Forum

Aw..

Ten eerste: durf nee te zeggen tegen die vragen (huiswerk, geld, boeken). Als ze niet fatsoenlijk tegen je kunnen doen hebben ze niet het recht om dat soort dingen maar even van je te vragen.

Even over je 'vrienden' zoals je ze zelf noemt (gelukkig heb je dat inzicht): als die zogenaamde vrienden geen contact meer met je willen hebben om wat voor reden dan ook, dan zijn het nooit vrienden geweest. Sorry dat ik dat moet zeggen hoor. Of diegene nou op de universiteit zit of omdat jij nu op havo zit... wat zijn dat nou voor belachelijke redenen om geen contact te houden? Vooral die tweede, sjonge. Als ik dit zo hoor zijn het dus nooit je vrienden geweest (of misschien dacht je dat maar heb je nog niet echte vriendschap gekend).

Mijn tip dus: laat je niet gebruiken door die stakkers. Die krijgen het ook door dat je steeds meewerkt he... Je moet je niet laten gebruiken. Over je vrienden: ik denk dat je er rekening mee moet houden dat dit niet meer je vrienden zijn. En wat nu? Da's niet zo makkelijk: zoek nieuwe mensen (makkelijker gezegd dan gedaan I know, het lukt mij ook maar sporadisch).

Richt je op je tentamens want dit zijn op z'n zachtst gezegd belangrijk in het examenjaar. Zoek nu even plezier in andere dingen dan sociaal contact. Sorry als dit lullig overkomt, maar op een gegeven moment raak je gewend aan het gebrek van omgang met je medemens en komt alles waar je niet op rekende als een welkome verrassing. Als je eenmaal van school bent kun je hopelijk een richting kiezen die je leuk vindt en wie weet ontmoet je daar weer mensen. Even doorbijten dus! Laat me weten hoe je examenjaar verloopt

Quote van TR:
en als ik 't één was kon ik onmogelijk het ander zijn.

Hoezo? Sorry maar hier kan ik het onmogelijk mee eens zijn. Als ik je goed begrijp impliceer je dat je het een moet zijn als je het andere niet bent. Hoezo? Je kunt je toch gewoon distancieren van dat dwingende gedrag van die klasgenoten maar je tevens afzetten tegen dat soort gedrag als het je overkomt?

Ik begrijp je wel goed; vanuit je onzekerheid sloot je je aan bij de ene groep waardoor je de ander niet kon en hoefde te zijn. Dus eigenlijk schapengedrag, wat ik, sorry dat ik het zeg, zwak vind. Ik heb me daar altijd tegen verweerd. Nogmaals je kunt wel degelijk geen van beide zijn.

Sorry als ik voorbarig ben, feel free to defend yourself

Eigenlijk begrijp je me verkeerd, maar dat had ik er dan waarschijnlijk moeten bij vermelden hoe het echt is dus bij deze.
Je hebt wel gelijk dat het zwak(zinnig) is, maar echt 'aansluiten bij de groep' is 't ook niet want ik deed 't op m'n eentje. Het is niet dat ik ging (mee)pesten omdan niet zelf gepest te worden.
Ik ging op m'n eentje wat 'graver' doen bij sommigen puur om mezelf, niet om anderen iets te laten zien, puur om mezelf wat beter te voelen.
Je kan wel beide zijn, je kan pesten en zelf gepest worden, je kan pesten en zelf ook een sulletje zijn, al wel niet beide op dezelfde moment dan.

Ik had je zin verkeerd gelezen dus verkeerd geïnterpreteerd

ik heb helemaal geen echte vrienden op school.
Soms ben ik hier blij om omdat je dan niet aan eisen en verwachtingen moet voldoen maar soms voel ik me ook zo alleen.

Alleen zijn is niet erg, je alleen voelen wel.

Zo zie ik het in ieder geval.

