Forum

Ik vraag me af wat er achter het heelal is,
ik weet zeker dat er iets achter zit want vroeger d8en de mensen dat de sterren een soort bol om de aarde waren maar nu weten we dat het het heelal is, dus daar moet ook weer iets 8er zitten

is al min of meer een model over, soort van gaten in t helal etc en ook er buiten dus, tis eigenlijk vergelijkbaar met een lege ruimte waar een hoeveelheid gas in zit, argon is t beste voorbeeld, dat word rondgeblazen maar t blijft toch plakken aan de rest van t argon zeg maar. Waar de leegte uit bestaat tja geen flauw idee daar zijn de meningen over verdeeld

maar er moet toch ?ets zijn (iets van een leegte ofzo), aangezien het heelal constant groter wordt... Maar ik denk er niet zovaak meer over, en als ik erover denk geef ik het meestal maar gewoon op...

Als je de aftiteling van Man In Black afwacht, dan zoomt de camera uit, langs de sterrenstelsels op enzo, en dan blijkt het heelal een bol, waar je twee monsters mee ziet knikkeren. Misschien is het dat wel

Nou , voor mij is de M-theorie nog steeds de meest overtuigende( parallele universums, werken in 11 dimensies) .
Waarbij er een eindig aantal universums rond elkaar zweven in de oneindige elfde dimensie, ze worden afgegrenst door golvende membranen, botsing van die golvende membranen geeft oerknal.Er zijn dus gigantisch veel oerknallen.Men gaat er dus ook vanuit dat de materie snaartjes zijn ( string and superstringtheorie). Ik leg het enkel even uit voor hen die er nog nooit van gehoord hadden, bijzonder beknopt uiteraard , maar 't heeft ook geen zin het verder uittediepen (tenzij voor de geintreseerden), ik wou enkel ook even mijn overtuiging vermelden

Hayoo
Volgens mijn mening zijn er twee dingen van wezenlijk belang hier:
De bewezen feiten en theori?n die nog niet bewezen zijn (of niet te bewijzen zijn )
Bewezen feiten zijn onder andere de omvang van het heelal, de leeftijd van het heelal, de zon etc.

Wat daarbuiten zit weet niemand zeker en dat zou dus van alles kunnen zijn, zelfs knikkerende supermonsters.....

De theorie van de reverse big bang is dat de onderlinge aantrekkingskracht van materie er voor zorgt dat al die materie steeds minder snel uitdijt, uiteindelijk stil komt te staan en dan weer naar elkaar toe getrokken wordt. Die staat alleen haaks op de theorie dat de materie in het ons bekende heelal voor een overdruk zorgt en het vacuum buiten ons heelal aan die materie trekt waardoor het heelal juist steeds sneller uitdijt.

Ik heb zelf nog een aanvullende vraag, kan licht wel buiten het ons bekende heelal bestaan? We weten dat licht bestaat uit fotonen (trillingen in een pakketje). Maar geluid kan ook niet door het vacuum omdat er dan geen trillingsdragers zijn, misschien geldt dat ook wel voor licht. In dat geval zou het buiten ons heelal best wel een superlicht kunnen zijn maar kunnen we dat alleen niet waarnemen.

Verder zou het ook zo kunnen zijn dat de big bang een uit het evenwicht gebracht niets was waarbij het de ene keer materie voortbrengt, en een willekeurige andere keer antimaterie is. Daar zou dan zwarte gaten mee verklaard kunnen worden die overblijfselen kunnen zijn van een voorgaande big bang die uit anitmarie bestond.

Ik hoop dat ik niet doordraaf, maar hier dus mijn mening....

Datgene wat je verbeelding in de regels van logica kan omschrijven, als je het mij vraagt.

Quote van Atalla:
Licht is een gekoppeld stelsel van electrische en magnetische golven. Plant zich voort met de snelheid van het licht, wat uit te drukken is in universele constanten. Ook de energie per foton is vastgelegd via universele constanten. Zouden de universele constanten anders zijn, dan zouden de wetten van Maxwell niet meer gelden, en zou het wel/niet kunnen bestaan in een andere vorm.

Maar in het algemeen: vragen wat er buiten het universum is, is net zoiets als vragen of je noordelijker kunt gaan dan de noordpool. Dan vraag je eigenlijk of er iets is buiten al hetgeen er is. Ruimte en tijd zijn gekoppeld, en tot op heden zijn meerdere dimensies en heelallen meer gebouwd vanuit aannames, dan uit experiment. Hoewel de wiskunde klopt, is ook deze slechts gebaseerd op 5 Axioma's (5 onbewezen stellingen). Experiment geeft vaak de doorslag. Maar ook in quantummechanica is de observator een onderdeel geworden van het experiment, en kan door het te observeren of niet, de uitkomst veranderen.

Dus ook de rol van het experiment gaat mogelijk de komende tijd zeer ter discussie staan bij experimenten waarbij de rol van de waarnemer meespeelt.

