Forum

• Hoe ga jij om met je hoogbegaafdheid?
Af en toe heel goed, af en toe iets minder. Ik heb natuurlijk de regelmatige "niemand begrijpt me-buien", en dan heb ik (voor mezelf) in ieder geval een excuus.
• Hoe reageren anderen op jouw?
De meeste mensen bij mij op school behandelen me alsof ik een volslagen idioot ben (af en toe vind ik dat zelf ook, dus heel veel maakt het me niet uit). De meeste mensen weten niet dat ik HB ben (op school maar 3 leerlingen en een paar docenten, vooral mijn oude mentoren), dus ik laat ze maar lekker in de waan dat ik niet goed snik ben, ze zullen me waarschijnlijk toch niet geloven. De meeste volwassenen gedragen zich normaal.
• Welke problemen ben jij in je schoolloopbaan tegen gekomen (met meesters/juffen, vakken, klasgenoten)?
Ik ben blijven zitten in de 2de klas, en liep dat risico weer in de 3de, omdat ik nogal onderpresteer. Over het algemeen geldt: hoe boeiender het vak, hoe meer ik ervoor doe. Daarom zijn mijn "faalpunten" natuurvakken en Frans (goddank heb ik dat niet meer), en mijn sterkere punten geschiedenis, filosofie en Engels. Verder wordt ik al sinds *slik* groep 4 bijna non-stop gepest.
• Heb je misschien nog een andere problemen; zoals leer- en/of gedragsproblemen bv dyslexie of adhd? Hoe ga jij daar mee om? Hoe reageren anderen daarop? Kun je mij tips geven hoe je als begeleider/meester/juf/leraar, hiermee het beste kan omgaan?
Ik heb geen hele ernstige problemen, behalve een lichte achterstand op sociaal gebied. Ook zit ik op het randje van ADHD. Korte tijd dachten ze ook dat ik misschien autistisch was, maar dat is gelukking niet zo. Met het meeste valt te leven. Met dat sociale deel zit ik niet zo, ik ben niet zo'n persoon dat heel veel vrienden wil hebben. Dat ADHD'erige vind ik alleen maar leuk, als alles normaal is gaat het leven zo snel vervelen.
• Wat is voor mij als niet ervaringsdeskundige belangrijk om nog te weten?
Behandel HB'ers niet als hele aparte mensen, daar krijgen ze zelf alleen maar hoofdpijn van. En ga niet tegen afwijkende mening in, daar krijg je zelf alleen maar hoofdpijn van..

• Hoe ga jij om met je hoogbegaafdheid?
Ik ben gewoon mezelf en als iemand anders daar een probleem mee heeft, is dat heel jammer voor diegene. Ik probeer zo goed en kwaad als het gaat mezelf bezig te houden, want ik heb allang niet meer de illusie dat dat op school gaat gebeuren. Soms vind ik het wel lastig dat niet iedereen me begrijpt, maar ik zou toch ook niet anders willen zijn dan ik nu ben - lijkt me zo vreselijk saai - dus meestal kan ik er wel goed mee omgaan.
• Hoe reageren anderen op jouw?
In principe wel goed. Met leeftijdgenoten heb ik nooit problemen gehad gelukkig, niet anders dan een normale ruzie in ieder geval en mijn beste vriendinnen en mijn vriend begrijpen mij prima. Volwassenen, met name leraren, hebben nogal eens moeite met mij.
• Welke problemen ben jij in je schoolloopbaan tegen gekomen (met meesters/juffen, vakken, klasgenoten)?
Een heleboel. Vanaf zo'n beetje de peuterspeelzaal zit ik me al te vervelen en er was nooit iemand die een oplossing had, anders dan "de tijd uitzitten". Op de middelbare school ging het pas echt goed fout. Ik heb twee depressies gehad, kreeg ook lichamelijke klachten en de leraren leken wel samen te spannen tegen mij. Op een gegeven moment was het gewoon niets anders meer dan pesten, zoals laten nablijven voor een gemiste toets die nooit had plaatsgevonden en me helemaal de grond in boren ten overstaan van de rest van de klas (die dat gelukkig niet accepteerde). Met vakken had ik alleen problemen als ik een probleem had met de desbetreffende leraar; vrijwel alle vakken op een gegeven moment dus.
• Heb je misschien nog een andere problemen; zoals leer- en/of gedragsproblemen bv dyslexie of adhd? Hoe ga jij daar mee om? Hoe reageren anderen daarop? Kun je mij tips geven hoe je als begeleider/meester/juf/leraar, hiermee het beste kan omgaan? Ik weet niet of je het een probleem zou kunnen noemen, maar ik ben heel gevoelig. Ik vind het eigenlijk niet echt een probleem; andere mensen wel, vreemd genoeg. Vroeger mocht er niet eens gezongen worden als ik in de buurt was. Inmiddels is dat wat minder geworden en nu heeft het voornamelijk te maken met het kunnen aanvoelen/lezen van de gedachten of emoties van anderen.
• Wat is voor mij als niet ervaringsdeskundige belangrijk om nog te weten? Er bestaat niet zoiets als "de hoogbegaafde". Iedereen is anders. Ik heb al zo vaak de sarcastische rotvraag gehad of ik ook nog hobby's had, naast alleen het leren, en of ik wel vrienden had, of ooit een vriendje zou krijgen. Er heerst duidelijk het idee dat alle hoogbegaafden nerds zijn, die niet van sport houden en sociaal-emotionele problemen hebben. Dit geldt misschien voor sommigen, maar zeker niet voor allemaal en ook voor een hoop niet hoogbegaafden.

Dank jullie allemaal voor jullie reacties!!!
Ik dank jullie vooral om jullie openheid en eerlijkheid!!

Super bedankt!!

Groetjes,
Noortje