Forum

ik kan geen engels.. kan iemand hem vertalen?

Kei mooi Bad, ook mooi vertaald Blubber, ik kon hem niet helemaal lezen dus heb ik je vertaling ertussendoor gelezen.
echt supergaaf Bad

mooi

yeaning of yearning?
En wat bedoel je met "his passed" in het midden ongeveer?

Mooi gedicht.

Hartstikke mooi!

Strife

Take your time to erase
All the words of hate
Every one is a disgrace
And sorry comes too late
Ignorence leaves a stain
And we try to regain
What we lost in vain
To expell our pain
Now we live to our hopes
Figuring the worth of life
Throug mountains and slopes
To battle this endless strife

hierbij niet dit zijn duidelijk gedichten
Andere dingen die ik geschreven heb wil ik laten uitvoeren
Of misschien zelf uitvoeren maar dat weet ik nog niet

heb elec. basgitaar gespeelt maar dat wordt weer oefenen vrees ik

[KNIP]
Respectvol verder svp...

Live again?

Give me a sign, a push in the right direction, a mere life line
Words of a hopeless sinner in the dawn of his remaing days
Trying to change his mind for a better prize while running out of time
Perceptions float onwards trying to find a person in the haze
The remaindure of his life he keeps telling himself it will be fine
And all the world sees a different view that closes his case
Declining the obvious melancholic songs? idle rhyme
The rash in the core and the urgent need to be leave him out of the race
Desperate, anxious, tenacious, yet confident it unreveales the sign
Washing the foundation away and disapearing without a trace

Typerend, aan de ene kant de wetenschap aan de andere kant geloof, de mens die zijn balans probeert te bewaren. Veel word verscholen voor je en zelf moet je de balans zo goed mogelijk maar op kunnen maken...

We zijn op deze aarde gezet maar voor de rest zijn we blind, we krijgen geen keuzes omdat er geen manier daartoe is. Een vrije wil dat hebben we ja maar een stem? Een stem van een versplintert vertrouwen hoogstens.Iedereen rent maar om een plekje op te zoeken, we houden geen rekening met de gevoelens van anderen, en de discussie ligt al jaren stil, tot onze grote schaamte...

Ze zeggen wel eens dat t leven begint als je je lot leert te accepteren. Maar hoe kan je je lot accepteren in een wereld waar je gevangen word gezet door emoties en waar je zelfvertrouwen en je doorzettingsvermogen bijna uitgeput zijn?
We dwalen wat rond, een eeuwig leven een eeuwige waarheid, parallel met de eeuwige leugens en bedrog. Geisoleerde hoop blijft er over, en enkel hypotheses kan je stellen op wat anderen denken en voelen, op t einde van de dag wil je niets liever dan antwoorden horen...

En of iets goed of slecht is t maakt niet uit, want het maakt niet langer meer uit wat je denkt of voelt of zegt, enkel wat je daadwerkelijk doet.
Paden die je neemt in je leven vrienden die je maakt en weer weg werkt...
Het is een synthese van het heden en het verleden
En tja tis risicoloos als je een pad kiest dat makkelijk te navigeren is, zoals zo velen doen.

Eens had ik een droom, ligt als een veertje, en vogelvrij
Verward, en neergestort door de zwaartekracht kan ik nu mijn pad niet meer vinden, omdat ik door de bomen het bos niet meer zie.
Vroeg of laat moet ik mn lot accepteren zoals deze is maar tot die tijd blijf ik vechten voor wat ik waard ben.

Dit is een vrije interpretatie van Shattered faith van Bad Religion
Helaas iets wat op zo veel waarheden berust is

true knowledge is knowing u know nothing... een briljant engels gezegde. Ik ben een schip, welliswaar met een roer op een kronkelende rivier waarvan je het verloop niet anders dan raden kunt. Ik mag in de breedte navigeren zolang ik niet strand op de uitersten van het leven of op de rotsen in het midden. Het doet er niet toe of je de rotsen achter je hebt geraakt, je bent niet gezonken of gestrand je vaart immers nog, je vaart en je ervaart zolang je vaart of je in de toekomst tegen een rots zult varen doet er eigenlijk niet toe. wat er toe doet is of je hard genoeg aan je roer kunt trekken om die rots te ontwijken. Je kunt je ondertussen vergapen aan de dingen die op je pad liggen, mochten het rustige beekjes zijn of ruwe stromingen. In feite maakt het niet uit hoe je vaart zolang je die rotsen maar ontwijkt. Ik leef op het moment, ik heb weinig principe's behalve die die mij ertoe helpen die figuurlijke rotsen te ontwijken. Bekijk per moment hoe je het aanpakt om het moment dat je het aan moet pakken. Handel op je gevoel naar eigen goeddunking op het moment, niet te veel gefocust zijn op resultaat maar in plaats daarvan op proces.

