Forum

» Vrije tijd en vermaak » Heb jij een dagboek?

Pagina 12

Essssje

Geplaatst op 1-8-2004 om 19:45
een dagboek op de computer met wachtwoord, dat kraken ze never. Hoop je dan maar.
Zesentwintig

Geplaatst op 1-8-2004 om 20:01
Hmmm ja. Mijn moeder heeft mijn dagboek weleens gelezen en dat neem ik haar nog steeds kwalijk. Vooral omdat ze te dom is om er ook maar iets van te begrijpen. Ze viel nogal over het een citaat van Mulisch dat ze in het begin had zien staan (er stond verder nog weinig tot niets persoonlijk is...gelukkig): 'Ik zou niet sterven eer ik ook het laatste woord had geschreven,. Misschien zelfs eens op het nippertje niet sterven, maar niet sterven.' Dat was natuurlijk veel te moeilijk.
neesha

Geplaatst op 1-8-2004 om 21:54
op de computer? ik heb weleens zoiets geprobeerd, maar ook dat hield ik niet vol, en trouwens, dan moet je ook gauw weg 'zappen' als je moeder ff langskomt om te vragen wat je aan het doen bent...af en toe lijkt het alsof je uberhaupt geen prive mag hebben hierzo, dan willen ze opeens alles weten(wat af en toe ook moet, omdat ik dan niet van mijn misselijkheid af kan komen, maar das een ander lang verhaal ) en aan de andere kant , soms laten ze me ook heel erg los, wat dan weer heel erg fijn is... maar dagboeken, je moet er mee oppassen, alle echte persoonlijke dingen, alle heftige afreageerpogingen en dergelijke, je moet er echt mee oppassen dat een ander het niet ziet. nou ik er zo aan zit te denken, ik heb eigenlijk een ander soort van dagboek, ik maak vaak, als ik iets beleef wat bijzonder genoeg is, gedichten en die zet ik dan op papier in een dagboek achtig boek. wat ik dan ook liever verborgen houd...Ja, wat als mensen je echte gedachten zouden lezen, wat dan?
riotonthehighway

Geplaatst op 2-8-2004 om 02:07
ik heb ooit (zeer lang geleden) een dagboekstrip gemaakt (een geschreven tekst durf ik niet tegenover mezelf) maar ik begon alles veel boeiender te maken dan het was. ik was echt da ?bercoole master der klas in de strip, die de rest van de school, een stelletje losers (allen met identieke gezichten bestaande uit 3 puntjes en 1 streepje) bedolf onder lawines van cynisme en ironie. dat was zo ongeveer het tegenovergestelde van de werkelijkheid, maargoed... het zal wel een of andere therapeutische functie gehad hebben. (kan me slecht verbaal uiten maar kan de woorden wel bedenken dus alle bedachte zinnen moeten er af en toe even uit.) mijn moeder heeft dat ding ook gelezen, waarschijnlijk heeft het haar in 1 klap bevrijd van een hele hoop zorgen

maargoed... ik teken(/schilder/animeer) voor dergelijk gevoel-uiten. maar niet bewust daar om. ik betrap me er alleen op.

zijn hier ook mensen die gevoelens expres uitlokken om het later te verwerken in hun (dagboek)verhaal/gedicht/tekening? als er inspiratie moet komen zegmaar?
Branwen

Geplaatst op 2-8-2004 om 12:33
Neuh, ik hoef en wil mijn leven niet 'interessanter' voor te doen dan het
niet is. Ik heb genoeg inspiratie, en de laatste tijd een redelijk boeiend
leven. Ik hoef geen inspiratie, ik heb al genoeg! En als ik echt geen inspiratie
heb, schrijf/teken/dicht ik toch niet, is geen wereldramp vind ik.
riotonthehighway

Geplaatst op 9-8-2004 om 18:50
ok
Moira

Geplaatst op 9-8-2004 om 22:14
off topic:
Branwen, wil jij mij dat prentje doorsture? plzzzzz *kijkt onschuldig*
Branwen

