Geplaatst op 9-7-2004 om 18:49
nadat ik mijn vorige stukje geschreven had, en ik die dag verder ging met hierover denken, dat niks waar kan zijn dus, werden al mijn zekerheden opeens onzeker, verwarring alom, dus ik ben inmiddels (en nadat ik jullie bijdragen heb gelezen nog meer) van deze mening afgestapt.

ik bedoelde trouwens meer (of bedoel nu) dat je waarheid enkel middels verstand zou kunnen definieren. gevoel op-zich kan niks definieren, naar buiten zichzelf. het verstand moet dit eerst omzetten naar acceptabele denk-contructies. dit is, de manier waarop iedereen met elkaar communiceert via taal, lingu?stisch namelijk. ik denk zelf gewoon niet dat bijvoorbeeld iemand van ons zijn gevoel exact zoals hij het voelt kan definieren op dit forum m.b.v. deze (in ieders hersens automatisch ingebouwde) linguistische constructies.
en ik denk ook dat aangezien De Waarheid alles bevat, dus ook onze fysiologische hersenstructuur met neuronen/synapsen etc., dus ook al onze denkmethodes, dat wij deze algehele waarheid nooit zullen weten. wij kunnen niet weten hoe we denken want dan moet 'het denken' denken aan 'het denken'... het denken kan helemaal niet op zichzelf gericht zijn. (ik hoop dat ik dit een beetje duidelijk heb omschreven zo...)
terwijl, aangezien het denken en het voelen de enige manieren zijn om de waarheid te achterhalen (we doen alles met onze hersens immers), we de waarheid wel direct zouden weten, als we wisten via hoe we alles achterhalen. als we dat wisten wisten we alles. maar we kunnen dat niet weten dus zullen we de waarheid ook nooit weten.
maar inderdaad (ik geef het toe) hij kan dus wel an-sich bestaan.. ik geloof dat jullie dat bedoelden Nicole en Giuoco. maar ik ging ervanuit dat als je iets nooit kan weten en voelen dat het dan niet bestaat, waar ik inmiddels op teruggekomen ben. benaderende componenten Giuoco, ik denk dus dat alleen dat het verste is dat men kan komen.