Forum

Hoe stevig sommige mensen ook in hun schoenen staan, en hoe schijnheilig en meelevend ze er ook uitzien. Achter elke buitenkant zit een binnenkant. En achter elk schijnbaar harteloos mens schuilt een gevoelensmens, achter elk schijnbaar meelevend mens, zit een ego?st. Als ik zo eens rondkijk in mijn omgeving zie ik genoeg ?wannabees?, mensen die doen alsof ze ?normaal? zijn om er gewoonweg bij te horen, daarbij denken ze niet aan de gevolgen daarvan. Ondanks veel acteertalent, kan niemand zichzelf echt schuil houden achter dat schijnbeeld. De mens is transparant, makkelijk te doorzien, en er zijn dus ook personen die achter de maskers van mensen kijken. Dat heeft zo zijn positieve gevolgen, maar ook negatieve voor beide partijen. Door niet jezelf te zijn, gaan mensen opgegeven moment dingen van je verwachten die je eigenlijk niet waar kan maken. Of doe je dingen die niet goed voelen voor je.

Ik heb de ?gave? om mensen te doorzien, door het schijnbeeld heen te kunnen kijken, heel snel, en ik vroeg me af of dat aan mijn lag, of hebben jullie daar ook last van. Daarom is het voor mij heel moeilijk relaties te onderhouden, ik stel hele hoge eisen aan andere. Als mensen bij mij doen alsof ze me begrijpen en alsof ze hetzelfde voelen en met dezelfde dingen bezig zijn, terwijl dat niet zo is, heb ik dat na een aantal keren al door. En dat maakt me echt ziedend. Wees jezelf, dan wordt je ook gewaardeerd omdat je jezelf durft te zijn. Ik kijk heel erg op naar mensen die zichzelf blijven en zich niet laten leiden door wat andere mensen van ze verwachten en denken. Hebben jullie ook ?last? van het makkelijk achter het masker van sommige personen te kunnen kijken?

Ja je hebt gelijk. Zeker van je zaak ben je echter nooit, en het is heus niet zo dat zeg dat iedereen zich achter een schijnbeeld verstopt. Ik probeer alleen duidelijk te maken dat er mensen zijn die dat zo doen, en dat op het moment dat dat zo is, ik dat vaak gemakkelijk door heb. Ik ben ook niet zo hoogmoedig om te zeggen dat ik het dan altijd juist heb. Iedereen maakt vergissingen en ook in dit soort dingen is het deels zeker weten en deels interpreteren. En juist daarom is het zo moeilijk vaak het gevoel te hebben dat mensen je voor de gek houden. Het is misschien een beetje paranoia zo naar andere mensen te kijken, maardat komt ook door wat er het afgelopen jaar gebeurt is. En ik vraag me af of er hier mensen zijn die ook het gevoel hebben dat er veel mensen zijn die doen alsof.

ik ben het wel met neesha eens dat iedereen zich aanpast aan zijn 'oppositiepartij'. maar da's meer qua gedra, bewegingen enzo. dat vind ik niet vals. als mensen echter gaan liegen of opzettelijk zwijgen over hun meningen, dan is dat (voor mij dan) net iets te veel aanpassing om nog ethisch te tolereren. (niet dat ik er wat van zeg ofzo.) maar als ze bij de 1 stil en vredelievend zijn en bij de ander constant agressief lopen te krijsen vind ik dat niet 'nep'. Denise je zegt zelf al: "En achter elk schijnbaar harteloos mens schuilt een gevoelensmens, achter elk schijnbaar meelevend mens, zit een ego?st. " Alle verschillende kanten moeten toch geuit worden?
het gaat om de grootte van de fluctuatie die iemands gedrag vertoont tussen de omgang met A) hemzelf en B)veel verschillende mensen (de mensen in dit 'experiment' verschillen allemaal ongeveer evenveel van elkaar en bestrijken tezamen de belangrijkste vormen van gedrag die voorkomen i/d maatschappij). als de fluctuatie klein is, is hij/zij bij ieder ongeveer hetzelfde. deze persoon zal dan ook niet beschuldigd worden van fake gedrag. maar als de fluctuatie groot is, kan persoon Piet bijv zeggen dat diegene een masker ophoudt bij Jan omdat hij daar heel anders is.
dat kan natuurlijk zo zijn. maar ook zou de persoon veel verschillende kanten kunnen hebben, of erg gevoelig zijn voor gedragsmatige be?nvloeding door andere lui.
het is pas fake als diegene het (bewust of onbewust) doet met het doel A) bij de ander een wit voetje te halen B) telkens bij iedereen 1 bepaalde kant van zichzelf onderdrukt.

