Geplaatst op 8-6-2004 om 20:51
Mijn absolute nr. 1 sinds ongeveer begin dit jaar is 'De Zwanen' van JC Noordstar (een h??l onbekende dichter).
De Zwanen
De Zwanen moesten zonder zorgen kunnen leven,
en ?s morgens voor een hoog raam zitten,
wijl hun blik weidt over ?t bos- en heuvelrijk? Italia.
Krullend, zwierig rolt het landschap naar beneden,
de kronen van de bomen zijn als bollende kolen
en zandwegen als zwierige wimpels.
En als de zon te hoog komt,
laten ze een zonnescherm zakken over hun ogen en over hun papieren.
Om elf uur komt de maagd met koele dranken,
en de wind draagt in haar boezem:
dan daalt in glinstering van verre verschieten
zilv?ren inspiratie als plassende regen.
En tranen opwellend uit ?t overkropt gemoed zouden de oogbeddingen wel willen vullen.
Z? moesten de Zwanen leven, onbezorgd,
de kinderen vragen aan de koffie wat de Meester gewrocht,
en deze met blanke hand de perzik beroeren,
en het oog van de Heer welgevallig rusten
op de parel brandende in het hart van zijn domeinen!
En ?s middags moest men eigenlijk dwalen tussen de bomen,
of te paard de zilv?ren pruikestaart doen wippen op de rug en de paardehoeven smoren in rul zand;
men kan een blad plukken in de loop en het achteloos tussen zijn vingers draaien,
of ook met schel gepiep tegen zijn mond erop blazen:
lover, lover, lover.
De avond altijd neev?lig is
met wijn (en) onvermijdelijk,
en langzaam dalen de groene sluiers en slapen we ingespannen in webben in.
En langzaam schuift zich het gordijn voor de sc?ne.
Maar, de morgen ontwaakt weer met blijde waterglans,
en uit hoge vensters van eeuwenoude kastelen
stijgen op witte wieken de Zwanen in de damp van de hemel,
en langzaam en eeuwig rollen beneden
de rondgekopte groene golven van ?t lover.
Z? moesten de Zwanen leven.
J.C. Noordstar (1907-1987)