Grappig is dat je in het begin zegt wat licht is en daarna zegt dat een observator de uitkomst van zo'n experiment kan veranderen (bekend voorbeeld hiervan is de dualiteit van licht, dat het zowel deeltje als golf is).
Dit geeft denk ik meteen het probleem weer. De mens is namelijk ALTIJD waarnemer en heeft altijd een rol in het experiment. Verder zijn er zoveel factoren die meespelen in experimenten, dat het gewoon niet te doen is om die allemaal mee te nemen in berekeningen. Daarom vereenvoudig je de boel (een formule met een ceteris paribus die zo klein is dat die verwaarloosd kan worden).
Mijn punt is dat ik niet denk dat de rol vd waarnemer ter discussie zal gaan staan omdat die simpelweg niet te elimineren valt.

Over de topic: Ik denk dat je heel van kan zeggen over of er iets achter het heelal is (of iets van die trant). Praktisch gezien weet je gewoon nog niet genoeg om een steekhoudende mening erover kan formuleren (wat niet betekent dat het niet leuk is om te speculeren). We zullen moeten wachten totdat de technologie in zo'n stadium dat we het kunnen weten. (als we dat punt ooit kunnen bereiken, maar daar kan je een eendezelfde discussie over hebben.)

@Atalla, welke definitie wil je dan hanteren? (wat voor definitie gebruik ik volgens jou?)

Verder is je argumentatie gebaseerd op het begrip oneindigheid. Doordat wij in de wiskunde gebruik maken van het begrip oneindigheid, betekent dat idd dat op sommige vragen oneindig veel antwoorden zijn. Door te zeggen dat de vraag wat achter of buiten het universum zo'n soort vraag is, zeg je eigenlijk dat het heelal oneindig is. En dat is nog maar de vraag.

Het lijkt mij dat als er iets is buiten het universum dat dat 'niks' is, dus dat het ook niet mogelijk is om daar heen te gaan, immers je bent altijd ergens.

Het bestaan van paralelle dimensies lijkt me prima mogelijk binnen de stelling dat er voorbij de onze 'niks' is

Niets is juist niet-iets! Dat je nu "tastbaar" toevoegt, introduceert alleen maar een extra voorwaarde. En dat hoeft helemaal niet zo te zijn.

Een regio waar niets is kan ook niet bestaan. Op het moment dat er alleen al ruimte is, wil al zeggen dat er iets is. Je kunt niet een volume van "niets" hebben, want je hebt dan al een volume. (desnoods een volume lege ruimte) Maar ook een lege ruimte is meer dan niets. :-)

Deze discussie vind ik vrij taaltechnisch, maar anyway.
Dat er niet iets buiten het heelal kan zijn zijn, is dus puur een taaltechnische fout, als ik het goed begrijp.
Ik stel me de overgang van iets naar niets (als die er is) voor als een grens. En je kan gewoon niet verder na die grens.

niks is ook iets, dat is een interessante tekst, misschien is het omgekeerde eerder waar, het heelal ontstond in weze uit het grote niets, iets kwam uit niets voort. dus dat zelfde niets of iets vind je buiten het universum. Hoe je het ook wilt qualificeren, het geen dat er buiten zit is niet iets of niets, wat er buiten is, zijn mogelijkheden...

Het ging over het begrip 'niets' en dat bestaat omdat er over gesproken wordt

Nog een paar van zulke en we hebben een topic "wat is niets"

@Sam89 De discussie was goed opgebouwd, en goed onderbouwd. Het is jammer dat je "zomaar iets" uit de lucht laat vallen. Oftewel: simpelweg stellen dat iets bestaat, wil niet maken dat het bestaat. Vind ik erg jammer. Geef misschien een aantal voorbeelden anders van grenzen met maar 1 kant? Daar zouden we veel meer mee kunnen in de discussie...

Quote van Atalla:
@Sam89 De discussie was goed opgebouwd, en goed onderbouwd. Het is jammer dat je "zomaar iets" uit de lucht laat vallen. Oftewel: simpelweg stellen dat iets bestaat, wil niet maken dat het bestaat. Vind ik erg jammer. Geef misschien een aantal voorbeelden anders van grenzen met maar 1 kant? Daar zouden we veel meer mee kunnen in de discussie...

Als je mijn stukje goed had gelezen, had je gezien dat ik nergens heb gezegd dat zoiets bestaat. Ik heb gezegd dat het "niet per definitie niet bestaat".
Daarmee wil ik alleen stellen dat het een mogelijkheid zou kunnen zijn. Dat ik daarvan moeilijk een voorbeeld kan geven is natuurlijk evident, want ik stelde dat wij hem niet kunnen voorstellen/ dat er niet zo'n grens op aarde bestaat.

"Het feit dat we iets niet kunnen voorstellen wil eveneens niet zeggen dat het daarom wel bestaat."

Nogmaals ik zeg niet dat het wel bestaat, maar ik zeg dat het niet per definitie niet bestaat (waarmee ik de mogelijkheid laat dat het niet bestaat.) Dat vind ik toch een nuanceverschil.

Verder moet ik eerlijk toegeven dat ik er geen voorbeelden van kende, zoveel weet ik er niet van. Het was puur een idee, speculatie. Daarom dank ik je voor je voorbeeld

Universa....is dat niet al een paradox?