Forum

ik misschien, men zegt dat hb-ers zich beter in kunnen leven in anderen, dus zijn ze sensitiver voor prikkels vanuit hum ongeving.

Ik heb misschien wel een verklaring waarom het vaak met elkaar gepaard gaat: hsp'ers (hoog sensitieve personen) voelen, zien, horen, etc meer omdat ze meer zenuwen hebben. Intelligentie heeft te maken met het aantal verbindingen in de hersenen, dat zijn ook een soort zenuwen.

das herkenbaar, je gaat je altijd (ook bij niet bekende personen) afvragen waarom hij zo is en of hij wel gelukkig is en en dan kom je echt op onwijs dramatische dingen uit...

ik vind niet van mezelf dat ik enorm hoog sensitief ben, maar ik doorzie toch regelmatig mensen. misschien heeft dat ook met gevoel te maken. wanneer mensen een verhaal beginnen vertellen hoe slecht ze zich voelen, en hoe dat komt, ga ik gewoonlijk tussen de woorden kijken. wat is nu werkelijk het probleem? uiteindelijk komt dat gewoonlijk over alsof ik niet meeleef ofzo, maar in feite probeer ik het probleem uit te kleden, en dat komt soms hard aan...
medelijden kan ik wel hebben, maar zelden toon ik het.

vroeger was ik idd ook heel gevoelig voor andermans emoties en analyseerde ze idd allemaal... erg irritant m.b.t. sociale contacen. en het kleinste persoonlijke gebeurtenisje werd als snel een zaak van levensbelang en veel denkwerk.
toen heb ik dat dus geprobeerd af te leren.
maar ik werd vrij cynisch daardoor. met name omdat je analyses toch wel blijven hangen. als iemand bijv. aankwam met liefdesverdriet dacht ik 'oh alweer zo eentje die de halve nacht in de disco hangt, dronken met xyz zoent en dan een week later gaat janken en zeiken omdat het "toch niet helemaal klikte", nou logisch' of als iemand me uitschold 'ach dat is toch een merkdragende trance-sukkel'.
dat was dus ook niet echt een geweldige tactiek op de lange termijn
dan maar liever gevoelig.



(gevoelig zijn voor zintuiglijke ervaringen als geuren en beelden levert bij velen volgens mij voornamelijk enkel voordeel op. kunst enzo )

Woh, wat herken ik me in bovenstaande... wanneer iemand niet goed in zijn vel zit, kan ik daar zo gevoelig voor zijn. Vaak hoeven mensen niks tegen me te zeggen en heb ik al door hoe ze in hun vel zitten. Al neemt iemand alleen maar de telefoon op, aan de intonatie is zo veel te herkennen, wat voor een ander niks betekent. Hoort dat er ook bij?

Ik sluit me aan bij Jeanine. Hoewel niet alle hsp'ers ook hb'ers zullen zijn, zijn hb'ers denk ik wel vaak hsp'ers. (Een dubbele handicap? ;-) Je brein doet 't gewoon beter dan gemiddeld. Niet alleen het 'interne denk- en verwerkwerk' maar ook het verwerken van prikkels. Ik denk trouwens wel dat een hoop hb'ers zo 'rationeel' geworden zijn van hun denkvermogen dat het verwerken van al die prikkels wel voor de nodige hoofdpijn kan zorgen. Ik 'train' mezelf op 2 manieren: gewoon wegwezen als ik teveel gebombardeerd wordt (in rumoerige restaurants en te overbelichte winkels enz.) en met mijn hersenen de dialoog aangaan; "Er is hier niets bedreigends, wen er maar aan!". Je hersenen zijn er vooral op uit om situaties te analyseren op potentieel gevaar en "anything out of the ordinary".

Ik denk inderdaad dat hsp?rs en daardoor een aanzienlijk deel van de HB'ers (zoals uitgelegd) goed de wat minder ontvankelijke signalen kunnen opvangen. Zoals achterliggende emotie, intonatie (riotontehhighway) en niet te vergeten (bij mij iig) beredeneren hoe iemand zal reageren en zij keuze voor jezelf afwegen vanuit zijn perspectief. klinkt mischien een beetje vaag, maar het is een soort reactie-voorspelling.
Ik denk wel dat je met het laatste erg moet opassen, en vooral met andere HSP'ers en HB'ers. reactie worden mischien al snel wat minder makkelijk te doorzien en soms opzettelijk vervalst (wie doet daar nog meer aan ?)

grtz

reacties voorspellen kun je min of meer een hobby noemen. ik experimenteer veel met reacties van mensen. zo heb ik eens aan sara gevraagd hoeveel ze nu precies weegt, gewoon om te kijken hoe ze daarop reageerde. de reactie was zoals ik van haar verwachtte, en waarom ik haar zo graag zie. ze trekt het zich gewoon niet aan, en antwoordt simpelweg op mn vraag.

Ja, ik herken dat soort dingen wel, ik doe ze ook vaak. Maar ik word er eigenlijk heel moe van, dat soort dingen. Nu heb ik de handicap dat ik mensen te veel kan doorzien en zie waarom ze iets zeggen, wat het nog manipuleerbaarder maakt. Maar ja. Gewoon bij jezelf blijven en anderen laten komen.
Ik antwoord vrijwel altijd zonder na te denken. (Bewust na te denken.) behalve bij diepe vraagstukken. Vor gewone sociale gesprekken heb ik wel standaard antwoorden-lijstejs opgesteld, zodat ik mijn gedachte lekker andere dingen kan laten doen ondertussen.
Maar ik wordt er wel - psychisch - moe van...

geweldig, daar herken ik me ook in, alhoewel ik eerst altijd dacht dat hoogsensitiviteit te maken had met dat je snel huilt en zo (maar dat zal wel gewoon een beeld van vroeger zijn) Ja, ook ik neem al die dingen op uit de omgeving, terwijl een ander er uberhaupt niet op let. Ik vroeg me laatst al af of dat nou te maken had met hb zijn. Ik kan ook gauw goed voorspellen wat iemand anders nou zou zeggen van het ??n en ander, of hoe ze reageren op bepaalde dingen (wat dan weer er tot leid dat ik me vaak stil houd omdat ik dan toch al weet van 'wat en hoe'). Ik weet wel dat ik vaak een hekel heb aan gebeurtenissen waar een heleboel mensen zijn en je ook perse moet praten (alhoewel die dingen je natuurlijk weer meer ervaringen geven), maar ik kan nou niet weer 1 2 3 zeggen of ik nou een hsp'er ben.

Ik ben blijkbaar hardstikke hsp, wat ook weer veel verklaard.
Kweet zelfs hoe mensen die ik goed ken zich voelen als ik over msn met ze praat.
Ook heb ik vaak gevoelens die helemaal niet van mij blijken te zijn.
Heel vreemd,
maar het is goed het te weten.. kga me er nu ook voor proberen af te sluiten, al heb ik nog geen idee hoe.
Iemand ideeen?

Hoi Dreamer
waarom zou je je afsluiten voor alle gevoelens?

Ik heb dat ook, in mijn klas zit een meisje en als ik daarnaast moet zitten word ik altijd acuut misselijk. Zij heeft zo'n donkere sfeer over zich hangen die ik niet kan kan plaatsen maar wel erg belastend is voor mij.
Ik probeer me dan ook steeds weer (tevergeefs) zo min mogelijk gevoelens van anderen toe te laten. Maar dat is heel lastig