Forum

[font=Century Gothic][black]Volgende week ga ik op vakantie en dan heb ik altijd maar het probleem met mensen leren kennen. Jullie weten het ook niet, maar jullie zullen het volgende wel begrijpen: Ik ben op de basisschool nogal wat sneller dan normaal geweest, ik heb groep 1 t/m 4 in 2 jaar gedaan (allemaal een half jaar). Daardoor ben ik dus nu 2 jaar jonger dan normaal en ik ga nu naar 5gym. Maar op vakantie wordt dan altijd aan je gevraagd hoe oud je ben en welke klas je gaat.... maar ik heb natuurlijk nooit zin om dat hele verhaal te gaan zitten vertellen want dan hoeven ze me meestal gelijk niet meer. Wat moet ik er dan tegen doen? Hebben jullie een idee?
En nog iets: hoe beginnen jullie een gesprek met iemand? Wij gaan meestal niet naar dat soort campings met disco's enz maar rustige, kleine campings. Dat scheelt vast wel wat.
Nouw ik hoop dat jullie me kunne helpen want ik wil nu zeg maar ook een keer een sociale vakantie... (op school en hier thuis enz accepteren ze me allemaal wel dus daar ligt het niet aan) [/black][/font]

Je kunt altijd die vragen ontwijken Sanneke.
"Hoe oud ben je, en naar welke klas ga je?"
Dan antwoord je dat je 15 (???) bent en al veels te lang op die stomme school zit, dus dat je deze vakantie hebt besloten dat je klaar bent. Wat er na die vakantie komt, dat zie je dan wel weer (weten zij veel dat je dan naar 5gym gaat, zij denken dan dat je een normale puber bent die nog in de tweede zit.)
Of je zegt, laten we het daar maar niet over hebben, ik ben met vakantie.
Of, nou niet mn humeur verpesten he
Gewoon wat ongrappige opmerkingen maken, dan heb je geen last er meer van. Breng het onderwerp op iets anders.
(Ik heb zelf ??n klas overgeslagen en drie keer in mn leven twee jaar in 1 gedaan (vraag me niet hoe het kan dat ik dan toch op mn achttiende van het vwo afkom) maar ik wil daar enkel mee zeggen dat ik je 'probleem' een beetje snap.)

@Sanneke:

Ik zou er vooral geen geheim van maken. Ik snap wel dat het irritant is steeds het hele verhaal te moeten vertellen (was zelf ook 15 toen ik aan de 6e begon), maar ze komen er toch wel achter. Een beetje ontwijken kan wel, zoals Nicole zei, maar erover liegen zou ik nooit doen.

Ik heb het helemaal! Ik ga het gewoon eerst ontwijken en als ik iemand dan beter ken, en er vanop aan kan dat hij/zij me niet gelijk laat vallen, het dan vertel, dan moet het haast wel lukken. Zo, lekker lange zin...

niet juist, als iemand je vraag ontwijkt, kan je dat als een volwaardig antwoord beschouwen, nl. ik wil hier liever niet op antwoorden. dat wil niet zeggen dat het persoonlijk op jou bedoelt is. als je een dag later dezelfde vraag stelt, kan het zijn dat die persoon wel wil antwoorden...

De wereld is zoals jij het ziet, het is maar hoe je het bekijkt.

Ik zie het ontwijken van een vraag wel als een soort van milde belediging. Het is begrijpelijk als het om een zeer persoonlijke vraag gaat (waar het niet willen antwoorden op die vraag al een vast antwoord geeft.) weer een flauw voorbeeld: Heb je in de gevangenis gezeten?... als je hierop niet wilt antwoorden (zonder te liegen) door de vraag te ontwijken kan ik er me wat bij voorstellen. (als je niet antwoord door te zeggen ik wil daar niet op antwoorden, is het duidelijk dat je in de gevangenis zat)

Het ontwijken is als je het mij vraagt aanpassen aan de niet-begripvolle mensen. De mensen die het antwoord "ik wil het er leiver niet over hebben" oid niet kunnen hebben. Het is een dus eigenlijk een generalisering tov de personen die niet begripvol genoeg zijn voor zo'n situatie. Ik vraag me af in hoeverre je het respect wat dit soort zaken betreft dit soort mensen wilt behouden, de mensen die zich niet in je kunnen inleven (enigzins).

Ik hoor hier wel het argument: "Je snapt tog wel dat als ik je vraag ontwijk ik er niet op wil antwoorden" dat snappen is een vorm van inleven (als je het mij vraagt)
dus ga er dan ook niet vanuit dat het "ik wil er niet over praten" niet ge accepteerd word en ga er niet vanuit dat mensen het opvatten als niet generaliserend. (al zijn dit er niet veel )

grtz!

weet wel dat sommige vragen ook een belediging zijn. als je TE persoonlijk vraagt, kun je daarmee alleen al mensen kwetsen. een vraag ontwijken is dan absoluut geen belediging.
er zijn verschillende soorten vragen, maar elke vraag is voor ieder persoon anders, en wordt door iedereen anders geincasseerd. je weet nooit wat er voor trauma's in de geest van de andere partij rondhangen.

ik kan ook zeggen: stel niet zo'n vragen! als iemand dat tegen me zou zeggen, zou ik dat harder opvatten dan: ow kijk, daar vliegt een ballon!

is een kwestie van gevoel

Plastic, van Tevens tot aan Rechtmatig, ben ik het met je eens. Maar dat laatste stukje is volgens mij gewoon nieuwsgierigheid.

dit heeft inderdaad deels met persoonlijkheid temaken, maar ook voor een groot stuk met de situatie/status van jou in de groep. ieder binnen een bepaalde groep heeft een taak. deze wordt helemaal in het begin van de samenkomst gegeven,en kan in de toekomst moeilijk veranderd worden. in elke groep ben je anders. in sommige groepen voel je je dan beter dan in andere, omdat je je eigen persoonlijkheid daar beter in terugvind.
de personen die het meest passen binnen jou gedrag, zijn je beste vrienden, of je grootste vijanden. de rest doet er zo niet toe.

tja, bepaling van je plaats binnen een groep is niet onbelangrijk voor hoe je je voelt binnen de groep. eens je plaats gekozen, is het zeer moeilijk deze te veranderen. ook heb je zelden zelf in de hand welke plaats je zal krijgen. wanneer je op een plaats terechtkomt die goed bij je past, zal je meer geneigd zijn te blijven bij die groep, anders word je het gemakkelijk beu. in elke groep is je gedrag dan ook anders, hoewel er gelijkenissen zijn. je bent toch nog dezelfde persoonlijkheid.

waar je enorm op moet letten, wanneer je doorvraagt, is aan wie je de vragen stelt, en welke je stelt. vooral hoe die persoon reageerd op je vragen. wanneer je merkt dat deze na 3 vraagjes al wegkruipt, moet je je niet beledigd voelen wanneer deze niet meer antwoord, sterker zelfs. ga er maar vanuit dat je die persoon beledigd door die vragen te stellen. denkt misschien dat hij/zij terechtgewezen wordt, ofzo. het haalt niet uit of het dan zo is of niet, maar het kan zo aanvoelen. dit is echter maar voor een stuk door persoonlijkheid veroorzaakt...