Forum

Nou, ik herken het in die mate dat ik, als ik iets niet snap, net zo lang lees en zoek tot ik het wel begrijp. Ik kan het niet uitstaan als ik iets niet begrijp. Niet omdat ik vind dat ik zo slim ben dat ik het moet begrijpen, maar omdat ik het gewoon heel graag WIL begrijpen. Misschien zou het je helpen het op die manier te benaderen. Ik denk dat dat de druk er voor een groot gedeelte afhaalt, als je begrijpt wat ik bedoel. ;-)

Dit is zeker van toepassing op mij.Het frustreert me dan ook op dat moment en soms kan ik me het niet vergeven en wordt ik boos of zenuwachtig. Als ik een fout maak voel ik me meestal door de grond zakken. Is er iemand die dit gevoel ook ervaart?

maar de vraag is hoe raak je van dat gevoel af.

@Jav: Oh, nee, maar dat wilde ik ook helemaal niet zeggen, hoor! Ik kan me goed voorstellen wat je bedoelt (want dat heb ik zelf dus ook xD). Vind het af en toe echt mega irritant, maar toch wil ik het per sé helemaal snappen.

@Kwadraatje: Wat ik al eerder zei: probeer die druk weg te krijgen. Als je continu het idee hebt dat je aan bepaalde verwachtingen moet voldoen, maakt dat het er niet beter op. Eerder slechter lijkt me zo. Jezelf bepaalde doelen stellen, is prima, maar het moet wel reëel blijven. Iedereen maakt fouten en da's helemaal niet erg. Je leert er juist van! Op die manier zou je het ook kunnen bekijken; dan maak je van iets negatiefs iets positiefs.

Ik heb het ook. Wat ik erg ervaar dat mijn geest ontzettend veel prikkels zoekt, Hoe moeilijker de stof, hoe lyrischer ik word. Ik kan er echt enthousiast van worden. Maar omdat ik die moeilijke stof kies, komt het ook vaak voor dat ik iets niet snap. Ik had het met de boeken van freud. Die man heeft een vocabulaire, waar van dalen U tegen zegt. Dit te samen met de complexiteit van zijn theorien, waren het echt hersenkrakers.

Nu heb ik zoiets, als ik iets niet genoeg begrijp, dan wacht ik bijv met een half jaartje, om dan het boek weer op te pakken. Mijn ervaring is, dat ik door ontwikkel en steeds complexere problemen aan kan.

Welkom, Tjektjek

Ik word gek als ik iets niet begrijp wat de anderen wel begrijpen.
Dan schaam ik mij kapot en denk ik dat ik niet zo normaal slim ben als anderen denken.
Ik ben ook altijd bang als ik een fout ga maken want dan denken die anderen van "amai dat is toch niet zo'n slimme!" en daarvoor heb ik dus schrik.

Wat Groen-met-Blauw zegt is ook heel toepasselijk op mij.
Het lijkt wel of de wereld dan vergaat.

oja dat heb ik zeker wel. Dat soort dingen moeten dan even inzinken, een paar keer over nadenken, dan zakt het in en vervolgens gaat het niet meer weg

Dus eigenlijk zijn we met z'n allen gewoon een tikkeltje overmoedig?

Ik wil namelijk ook altijd alles in één keer doen en als me dat dan niet lukt, dan word ik boos en ga ik me vervolgens nog een hoger doel stellen, omdat ik dan denk dat ik het wel haal. Maar dat nieuwe hoge doel haal ik dan vervolgens ook weer niet en zo stel ik mij zelf alleen maar steeds hogere doelen. Het heeft altijd gewerkt (dat wil zeggen dat als ik ergens aan begon, ik dat ook kon volbrengen met goed resultaat omdat ik doorging totdat ik compleet tevreden was) totdat het niet meer werkte en ik geen zin meer had om te voldoen aan mijn eigen verwachtingen.

En nu heb ik dan vaak dat ik nergens meer aan begin, omdat ik toch weet dat ik het nooit af zal maken en dat er altijd wel een nieuw, hoger doel komt. En dan zijn er dus echt twee kanten van mezelf. De ene kant vind dat ik mijzelf veel te hoge doelen stel en wil daar niet (meer) aan voldoen en de andere kant vindt dat het hoge doelen moet stellen om meer dingen te bereiken. Want als ik dat doel niet gehaald heb, heb ik alsnog wel iets gehaald en het meeste geprobeerd wat ik kon doen. Die kant maakt het niet uit als ik gefrustreerd raak omdat het niet lukt, want het wil per se mijn limiet voelen/zien. En ja, daar raak ik zeer gefrustreerd van.

En het resulteert vaak in dagenlang nietsdoen en vervolgens in paniek raken, omdat ik al dagen niet meer aan mijn 'doelen' heb gedacht.

Maar als je alles in één keer doet, zoals jij dat zegt, betekent dit dan dat sommige dingen 'half' gedaan worden of heb je daar geen last van?

Nee, je hebt gelijk in je eerste hypothese. Bij de tweede sla je de plank inderdaad mis. Ik had altijd best veel vertrouwen in mezelf.