Ik heb nu nog wel schoolvrienden, maar ik ben bang dat als ik volgend jaar naar de universiteit ga, ik vooral in het begin heel erg alleen ga zijn. Ik verhuis van Limburg naar Utrecht, Den haag of Amsterdam en ik ken niemand die dit ook gaat doen. Al mijn 'vrienden' (schoolvrienden of niet) blijven hier wonen. Ik ben eigenlijk wel blij dat ik eindelijk hier weg kan waar ik moet voldoen aan allerlei verwachtingen, maar aan de ene kant zijn die verwachtingen wel voorspelbaar en dus ergens wel fijn. Maar dan nog wil ik liever aan mijn eigen verwachtingen voldoen en daar hoort studeren ook bij.

En misschien moet je iets minder je best doen om een goede vriendin te zijn. Dat houdt in dat je geen dingen uitleent als je dan niet wil. Zeg gewoon nee. Of zeg desnoods dat je het ook nog niet afhebt en dat je het wel samen wilt maken in een tussenuur (als je die hebt). Zo leer je ook contact maken met mensen in je klas. En is het echt verplicht om aan een 6 persoontafel te zitten?

@ Milou ik weet niet of het overal zo is maar ik heb gehoord dat ze in Leuven in de vakantie cursussen geven m de leerstof nog eens te herhalen en heb van enkele mensen gehoord dat die cursussen heel goed zijn om vrienden te maken voordat je echt aan je studie begint. Mischien een idee?

Ten eerste even excuses voor m'n voorbarigheid t.a.v. je vriendschappen, maar je eerste bericht was incompleet. Natuurlijk is het alleen maar goed dat je wel degelijk vrienden hebt. Wat dat betreft jammer dat ze ver weg wonen - hetzelfde gaat deels op voor dit forum.

Wel leuk dat je bij dat debatgroepje zit. Als je je daar goed voelt is dat prima, en misschien ontstaan daar ook wel vriendschappen, je weet maar nooit!

Trouwens: als je zegt dat je probeert er niet te veel van verwachten heb je al stilgestaan bij hou het zou zijn als er wel wat moois ontstaat. Mijn punt is dat je misschien toch teleurgesteld gaat zijn omdat je al stil hebt gestaan bij een positief scenario. Ik vraag mij ook openlijk af of wij, mensen, onze verwachtingen daadwerkelijk op 0 kunnen stellen, of dat het iets is wat we onszelf alleen maar aanpraten. Je bewust worden van de mogelijkheid van een positief scenario kan al voldoende aanleiding zijn voor teleurstelling als er niks van komt, ook als je jezelf vertelt dat je dat al had ingecalculeerd.

Waarop reageer je nu eigenlijk? Sorry ik zie niet in hoe het aansluit op wat ik zei...

Ik denk dat ik je snap. Het sluit niet goed aan omdat ik gewoon vanuit een andere invalshoek begon. Ik moest gewoon denken aan een theorie waarbij je tevreden stelt met wat je hebt en voorkeuren hebt, een scala van dingen waar je naar toe wilt werken. Daarbij is het idee dat als er iets misgaat, dat je dan misschien zelfs terug op af ben, maar je hebt vanuit de beginpositie niks gewonnen maar ook niks verloren, omdat de beginpositie berust op tevredenheid. Omdat je vanuit het hebben van voorkeuren werkt, denk ik dus dat je een bepaalde vorm van verwachting wel op 0 kan brengen, namelijk de verwachting waarbij je je hecht aan het resultaat dat er nog niet is.

Maar de voorgaande twee berichten zijn slecht verwoord, en ik zie dat ik dus per bericht weer een nieuw aspect aan moet toevoegen om het te verduidelijken.

Tot slot: Ik denk dat het jezelf in beginsel tevreden stellen met wat je hebt op het moment opzich een kunst kan zijn. Ik kan me situaties indenken waarbij dit moeilijk kan zijn.

Wat een zootje. Sorry man. Het is m'n dag niet ^^;