Geplaatst op 11-8-2004 om 21:50
hm.. dna is idd slecht.. denk ik. dna is toch meer voor lichamelijke voorplanting... dat wat zorgt voor de *ontwikkeling* van de cellen met allerlei stoffen en chemische reacties enzo... hersencellen,eenmal 'af', maken zichzelf bij, toch? dmv denken. dus dna zo niet zo nodig zijn.
ik zou de materie vd hersencellen nemen als target: de robot een 'map', patroon, van de af te leggen route of de hersenen zelf geven, plus dus de mogelijkheid de materie de ordenen en classificeren enzo (kan toch niet zo ?ber-extreem moeilijk zijn..) en waar welke stoffen worden aangemaakt door welk dingetje etc. (wat de wetenschap volgens mij ook wel al geheel weet, ze weten alleen niet precies HOE de hersens verantwoordelijk zijn voor bepaalde handelingen en gedachten , maar da's dan ook niet van belang als we deze aanpak hanteren.) vervolgens maakt de robot alles na met zijn grondstoffen. en voila. (vereist natuurlijk wel moeilijke techniek enzo maar t kan wel.)
in tegenstelling tot de mens van wie de 'oorspronkelijke' hersens waren, zal mr. robot btw wel weten hoe alles werkt in zijn verse hersens. hij heeft immers alles geclassificeerd. het zal mijns inziens hierdoor goed mogelijk zijn om mr. robot een eenvoudige set opdrachten mee te geven waardoor hij met de kennis en de techniek die hij door het kopieren en het bezit v/d hersens heeft vergaard zichzelf zal kunnen avanceren.
maarja. stel dat het allemaal zo zou lukken, ook met het maken van de zintuigen e.d. dan vraag ik me af of zo'n ding niet eerst een uitgebreid socialisatie- en ontwikkelingsproces nodig heeft? als iemand tegen hem zou gaan praten, zou hij dat dan echt direct begrijpen en terug kunnen praten? oftewel, zouden alle vaardigheden en alles in het geheugen van de gescande persoon behouden blijven in het nieuwe 'lijf'? (denk bijv. ook aan het verschijnsel fantoompijn bij mensen bij wie bijv een been geamputeerd is.)
misschien wel (even aannemend dat wij geheel uit materie bestaan) maar dan zouden we de zintuigen echt zeer goed moeten nabouwen en het hele lijf ook. dat zou dan namelijk hetzelfde moeten zijn als bij de vorige eigenaar. anders zouden de hersenen niet functioneren, denk ik.
of we moeten het lichaam, en dan voornamelijk alle stoffen die zij naar de hersenen stuurt, kunnen abstraheren in een met de hersenen corrensponderend computermodel.
eigenlijk is dit een kwestie van uitproberen

, wij weten nameijk helemaal nog niet hoe onze hersens zouden reageren als we bijvoorbeeld opeens andere benen zouden hebben.
misschien zou het best compatibel gemaakt kunnen worden, dezelfde hersens met een nieuw lijf, wie weet.
en wat betreft die ethiek, is het natuurlijk wel een vraagstuk. maar zolang het bij een experiment blijft, vind ik het wel geoorloofd.

het zou natuurlijk wel streng verboden moeten zijn voor alle andere mensen. er zou maar 1 lab mogen zijn en de proefpersonen vrijwillig, er zijn vast wel mensen die dat zouden willen voor geld, tenslotte schaadt het hen niet (wel eerst testen op ratten enzo natuurlijk)
hm best veel inspiratie opeens...

ik wil dan ook graag cognitieve kunstmatige intelligentie studeren.
heb ook weleens boeken gelezen hierover, 1 boekje met allerlei dit soort overwegingen maar dan al meer toegespitst op praktische, simpele, pragmatische AI en 1 over Kennissystemen. maar ze doen weinig met materie. ze gebruiken dezelfde materie als standaard PCs ed. maargoed misschien is mijn theorie in de praktijk ook wel zinloos.. maar voor mij iig well het proberen waard