Maar het is niet alleen omdat ik overmoedig ben dat ik niet kan voldoen aan bepaalde zaken. En ook niet alleen door het niet voldoen aan mijn verwachtingen heb ik weinig zelfvertrouwen gekregen. Daarbij speelden meerdere dingen een rol. Maar nee, ik heb niet heel veel zelfvertrouwen en toch twijfel ik daar soms ook heel erg aan of ik wel weinig zelfvertrouwen heb, want ik denk soms ook wel eens dat ik mijzelf overschat of dat ik mezelf bepaalde eigenschappen geef die anderen vinden dat ik niet heb, maar dat zal wel mijn 'overmoedigheid' zijn waar ik aan twijfel.

@ Milou: soms wel, soms ni..

Wat zorgt er nog voor dat je niet kan voldoen aan bepaalde zaken?

Dat er wel meer factoren zijn die je zelfvertrouwen beïnvloeden is vanzelfsprekend natuurlijk.
Ik ben ook wel zo iemand die grote verwachtingen heeft af te lossen bij zichzelf, maar ik heb bij mijn weten nooit echt veel zelfvertrouwen gehad al, alhoewel ik langs de andere kant mezelf soms ook overschat, maar heb 't ook dat ik me onderschat en net zoals Jav zei, in bepaalde situaties voel ik me wel heel zeker, maar in 't algemeen denk ik toch dat ik 't niet ben.

Ik weet, volgens, mij heel goed hoe je zelfvertrouwen kunt krijgen. In theorie.
In praktijk is het wat anders...
Zelfvertrouwen is idd een schone zaak (voor wie het bezit), it's freedom!
HETGENE je moet hebben in 't leven, naast je gezondheid.. and that's it!

Ik heb daar al eens een woord over gedaan in een ander topic volgens mij, nog een topic van jou (genaamd in de trant van: hoe krijg ik meer zelfvertrouwen?)
Het is in feite redelijk simpel in theorie.
Het is niet dat ik hier nu een absolute en complete uitleg zal doen, maar je moet je zelf leren kennen op een objectieve manier, je pluspunten echt zien zoals ze zijn, je minpunten zien zoals ze zijn. Ik zeg daarmee niet dat alleen mensen die objectief naar zichzelf kijken zelfvertrouwen hebben, maar als ze zich in hun subjectiviteit fantastisch vinden (terzijde gelaten of ze dat werkelijk ook zijn) hebben ze zelfvertrouwen natuurlijk.
Dus jezelf leren kennen (moet al vertrouwen geven op zich denk ik) en als je jezelf kent, kan je aan jezelf bouwen (en begint de wijsheid te komen, zeggen ze toch en 't klopt nog ook als 't mij vraagt). Er zijn verschillende manieren ook om zelfvertrouwen te kweken. Je kan doelen stellen, realistisch en met enig nut en (goed gedoseerde) uitdagingen. Je kan letten op je innerlijke dialoog, wij mensen praten met onszelf, heel de dag door en deze innerlijke dialogen(= in feite gedachten) hebben een invloed op hoe we ons voelen. Je kan bv een betere terugblik creëren, hiermee wil ik zeggen, na een gebeurtenis die negatief is (een faling of een narigheid ofzo) kan ervoor zeggen dat we tegen onszelf gaan praten in de trant van: doemme hé wat ben ik toch een stomkop, altijd alles loopt mis bij mij.... Zulke innerlijke dialogen zullen ervoor zorgen dat we zonder dat we het weten minder in onszelf gaan geloven. Hoe raar dit moge klinken: je onderbewustzijn pakt op wat je zegt en wilt dit waarmaken/bevestigen. Al is zo'n opvatting voor discussie vatbaar, sommige zouden mss zeggen dat ik gek ben, maar ik ben van mening dat die 't doet. Dus ik was bezig over de innerlijke dialoog na een negatieve gebeurtenis (de terugblik), laat deze nuttig zijn en lerend, niet louter een naar beneden haling van jezelf.
Zelfvertrouwen is oa ook accepteren, ondernemen, angsten doorstaan, een gezonde mentaliteit, waardigheid.
Zelfvertrouwen is geloven in jezelf, onvoorwaardelijk.
Zelfliefde is nog zo iets dat er mee samenhangt.
Net zoals je zelfbeeld.
Misschien hebben gegevens in m'n uitleg wel meer te maken met zelfbeeld, maar deze dingen houden volgens mij toch allemaal nauw verband.

Mss paar goede tips: piekeren --> lager zelfvertrouwen
Keep on moving because like Einstein said: life's like a bicycle, you have to keep moving to stay in balance.
En vooral: onderneem!

Ok, allemaal heel makkelijk gezegd.
Zelfvertrouwen krijgen is dus heel wat anders, maar wat volgens mij echt de belangrijkste dingen zijn voor zelfvertrouwen te verkrijgen: angsten doorstaan en karakter kweken (=doorzetten-> doelen bereiken) en liefde (in ruime zin, zowel van jezelf (hoe gay dit moge klinken, it's true) en anderen.