Geplaatst op 10-8-2004 om 12:10
[offtopic] Mijn avatar? Is goed hoor.. En je hoeft niet zo onschuldig te kijken (ook met van die grote ogen zeker ) ik zet um zo op de mail).[/offtopic]
Mr. de Tovenaar

Geplaatst op 12-8-2004 om 20:19
Ik heb geen dagboek, maar een vriend van mij die dyslectisch is en erg visueel ingesteld houd wel een dagboek bij waarin hij iedere dag (gemiddeld) een cartoon tekend van wat hem die dag is overkomen met ??n of twee regeltjes text. Die dingen zijn echt hilarisch en het zou mij niets verbazen als ze nog een keer worden uitgegeven.

?When the Master came, it was at the proper time; when he went away it was the simple sequence (of his coming)?
karo

Geplaatst op 15-8-2004 om 17:06
maar ben ik hier dan de enige die eigenlijk elke dag in mijn dagboek schrijft?
en dat ove dat je ma het gaat lezen.. bij mij zeer onmogelijk... elke dag ligt me dagboek op een andere plek verstopt.. meestal in iets wat ook op slot zit en me dagboek zelf zitten 3 slotjes op .. de 3 sleutels hangen om mijn nek.,,
en mijn moeder en vader (en broer en zus) weten dat ik er 1 heb en hebben beloofd hem neit te lezen..
ik heb de laatste tijd veel contact met mensen.. noujah.. laat ik ze maar vrienden noemen... en eigenlijk schrijf ik daardoor nog meer in mijn dagboek.. is dat normaal?

"those who know don't speak, those who speak don't know."
Zesentwintig

Geplaatst op 15-8-2004 om 18:50
Hmm...ik denk het wel, misschien is het voor jou een manier om dingen te verwerken. Mijn ervaring met dagboeken is echter dat het meestal een verslag is van de leegte. Als ik veel meemaak schrijf ik niet. Misschien ook omdat ik het dan teveel werk is om op te schrijven ofzo, of omdat ik dingen achteraf pas kan benoemen, als ik ze helemaal begrijp.
Halfvol

Geplaatst op 6-1-2005 om 12:28
Ik heb een dagboek waar ik elke paar dagen wat in schrijf. Vaker zou ik er niet in willen schrijven aangezien er dan onnuttige dingen uit zouden komen ben ik bang.
nylo

Geplaatst op 7-1-2005 om 16:02
Ik ben vaak een dagboek begonnen. Meestal hield ik dat niet langer dan een 15-30 tal dagen vol. Tot ik opgenomen werd. Het heeft me goed gedaan mezelf te verplichten om dingen op te schrijven, zo kon ik dingen zien aankomen en dingen van me afschrijven.
Nu heb ik het natuurlijk weer al lang laten verwateren, maar het heeft toch meer dan een jaar geduurd

laat je ontroeren
Greencow

Geplaatst op 9-1-2005 om 13:14
Ik ben n dagboek begonnen toen ik het nodig had. Schrijf erin als ik het nodig heb, dus soms elke dag en soms om de week ofzo.
anne17

Geplaatst op 14-1-2005 om 16:55
Ik heb eigenlijk al heel lang een dagboek, vanaf dat ik 9 was ofzo. Ik schrijf er in als ik dr behoefte aan heb. Bijvoorbeeld als ik gek word, of als ik een idee heb dat ik echt ff moet opschrijven....
DrieNulZeven

Geplaatst op 15-1-2005 om 00:03
Ik hou zelf op de computer me dagboek bij (ik kan niet zo geweldig schrijven) maar dat doe ik dus als ik zin of er behoefte aan heb en dat is zowel met goede als slechte momenten maar meer op de slechte omdat ik dan echt met dingen zit en ze gewoon kwijt wil.
Maar om dan ineens tegen idereen vanalles te zeggen is wel iets wat ik wil vaak maar om dan gelijk de stemming van die ander te verzieken vind ik ook weer zo iets dus vandaar maar een dagboek in de computer. Best gek eigelijk. ik vergeet nooit iets maar ik doe het toch om later terug te kunnen lezen. ach ik ben zelf ook een beetje gek