Je wil iets, iets dat een gevoel geeft van compleetheid. Als liefde op je weg komt en het brengt geen gevoel van compleetheid met zich mee, zie je dan wel de liefde door je eigen verlangen heen. Is het voor een gevoel van compleetheid noodzakelijk om liefde te ontvangen, succes te behalen of persoonlijk comfort te hebben. Dit zijn wellicht zaken die het verstand compleetheid geven, maar het gevoel kan dit maar kort ervaren. De gevoelens van welzijn die het gevoel ervaart worden herinneringen en verlangens in het verstand. Die gevoelens accepteren als vergankelijk is geen accepteren, maar kiezen voor verstand inplaats van gevoel. Kiezen omdat behalve welzijn ook het niet welzijn een plaats heeft in de ervaringen van het gevoel. Die mentale verdeeldheid/verspletenheid waar je over spreekt is de verdeeldheid tussen verstand en gevoel. Je verstand kan niet accepteren dat je gevoel vergankelijk is. Niet vergankelijk omdat het gevoel maar kort is, maar vergankelijk omdat het verstand allereerst de compleetheid wil zien voordat het kan accepteren. Als compleetheid zien noodzakelijk is voor een gevoel van welzijn, dan kan men liefde niet volledig ervaren. De kleine dingen die ook liefde bevatten zie je dan over het hoofd omdat het naar gelang perceptie niet altijd kan getuigen van compleetheid. Je verstand wil dan allereerst de herinnering van het gevoel herbeleven zodat het compleetheid ziet waarmee dan het verstand de waarde kan inschatten voor het gevoel. Als compleetheid noodzakelijk is, is het alleen mogelijk om grote wonderen te zien die getuigen van compleetheid. De kleine wonderen die niet van compleetheid getuigen zijn dan klein omdat het gevoel de waarde niet kan inschatten. Van compleetheid is wellicht sprake als het alles omvat, als verstand en gevoel dezelfde waarde kennen, als men kan accepteren dat alles niet alles is en dat alles wat er is van dezelfde waarde is.

Bedoel je misschien gewoon 'to be or not to be'?

Wat een pijnlijk mooi oprecht intens gedicht, Bad! Wat knap dat je het zo kunt omschrijven, heel mooi beeld van de donder en de bliksem. Het raakt me echt.
Ik heb ook ooit eens een gedicht geschreven over een definitief afscheid van een geliefd persoon. Wil er verder niets over kwijt, maar wil het wel met je delen.

HEIMWEE

Weggerukt
voorgoed
uit mijn leven
m'n adem stokt
de kilte raakt m'n hart
met jou
verdween
de warmte uit m'n leven

Verscheurd
van verdriet
Lege handen
van binnen koud
mijn eenzame pijn
de wens
bij jou te zijn
is iets wat niemand ziet

Herinnering
warmte
en pijn
Ik glimlach
denk aan je lach
huil van verlangen
wanneer wordt het weer dag?
zal er ooit een morgen zijn?

Ik zie een vader spelen met zijn zoon.
hij ziet hem de bal naar zwanen gooien
hij heeft pijn
en veegt een traantje weg
want hij vraagt zich af
zal ik hier volgend jaar nog kunnen komen.

ik vind ze in het engels mooier dan in het nederlands... Trouwens echt mooi geschreven!

Het leven in vogelvlucht

De tijd tikt
Zachtjes op het water
De klok lacht
Zorgen zijn voor later

Het geluid ontmoet mijn ogen
Als de golven langzaam doven
Ik zie niets, maar voel me bedrogen
Gedachten nemen een vlucht naar boven

De tijd tikt nog altijd door
Het water lijkt onbewogen
Vraagtekens rijzen in mij
Zekerheid is vervlogen

De warme omhelzing van licht
De vlammen dansen in de haard
Bittere smaak te zien in mijn gezicht
Onzekerheid breng me van de kaart

De tijd twijfelt
Kristallen vormen in het water
Niets is meer wat het lijkt
En zorgen niet langer voor later

Ik hoor mezelf vliegen in de lucht
Nu zie ik wat ik niet wilde weten
Onder me hoor ik nu tranen en gezucht
Illusies hebben de pijn doen vergeten

De tijd staat stil
Het water is bevroren
Herinneringen vervagen
En het leven, verloren