Forum

Hallo,

Ik zit met een probleem. Een vriendin van mij is nu al een tijdlang thuis. Van een andere vriendin heb ik gehoord dat ze depressief is. Ze kan daarom nu niet meer naar school. Buiten dat heeft haar zusje anorexia en dreigt met zelfmoord.
Ik weet nu niet goed wat ik moet doen. Moet ik bij m'n vriendin op bezoek gaan, of is dit juist niet verstandig? Ik wil haar graag helpen maar ik weet niet hoe... Weten jullie dat misschien?

Groetjes,

Pixie

In veel gevallen is wat men een 'depressie' noemt, niet daadwerkelijk een klinische depressie, als in 'de psychische ziekte'. Net zoals dat drukke kinderen al gauw het stickertje 'ADHD' opgeplakt krijgen. Wat er met jouw vriendin aan de hand is, weet je natuurlijk niet zeker en het stomste wat je naar mijn mening kunt doen, is zeggen dat ze zich erover heen moet zetten en doen alsof er geen probleem is. Want ook al zou ze niet een 'echte depressie' hebben, dat verandert niets aan hoe ze zich voelt; slecht dus. Dat ze er niet door naar school kan gaan, laat wel zien dat ze niet zomaar even een beetje down is.

Depressie heeft inderdaad een biologische component, maar wordt daar niet honderd procent door bepaald. Een niet goed functionerende stress-as komt namelijk ook voor in mensen die geen depressie hebben. Het zijn vaak bijkomende factoren die iemand het spreekwoordelijke zetje geven; en dan kun je vooral denken aan karaktereigenschappen, (negatieve) ervaringen en sociale omstandigheden. Het zijn niet voor niets de gevoelige mensen, die in hun jeugd misbruikt zijn, gepest zijn, een geliefde hebben verloren, etc. die vaak depressief worden. Een zusje dat anorexia heeft en dreigt met zelfmoord vind ik niet niks.

Ik denk trouwens dat je haar wel degelijk kunt helpen. Dit baseer ik grotendeels op eigen ervaringen (van mezelf en van iemand uit de omgeving) dus of ze voor jou en je vriendin ook werken, kan ik natuurlijk niet zeggen. Jij kent je vriendin goed, tenminste daar ga ik vanuit, dus dat kun je zelf waarschijnlijk het beste bepalen.
Mijn mening is dat je haar het best kunt helpen door simpelweg een vriendin voor haar te zijn. Houd goed contact met haar, bijvoorbeeld. Je hoeft niet verbaasd te zijn als ze je in eerste instantie van zich af stoot (want die neiging tot isolatie en nergens zin in hebben hoort erbij), maar als je daaraan toegeeft, zorg je er in feite voor dat het alleen maar erger wordt.Het initiatief bij haar laten zou ik niet doen. Haar respecteren, ja, dat zeker. Als zij echt aangeeft iets niet te willen, kun je haar niet dwingen en moet je dat ook niet willen, maar te passief zijn, gaat ook niet werken. Als vriendin kun je zorgen voor afleiding, zodat ze even niet aan de negatieve gevoelens hoeft te denken. Aangezien ik uit jouw verhaal opmaak dat een groot deel van die gevoelens zijn oorsprong heeft in de thuissituatie, zou ik je aanraden haar mee naar buiten te nemen. Als dit niet gaat (ze kan ook niet naar school, dus die kans zit er in), is 'gewoon' op bezoek gaan ook goed.
Dat mijn vrienden en familie er voor me waren, ben ik nog steeds heel dankbaar voor. En ze zaten echt niet de hele dag aan mij zijde, dat werkt vaak nog averechts ook.

En je hoeft heus niet continu over die depressie/somberheid te praten. Het is juist beter van niet. Wat ik hierboven al zei, ik zou absoluut niet doen alsof het er niet is, maar ook niet elke keer ter sprake brengen, of meegaan in haar gevoelens. Humor is een heel belangrijk en mooi wapen, ik zou zeggen: gebruik dat vooral

Sterkte ermee, ook voor je vriendin!

Klopt, je kan de depressie niet zomaar over laten gaan. Ik denk dat je, als vriendin zijnde, moet oppassen dat je niet verandert in 'de psycholoog' of 'de redder in nood'. Want dat ben je nu eenmaal niet. :p
Maar ik denk ook dat je met 'steuntje in de rug' tekort doet aan de invloed die het kan hebben. Niet omdat je, door er voor haar te zijn, de depressie kunt doen verdwijnen, maar wel omdat je haar kunt laten inzien dat ze niet alleen is, dat er ook positieve dingen zijn. Dat ze zich, zeg maar, realiseert dat die depressie niet een alles omvattend zwart gat is, waar je niet uit kunt komen, maar dat het het waard is om ertegen te vechten.

Mijn vriendin, en ook haar mentor, weet dat ze een gemiddelde depressie heeft. Ik weet niet precies wat dit inhoud.
Ze was naar een psychiater gegaan en die heeft haar vertelt dat ze niet naar school mag. Mijn vriendin zegt ook dat ze zich helemaal beroerd voelt als ze aan school denkt.

Heel erg bedankt voor de tips. Ik zal zo snel mogelijk contact met haar opnemen. Ik ga gewoon over leuke dingen praten en vooral niet over stomme dingen. Ik probeer haar zo veel mogelijk op te vrolijken in de hoop dat ze zich snel beter gaat voelen.