Geplaatst op 26-6-2011 om 22:51
Hoe het nadenken gebeurt? Ik weet het eigelijk echt niet, maar ik oppervlakkig zou gissen op: waarneming -> geheugenlijke prikkels -> ze handelen.
VB met de kat: die weet dat met springen en zich te laten hangen aan de klink, dat die open gaat.
Dus: ze ziet de deur en wilt achter die deur geraken -> de prikkel komt boven van: jump on it -> ze doet het dan ook. Dat kan bezien worden als instinct denk ik, het gevoel dat aanspoort tot handelen omdat ze het toch weet (lees: de informatie in het brein zit). (Maar hoe komt dit informatie in dat brein, jaa m'n eigen stelling ontkracht?

)
Maar ik denk dat eens heb gezien dat een hond eens wist om een stoel te verschuiven naar een plaats om dan op die stoel te springen en dan in staat te kunnen om op het platform te springen waar het heen wou.
Dat lijkt voor mij al sterk op bewustzijns-denken: want ik denk dat hij toch gedacht moet hebben van als ik die daar zet kan ik daarop springen en kan ik dus op dat platform springen. Vanwege de vernuftigheid denk ik dat, al kan dit misschien ook verklaart worden tot instinctief denken.
De grens is er pas duideljik als een dier zijn eigen materiaal ineensteekt!!
De aap gebruikt bv een stok om die in een boom te steken om daarna de lekkernij op te zuigen die er op is gekropen, hij gebruikt materiaal als middel om... Maar nooit zal hij het materiaal maken.
Ik heb wel weer gehoord dat dolfijnen (of waren het nu orka's) véél intelligenter zijn dan mensen en dat ze tot véél meer in staat zouden zijn dan ons maar ze hebben de lichamelijke middelen niet, maar ik twijfel aan dit waarheids-gehalte. Waarmee ik niet wil zeggen dat een dier dom is, een dier kan slim/intelligent zijn.
Een dier kan communiceren, ze hebben een eigen taal. Zelfs een cultuur.
Bij de dieren zit het waarschijnlijk gewoon instinctief, agerend door prikkels maar ik denk dat dieren hunzelf niet kunnen begrijpen, daar denken ze niet over na, dat kunnen ze niet da's zelfs ni aan de orde volgens mij. Wat toch minstens een deel van de lading dekt is dat dieren geen betekenis kunnen geven aan de dingen, niet abstract kunnen denken: het is waarnemen, wat er in hun opkomt, waarop ze dan ageren. Wij mensen kunnen denken van: 'Is dat goed? Mss wel, maar welke oplossingen heb ik nog? Op dit moment heb ik er geen maar als ik wat dieper graaf in m'n geheugen komt er nog wel één.' Wij analyseren, geven betekenis, kunnen bewust denken aan iets wat ervoor geleerd hebben.
Neem de het voorbeeld met de kat: ik denk dat een kat niet kan denken aan die klink waaraan ze moet hangen als ze niet voor dat probleem staat, wij wel. Daarom kunnen wij ook materiaal maken, wij kunnen onze kennis onthouden - onthouden is het herinneren/oproepen van opgeslagen informatie - en deze kunnen wij bewust laten oproepen en deze combineren met andere..
Bij dieren gebeurt het oproepen van informatie onbewust.
Sorry als het verwarrend is en ik vind het zelf onvolledig en ik geef me zelf grote kans dat ik er naast slag want dit is zo moeilijk en breed en als afsluiter dit:
een vriend van me was in de Zoo van Duitsland en hield zijn banaan uitnodigend gericht naar de apen.
Alle apen kwamen op hem af en zwaaiden met hun armen wegens de drang naar de banaan, slechts één aap bleef zitten en deed de 'geef-hier'-beweging met zijn hand die hij aanhield.