik ze dan enkel verplichten w?l naar de gezamenlijke activiteiten te komen. Of moet ik het laten gebeuren? Ik ben namelijk bang dat wanneer ik iemand die de groep stoort aanwezig laat zijn, op gegeven moment de motivatie van de gehele groep verlies. En aangezien we dit jaar hebben moeten snoeien in het aantal catechesemomenten wegens een tekort aan catechisten (van 6 naar 4 bijeenkomsten) wil ik wel graag dat het voor degene die w?l vanuit geloofsovertuiging hun vormsel doen, het boeiend en zinvol is en blijft. Want ik heb zelf met mijn vormselcatechese destijds heel weinig zinvolle dingen meegekregen door de storende elmenten in de groep en door de speelse aanpak.
Hoe zou jij dit aanpakken? 1. Aanraden niet meer aanwezig te zijn bij de vormselcatechese momenten en enkel bij de gezamenlijke activiteiten? Of 2. proberen de groep toch in zijn geheel mee te krijgen en zo ja, op welke manier zie jij dat te verwezenlijken?
Denise
