Forum

Nog even kort over hersenbloedingen Ik wil nog even mijn ervaringen delen. Het is net alsof je, deels, opnieuw wordt geboren. Of in ieder geval in je denken. Je gaat je opeens vragen stellen over dingen die je normaal gesproken als vanzelfsprekend beschouwt. Ik vond het, eerlijk gezegd, een mooie ervaring die ik niet had willen missen. Ik schijn veel pijn te hebben gehad maar kan me dit niet herinneren - gelukkig maar. Maar het gevoel om 'herboren' te worden, of in ieder geval je gedachten en je denkwijze, is/was heerlijk.

Voor de geïnteresseerden:

http://www.bol.com/nl/p/engelse-boeken/my-stroke-of-insight/1001004006220012/index.html?Referrer=ADVNLGOO0020115804beo#product_description

Voor zover ik weet worden abortussen gepleegd als de vooruitzichten voor het kind niet best zijn (zacht gezegd), dus als hij geen kans heeft op een normaal leven door een bepaalde afwijking of ziekte. Ik dacht dat ook gezegd te hebben in mijn eerste bericht. Nogmaals, als het een overweging is uit oogpunt van de ouders (ze willen de last van het hebben van een kind niet op hun schouders hebben) vind ik het een zwakke en makkelijke uitweg.

Mijn leven mochten ze niet beeindigen omdat met zekerheid kon worden vastgesteld dat ik m'n bewustzijn zou terugkrijgen en dat ik weer normaal zou kunnen functioneren. Precies hetzelfde geldt voor de man die een ongeluk heeft gehad, en die zijn bewustzijn gaat terugkrijgen. Ik dacht dit duidelijk te hebben gemaakt in mijn bericht maar afijn. De potentie (of zekerheid) van bewustzijn in de toekomst is natuurlijk absoluut reden om niet de stekker eruit te trekken, dus daar zitten we op een lijn. Hadden ze me toch vermoord echter, dan had ik daar niet bewust iets van gemerkt!

Mijn voorbeeld schetste dan ook de situatie dat met zekerheid is vastgesteld dat het kind (mocht er een streep worden gezet door abortus) geen normaal leven kan leiden. Hoewel inderdaad hij kans (of zekerheid) op bewustzijn heeft, moet je een afweging maken voor het kind, dus of het zinnig is om hem überhaupt tot bewustzijn te laten komen als zijn leven zwaar gaat worden door die afwijking in dit scenario. Dus dat hij niet normaal kan functioneren als mens en in de maatschappij.

De insteek van mijn bericht was dus dat abortus moet kunnen in bepaalde gevallen (die jij noemt), of als dit wenselijk is voor het kind (dus niet "wenselijk" voor de ouders als uitweg). Er is geen bewustzijn, dus je vermoordt iets wat eigenlijk nog niet in leven is (bewust).

Ik denk dus dat wij wel op een lijn zitten maar dat je me niet goed hebt begrepen.

Ik vind bewustzijn een ontzettend interessant fenomeen trouwens!

abortus moet kunnen indien het rechtvaardig is en niet als uitweg voor 'ongelukjes' .Ik vind dat het nog verschrikkelijker is om iemand die al geleefd heeft te verliezen dan iemand die nog niet geleefd heeft.

In jouw definitie, of tenminste hoe ik die begreep, meet je bewustzijn aan het gevolg. Volgens mij zijn herinneringen het gevolg van bewustzijn, maar niet per se.
Ik ben meer van bewustzijn als zijnde, als een soort van houding waar de mens toe is staat is. Herinneringen zijn iets rationeels, en de hersenen van een ongeboren kind zijn waarschijnlijk nog niet dusdanig ontwikkeld dat deze ook daadwerkelijk op zo'n manier kan nadenken en gedachten en herinneringen kan hebben.
Maar bewustzijn gaat voor mij verder dan iets rationeels. Als bewustzijn aan ratio gekoppeld is, heeft een hoogbegaafde dan meer bewustzijn dan een laagbegaafde? Dat denk ik niet, tenminste niet per definitie.
Voor mij is bewustzijn eerder gekoppeld aan de essentie van het mens-zijn, ziel, of hoe je dat ook wilt noemen. En dat heeft een ongeboren kind volgens mij al wel. Die potentie waar ik het eerder over had, datgene wat een ongeboren kind tot een mens maakt (datgene wat verder gaat dan een dier), dat is er. Dat is ook een soort bewustzijn denk ik. Niet een die gecommuniceerd kan worden, of zelfs in taal of gedachtes gevat kunnen worden. Misschien dat daarom we überhaupt weinig herinneren uit onze kindertijd, omdat herinneringen pas kunnen ontstaan als we onderscheiden kunnen maken, een begrip van taal hebben ontwikkeld, etc. Ik ben geen psycholoog, maar de psychologie heeft hier volgens mij ook nog niet zo veel over te zeggen.

Overigens denk ik dat niet alle mensen die wél leven bewustzijn hebben. Bewustzijn is voor mij iets bijzonders, iets uitzonderlijks. Het is wat ons tot mens maakt - hoewel er ook dierlijk bewustzijn bestaat, maar dat is een ander onderwerp. Ik vind mezelf wel in Heidegger's uitleg over het Erzijn.

"abortus moet kunnen indien het rechtvaardig is en niet als uitweg voor 'ongelukjes' "
ben ik het niet mee eens, eerst word er over een kriterium bewustzijn ja/nee gesproken of over een vaste tijd waarin het toegestaan word oid, de grens waar je die vast legt interesseert me niet mar je mag niet een beetje moralistisch gaan lopen doen en zeggen bij jou mag t wel en bij jou niet omdat t voor jou een ongelukje oplost. De impact op een leven is groot, als de ouder/ouders in kwestie het niet aankunnen dan gaat de kwaliteit van alle betrokken levens omlaag met alle gevolgen van dien. Indien een bewuste keuze gemaakt word bij de door wet gestelde tijdstuur waarin het mogelijk is, ook al gaat het om een ongelukje dan mag je er gewoon geen onderscheid in maken. Puur biologisch gesproken heb je het gewoon over een klompje cellen in de eerste aantal weken. Zelfs bij een baby kun je in het begin volgens mij niet eens spreken over bewustzijn maar over basale biologische reflexen, bewustzijn is iets dat zich moet vormen door interactie met de wereld eromheen. En in dat licht vind ik bewustzijn ook geen goed criterium voor abortus, ik denk dat de gestelde bedenktijd zoals ie er nu is beter is.

Ik vind alle argumenten waarin gesproken word over oplossingen voor "ongelukjes" dan ook byzonder zwak...