You don't need to agree on everything all the time. Just as long as you agree on the ground rules on how to disagree.
rebecca

Geplaatst op 19-1-2005 om 23:04
ik hou zelf niet echt een dagboek bij, omdat het echt iedere dag opschrijven wat er gebeurd is en wat ik daarvan vond etc etc, voelt alsof ik mezelf maar blijf herhalen. over de meeste dingen heb ik het namelijk al lang tegen moeder of vriendinnen gehad... wat ik wel heb, al een paar jaar, is een klein notitieboekje wat ik overal meeneem, om leuke dingen in om te schrijven (zoals op straat iemand in cowboylaarzen met gouden punten), leuke dingen die ik gedaan heb, gedachtes over mensen, typische reacties. de details die je vaak vergeet na een paar dagen.,. je krijgt een stuk minder puber cliche's. ik hou sowieso niet van mensen die zichzelf zo verschrikkelijk serieus nemen.
Tycoxy

Geplaatst op 23-1-2005 om 18:48
Ik heb wel een dagboek, maar het gaat maar voor een klein deel over mijn toch niet al te interessante leven,
voornamelijk over mijn gedachten, ik leef namelijk meer via mijn gedachten dan mijn leven.

Hoop is een lichtje in je hart, wat je vandaag moed geeft, en morgen kracht.
Dorien

Geplaatst op 4-2-2005 om 17:03
wat een ontzettend goed idee, dat boekje, rebecca! wow ik ga het ook proberen.
ik heb vorig jaar een schrift gehad waar ik alels opschreef wat er zo'n beetje gebeurde, en ook allerlei gedichtjes en spulletjes instopte in aparte bijlages, maar dat werkt nu niet echt meer. dus laat ik eens proberen hoe het gaat werken met een boekje wel met lijntjes, uiteraard, ook ik kan niet echt goed schrijven op papier zonder lijntjes. ik had toen ik klein was ook zo'n dagboek met slotje, met zo'n sleutel die op al dat soort dagboeken past, maar dat werd zo'n verplichting, er elke dag in schrijven. wat mij alleen maar een ongemakkelijk gevoel bezorgde.

doe de inhoud van de twee zakjes in het bakje en voeg 250 ml water toe.
JilloftheJungle

Geplaatst op 25-2-2005 om 18:36
ik heb een speciaal dagboek, ik noem het witboek. er staan alleen maar positieve dingen in. ik schrijf dus iedere dag alleen de leuke dingen op

Sissy

Geplaatst op 20-3-2005 om 20:20
Af en toe maak ik wat notities, die ik aan het eind van de dag wel in een dummy plak, en dat is zo'n beetje mijn dagboek..

The unexamined life is not worth living for man.
Nickey

Geplaatst op 8-4-2005 om 16:02
Ja, ik heb ook een dagboek, soms schrijf ik erin, als ik bijvoorbeeld weer eens ruzie heb gehad met de juf ofzo...
bloem

Geplaatst op 18-10-2005 om 17:35
Ja, ik heb ook een dagboek, ik schrijf er meestal elke dag in, maar soms is er ook een week dat ik er geen zin in heb.
Jantien

Geplaatst op 10-11-2005 om 11:07
Ook ik heb een dagboek, maar daar schrijf ik niet zo vaak in.. Niet dat ik op het moment een boeiend leven heb, maar ik schrijf wel als ik bepaalde gevoelens heb, waar ik maar niet vanaf kom.. Dan schrijf ik dat allemaal van me af en kan ik weer verder.
jurian