Ik ben van mening dat iedereen een rol speelt. Herstel MEERDERE rollen. Als ik mezelf als voorbeeld neem. Als verkoper ben ik op mijn werk voor de 1 de ideale schoonzoon voor de ander de relaxte jongen enz. Dit is niet om mezelf anders voor te doen aan anderen dit zijn gewoon verschillende facetten van mij. En de ene persoon ziet liever de schoonzoon de ander liever de ontspannen jongen. Het is op mijn werk aan mij om de klanten ontspannen te laten winkelen en ze zo goed mogelijk te adviseren. Dit doe ik op de manier waarop de klant zich het prettigst voelt. En let daarbij wel dat ik me zelf niet wegcijfer.

Wat ik probeer te zeggen is dat op je werk je een rol speelt en thuis bijvoorbeeld de rol hebt van vader of moeder. Als het kind naar bed gaat neem je de rol aan van partner of echtgenoot.

Dus het idee van een masker voor houden is gewoon iets dat iedereen doet. Bewust of onbewust. En gewoon omdat we niet uit 1 persoon bestaan maar uit meerdere. (schizzofreen ) Uiteraard heb je hier uiterste. Wat ik hypocriet vindt is 2 tegenstrijdige meningen ophouden. bij de 1 dit vinden en bij de ander overtuigd anders er over denken. Wel geloof ik dat iemand door ervaringen van mening kan veranderen.

Dan heb ik tot slot nog de vraag; hoe goed ken je jezelf?
Denk er eens over na. Ben jij zonder maskers of rollen? En zoniet maakt dat je een slecht persoon? bedenk je dus waarom je de rol of masker hebt. Als je dit hebt uitgevogeld. beslis dan hoe goed je mensen kan doorzien. Wellicht herken of indentificeer je de rol maar de persoon profileren is erg onwaarschijnlijk bij een eerste kennis making.

Je kan zien dat iemand zich verbergt achter een rol. Sommige mensen zijn beter acteurs dan andere maar speelt niet ieder mens een rol in deze wereld ? Ben je niet vrij je rol te kiezen?
kan de illusie die je creeert door een rol te spelen het moment niet mooier maken. Ik geeft toe dat iets dat Werkelijk mooi is, veel meer de moeite loont maar de zekerheid dat het werkelijk is heb je nooit. Zo heb ik later ontdekt dat ik mezelf eerder voor de gek heb gehouden.

Nu kan je het hebben over mensen die bewust een masker opzetten, hun rol zo goed spelen dat je pas vrij later doorhebt dat het zo is, en tot de conclusie komen dat het zo mooier was dan hoe het anders zou geweest zijn.
De mooiste momenten in mijn leven lijken zowiezo een illusie, gespeeld of niet. Zo kan je een kunstwerk maken van je leven door ieder moment mooi te maken aan de prijs dat je naast jezelf leeft. Dit is nefast voor de persoon dit het doet, waarom ik er een hekel aan heb. Maar het kunnen van zo iets is echt een gave en het is toch mooi ...

Misschien kan ik het leren, maar echt een rol spelen kan ik niet maar ik kan wel leven met het idee dat andere mensen het wel willen doen, zolang het hun vrije keuze is.
Van het moment dat ik niet doe wat ik echt wil doen, is er echte weerzin te lezen op mijn gezicht. Het zou veel leuker zijn voor mijn omgeving, denk ik, moest ik dat kunnen verbergen. Of hoef ik dat niet te verbergen en kan ik dat op een andere manier veranderen? Misschien kan niet iedereen dat en moeten ze zich wel verbergen.
Mensen die zich verbergen achter een masker vertrouwen je niet. (wel niets te maken met de verkoper - koper situatie)

Sommige films zijn mooi, sommige mensen leven alsof ze in een film zitten.
Een mooie illusie kan mooier zijn de lelijke werkelijkheid, al voelt deze laatste juister aan.


Mensen waarvan je zegt dat ze een rol spelen, zijn misschien gewoon dommer (als je spreekt van intra of interpersoonlijke intelligentie) of hebben minder inzichten indien het onbewust is.

Een kunstenaar zet een deel van zichzelf in zijn werk.
Een kunstenaar in het leven, geeft zichzelf aan het leven.

Twee mensen kunnen niet zijn op hetzelfde moment als ze in eenzelfde realiteit zitten. Tenzij er sprake is van emotie. Je met iedereen emotioneel verbonden voelen is onmogelijk.
Als maar een persoon kan zijn is de andere niet. Sommige zijn misschien bang of willen om de een of andere reden niet zijn en spelen dus een rol.
Ik heb het nooit meegemaakt, maar op het moment dat het nuttig is, als zo een moment bestaat, speel ik liefst een rol.


Uiteindelijk is het gewoon zo; de mensen waarvan je denkt of vind dat ze een rol spelen die ken je niet goed. Zelfs al speel je een rol, dan ben je toch nog jezelf ? wie ben je anders

dan heb je mensen die niet toegeven dat ze een rol spelen, dan heb je een leugenaar of iemand die zichzelf niet kent.

een acteur die de rol speelt van een persoon speelt toch dezelfde rol in om het even welke sc?ne hij zit ?
Die acteur is geen leugenaar omdat je weet dat hij een rol speelt en de welke.

Het is niet echt liegen in de zin van een leugen vertellen maar eerder voor de gek houden. Je kan ook jezelf voor de gek houden.
Weten of je dat doet doe je door de juiste vragen te stellen in de aard van "wil ik dit echt" "wat wil ik"

(extreme) aanpassing is voor mij een vorm van liegen.

Of je weet dat je een rol speelt hangt af van je zelfkennis/bewustzijn.

Het "zoeken van jezelf" is eerder het vinden van de rol die je wilt spelen in deze wereld ...

Iemand is een leugenaar als hij de waarheid verhult. Verhullen heeft, dacht ik, ook een betekenis van mooier maken. Hier ga ik de mist in:
zou er niks mis zijn met liegen om iets mooier te maken dan het werkelijk is ?
Ik heb zin om te zeggen dat er niks mis mee is, maar op het moment dat er vragen gesteld worden moet er wel eerlijk op geantwoord worden.
Je mag "liegen" met je gedrag maar niet in woorden.
Voor mij is het mijn "fout" als ik mij heb laten misleiden door iemand en heb ik in eerste plaats mezelf voor de gek gehouden.

het leven is als een film waarin ieder een rol speelt, daarom niet altijd de juiste rol.
Welke de juiste rol is, is een vraag voor het moment.

ik zie niks in je post dat wijst op een leugen.
moest je liegen zou je doen alsof je slimmer bent(als is dit niet zo evident) , ....

je gaat me toch niet wijsmaken dat je in feite helemaal niet om je vriendin geeft ?

over dat liegen trouwens: kijk naar m'n regelmatig veranderende status. luister naar anderen die me beter kennen, en je weet hoe eerlijk ik ben...

nee, je tante liegt niet. ze zwijgt. iemand liegt op het moment dat die iets zegt dat niet waar is met de bedoeling dat anderen (of hijzelf) hem geloven. jezelf iets voorliegen is namelijk ook iets wat de meesten onder ons wel op een of andere manier doen. ik lieg mezelf hier iets voor. alleen weet ik nog niet precies wat...

Voor mij is eerder de vraag of onbewust 'liegen' wel kan. Weet je voor jezelf niet altijd de waarheid, of iig de door jouw ge?nterpreteerde waarheid? Als je iets achter wilt houden voor een ander, doe je dat dan niet zoiezo bewust?

wat is "de" waarheid

Jezus zegt: "Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven."
Dinges zegt: Jezus is de Waarheid

mja, anyway: ik ben mijn idiote gedrag hier meer dan beu. ik ben dus maar weg. dagdag

precies wat riot zegt. daarom een beetje die misinterpretaties en tacklen of voorkomen (zoals woorden als "waarheid")

grtz

ja dat is wel zo, dat het bewijsbaar moet zijn, maar dat bewijsbare zit zelf ook in een context. het is niet absoluut, stel dat je wegvloog vanaf een flat, de volgende dag stond je op een lantaarnpaal maar daarvandaan kon je opeens niet meer vliegen (om 1 of andere reden lukt het zegmaar niet vanaf lantaarnpalen), dan kan je dus niet vliegen. maar gister sprak je wel de waarheid.

Dan had ik gezegd dat ik kon vliegen, maar dan spreek ik maar je tegenvb tegen.


Het niet absolute van vandaag is wel het gevolg van het niet absolute van gisteren. Ergens zit er wel een absoluut draadje dat alles aaneen bindt. Ga maar eens ontkennen dat er ooit gaskamers zijn geweest.
Dingen van gisteren gaan we markeren als feiten, als je me gelooft spreek ik de waarheid.
voor mij is het wel zo dat de realiteit zich in het moment afspeelt, voor het ook maar je zintuigen prikkelt. Dit is dus de absolute waarheid waar wel iets van over bleeft eer het je bewustzijn bereikt (anders bots je tegen die muur daar).
OT: ik herinner me toen ik kleiner was dat ik een tijd geloofde dat niets echt was en dat ik maar tegen een muur botste omdat die muur in mijn hoofd was geprogrameerd en dat als ik me hard concentreerde mijn code/instinct kon herschrijven. Deed dat pijn ... Ik ben later nog vaak tegen de lamp gelopen

Je zou wel kunnen zeggen dat ik lieg als ik zeg dat ik besta. Overtuig jezelf er gewoon van dat alles wat van mij komt geallucineerd is.