Geplaatst op 1-3-2006 om 16:44

Quote van Lothar:
Ik houd sinds een paar maanden een dagboek bij, en dat geeft toch wel een bevredigend gevoel. In mijn geval, en wsl ook bij veel van jullie, is het nu eenmaal moeilijk om gevoelens te delen met de meeste mensen die vaak toch niet begrijpen wat ik bedoel. Mezelf begrijp ik echter wel goed. Ik vul het bijna aan het eind van elke dag in, en zulke bijdragen kunnen soms wel ellenlange dialogen zijn met een imaginair alter-ego zijn. Ik zou het het best kunnen illustreren met een passage, maar dit is natuurlijk te persoonlijk. Het blijft echter niet enkel beperkt tot persoonlijke ervaringen, maar ook als ik ineens een fantastische ingeving krijg (wat in mijn geval vaak het geval is), schrijf ik dat 's avonds neer. Zo kan het voorkomen dat ik ineens de oplossing voor het Israelisch-Palestijns conflict voorhanden heb of weet hoe het gat in de ozonlaag te dichten. Ik ben wel bang dat het ooit gevonden wordt natuurlijk, niet alleen omdat er veel persoonlijke dingen instaan, maar ook omdat er sommige bedenkingen instaan die in de meeste landen strafbaar zijn en mocht ik ze trachten op een redelijke manier uit te leggen, ze zouden me toch niet begrijpen.... zucht....

Volgens mij moet je gewoon even je pilletje innemen..
Nicole

Geplaatst op 1-3-2006 om 19:35
Ik onderschrijf de mening van degene die zei dat het zeer goed voelt om een dagboek te hebben.
Ik ben sinds ik in Oostenrijk woon bezig een Poem-a-day bij te houden. En het lukt! Is een droom van me voor al zeer lange tijd en ben blij dat een vriendin met heeft overgehaald het nu eens echt te doen en me de juiste motivatie heeft weten te geven (nl. dat zij hetzelfde gaat doen).

Overigens ga ik niet in op "wetenschappelijke argumenten" die worden gevraagd. Wetenschap speelt in mijn leven een zo klein mogelijke rol. De Waarheid, die kan de wetenschap niet vinden. Hoe meer ik met mijn hoofd dingen benader, hoe meer ik last krijg van mijn hoogbegaafdheid. Hoe meer ik mens ben (lichaam, ziel en verstand) hoe beter ik in balans ben en dus hoe beter ik mijn intelligentie in kan zetten voor het mensDOM.

Gegroet,
Nicole

Soms, moet het gewoon. Soms moet hét gewoon. Soms moet het gewóón. Soms móét het gewoon. Soms moet het, gewoon?
^lisanne^

Geplaatst op 25-8-2010 om 16:34
ik heb ook een dagboek, alleen lukt het mij ook niet om het elke dag bij te houden.
ik schrijf meestal alleen in mijn dagboek, als ik van me af wil schrijven. (dat is gelukkig niet vaak zo)
en ik vind het ook vreselijk om mijn dagboek terug te lezen, alleen als ik iets moet opzoeken doe ik dat.
ML

Geplaatst op 16-12-2010 om 18:00
Ik heb ooit eens op mijn 10de verjaardag ofzo een dagboek gekregen van een klasgenootje,
toen vulde ik die soms eens een week in, maar hield het nooit vol
maar sinds mijn 12 jaar schrijf ik er bijna elke dag in, ik kan eigenlijk niet meer zonder alles opschrijven voor ik ga slapen
autisticgirl

Geplaatst op 2-1-2012 om 10:51
Ik heb niet genoeg geduld voor een dagboek. Eigenlijk heb ik helemaal geen geduld voor langere teksten. Dit klinkt heel vreemd, ik weet 't. Maar als ik iets wil opschrijven ga ik meteen allemaal verbanden leggen. Dan komen er andere gedachtes bij. En die leiden weer tot andere dingen. Die dingen wil ik ook opschrijven, maar dan weet ik niet meer wat ik eerst op moet schrijven. Het komt er op neer dat ik geen zin heb om al die dingen een voor een op te schrijven. Het liefst zou ik alles tegelijk willen noteren. Maar dat kan natuurlijk niet. Dan raak ik gefrustreerd en geef ik het op.